12 September 2009

*(၁၂ /၂၀) ေမ႔မရတဲ႔ စက္တင္ဘာလေလးရယ္။*

(၁၂ /၂၀ ) ေမ႔မရတဲ႔ စက္တင္ဘာလေလးရယ္...ဆုိတဲ႔ အဓိပၸါယ္ ေလးကေတာ႔ က်မ ဘဝရဲ႔ တဦးတည္းေသာ
ေမေမနဲ႔ တဦးတည္းေသာ သားေလး တုိ႔ရဲ႔ ေမြးေန႔ ေလးပါ။ က်မ အတြက္ သိပ္ကို အေရးၾကီးတဲ႔ ေမေမနဲ႔သားေလးအတြက္ အမွတ္တရ အေၾကာင္းေလးေတြ ကိုသတိတရနဲ႔ ေရးထားလုိက္တာကေတာ႕....

စက္တင္ဘာ၂၀ရက္ေန႔ကိုပုိင္ဆုိင္ထားတဲ႔ ခ်စ္ေမေမ အတြက္ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္။

အရင္ေရးမဲ႔အေၾကာင္းကေတာ႔..ေမေမအေၾကာင္းေလးပါ။ေမေမ ကေတာ႔ လာမယ္စက္တင္ဘာ(၂၀) ဆုိရင္
ေမေမ ေမြးေန႔ေလးပါ ။ေမေမ အေၾကာင္းကေတာ႔ က်မ သိပ္ေရးဘုိ႔မလုိေတာ႔ပါဘူး။ ေမေမ အေၾကာင္းကို
က်မ ထုိင္းနူိင္ငံရဲ႔ အေမမ်ား ေန႔ကလဲေရးျဖစ္ခဲ႔တယ္ေနာ္။ ေမေမက မ်က္စိ နားနွာေခါင္း လည္ေခ်ာင္းေဆးရုံ (ရန္ကုန္ျမိဳ႕)(Theater Sister) လုပ္ပါတယ္။ ခုေတာ႔ ပင္စင္ ယူသြားပါျပီး။

ေမေမေမြးေန႔ အတြက္ က်မကို ေက်ြးေမြးေစာင္႕ေရွာက္ သြန္သင္ဆုံးမခဲ႔တဲ႔ ေမေမကို က်မ သိပ္နွစ္သက္ခဲ႔တဲ႔ ကဗ်ာေလးနဲ႔ေမြးေန႔လက္ေဆာင္အျဖစ္အမွတ္တရလုပ္ပါတယ္။ဒီကဗ်ာေလးကက်မတုိ႔ေခါင္ေဆာင္ကုိယ္တုိင္
စပ္ခဲ႔တဲ႔ကဗ်ာေလးပါ။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏

"ရဲရဲေတာက္ မိခင္ကဗ်ာ"

သည္းစြာေသာအနာကို ကုစားပါအ့ံ
သမီး၏လံု႕လ၀ီရီယျဖင့္ နာလန္ထူပါေစအံ့...

ေမြးေက်းဇူးကို မသိတတ္ေသာ
ထိုသူတို႕အား
သိနားလည္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္စြမ္းကို
သမီးအား ေပးပါေလ...

ေတြ႕ရအံ့ေသာ ေဘးရန္တို႕ကို
သမီး ထီမည္မဟုတ္...

တဘ၀တြင္ တခါသာေသရသည္ျဖစ္၍
အဘယ္နည္းႏွင့္ေသရသည္ျဖစ္ေစ
သမီး၌ မထူးျခား...

သမီး၏ စိတ္ကူးတို႕သည္
အကယ္အျဖစ္သို႕ ေရာက္ေသာအခ်ိန္တြင္
အသင္တို႕သည္လည္း ေပ်ာ္ျမဴးၾကရမည္...

အျခားအျခားေသာ သူတို႕၏
ရႈံ ့ခ်ျခင္း
ကဲ့ရဲ႕ျခင္း
မုန္းတီးရြံရွာျခင္း
နာမည္ဖ်က္ျခင္းတို႕ကို
သမီး အလ်ဥ္း ဂရုမျပဳ...

မိခင္ထံမွွ ဒါမွငါ့သမီး ဟူေသာ
က်ဳးရင့္သံကိုသာ ေတာင့္တပါ၏...

ေလာကတြင္ မိခင္၏ေက်းဇူးကို
အသိတတ္ဆံုးသမီး ျဖစ္ရပါလို၏။ ။

(ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္)
---------------------------------------။

ဒီေနရာေလးကိုနွိပ္လုိက္ပါ။

က်မ....အတြက္ အျမဲတမ္း အခက္ခဲ ကိုမွ်ေဝျပီး ခံစားေပးခဲ႔တဲ႔ ေမေမအတြက္.......

-ေမေမ...သမီးဟာေမေမ ေလာက္ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးမေကာင္းခဲ႔ပါဘူး။
ေမေမ...သမီးဟာေမေမလုိ လူတုိင္းကိုေမေမလုိစိတ္မ်ိဳးမထားနူိင္ခဲ႔ဘူး။
ေမေမ...သမီးဟာေမေမလုိ စိတ္ေစတနာမေကာင္းခဲ႔ပါဘူး။
ေမေမ...သမီးဟာေမေမလုိ သီးခံစိတ္မရွိဘူး။

ဒါေပမဲ႔....ေမေမလုိ... သမီး ေမေမေျမးေလးအေပၚမွာနားလည္ေအာင္လမ္း ညႊန္နူိင္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ႔...ေမေမလုိ... သမီး ေမေမေျမးေလးအေပၚမွာလမ္းမွန္ကိုသြန္သင္ျပနူိင္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ႔...ေမေမလုိ... သမီး ေမေမေျမးေလးအေပၚကိုယ္တာဝန္ကိုကိုယ္ေက်ပြန္နူိင္ေအာင္ဆုံးမနူိင္ပါတယ္.။
ဒါေပမဲ႔...ေမေမလုိ.... သမီး ေမေမေျမးေလးကို မိခင္ေကာင္းျဖစ္ေအာင္္ၾကိဳးစားနူိင္ပါတယ္.။

ေမေမ ေမြးေန႕မွာ က်န္းမာပါေစ၊စိတ္ခ်မ္းသာပါေစ၊ေမေမေမ်ွာ္လင္႔ထားတဲ႔ လုိအင္ဆႏၷ အျမန္ဆုံးျပည္႔ဝပါေစ
လုိ႔ ဆုေတာင္းေပးရင္းနဲ႔ ေမေမကို...လက္အုပ္မုိးျပီးကန္ေတာ႔လုိက္ပါတယ္ေမေမ..။


စက္တင္ဘာ၁၂ရက္ေန႔ ကိုပိုင္ဆုိင္ထားတဲ႔ ခ်စ္သားေလး (ျမတ္ပုည) ေခၚ (မီကို) ေလးေမြးေန႔

သားကဒီေန႔ဆုိရင္ (ရ)ႏွစ္ျပည္႔ပါျပီး၊ လြန္႔ခဲ႔တဲ႔ (ရ)နွစ္က ရန္ကုန္မွာေမြးခဲ႔တဲ႔သားေလးဟာခုေတာ႕မဲေဆာက္မွာ
ၾကီးျပင္းလာခဲ႔ ပါတယ္။မိဘေတြ သြားရာကို ဘယ္ေတာ႔မွာ စိတ္မညစ္တတ္တဲ႔ ကေလးပါ။ေရာက္တဲ႔ေနရာမွာ
အဆင္ေျပေအာင္ေပါင္းသင္းတတ္တယ္၊

က်မတုိ႔ကို အားလုံးနားလည္ေပးတတ္ခဲ႔တယ္၊မိဘမွာပိုက္ဆံမရွိတာလဲသူသိတယ္၊ရွိတာလဲသူသိပါတယ္။သူ႔ကို
ေမြးခါနီးမွာ အကိုဇာ(စံဇာဏီဘုိ)နဲ႔အမၾကီး(မခင္ခင္ေဌး)တုိ႔အိမ္ေရာက္ေတာ႔ ကိုစံဇာဏီဘုိက လာငါညီမကို
ေဗဒင္ တြက္မယ္ဆုိျပီးတြက္ေပးခဲ႔တယ္၊ကိုစံဇာဏီဘုိက က်မတုိ႔နဲ႔တလမ္းထဲမွာငယ္ငယ္ကတူတူေနလာခဲ႔တာပါ
ယခုေတာ႕(ဗုိလ္ရာညႊန္႔လမ္း)ယခင္ကေတာဆင္းဒဝစ္လမ္းမွာေပါ႔၊ေနာက္ေတာ႕ၾကိဳ႕ကုန္းကိုေျပာင္းသြားတာပါသူ႕တုိ႔က။ သူ႔ က်မကိုေဗဒင္တြက္ေတာ႔က်မကိုဗုိက္ခြဲရမယ္၊ဆုိျပီးေျပာပါတယ္၊က်မကမထင္ခဲ႔ဘူး၊ညီမဒီေလာက္
အရပ္ရွည္တာဟုတ္ပါ႔မလားအကုိရာလုိ႔ေျပာေတာ႕သူကေအးၾကည္႕ဟုတ္မဟုတ္။က်မေမြးေတာ႕ဟုတ္ပါတယ္၊
ဗုိက္ခြဲခဲ႔ရတာပါ၊

သားကငယ္ငယ္တည္းက်န္းမာေရးေကာင္းတယ္၊ခုထိပါဘဲ၊သားအေၾကာင္းေျပာရရင္မေမာနူိင္ပါဘူး၊မိခင္ဆုိ
ေတာ႔လဲ၊က်မတုိ႔အတြက္သားကအားပါဘဲ၊က်မတုိ႕မဲေဆာက္ေရာက္ေတာ႔ ထုိင္းလုိမေျပာတတ္၊သူစကားကို
မသိကိုယ္စကားသူမသိသနားပါ၏ေပါ႔၊

ေနာက္ေတာ႕သားေက်ာင္းစတက္ခဲ႔တယ္၊အဆင္ေျပပါ႔မလား၊သူေက်ာင္းမွာစာလုိက္နူိင္မလားနဲ႔ေလ၊သူက
ဟုတ္ေနတာဘဲ၊သိပ္မၾကာလုိက္ဘူး၊သူထုိင္းလုိေျပာလာတယ္၊ဟုိဟာကပါဒီဟာကပါနဲ႔က်မတုိ႔ကိုဆရာစလုပ္
ေတာ႕တာ၊ခုထိပါဘဲ၊

ခုဆုိရင္ထုိင္းစကားကို က်မတုိ႔ကိုျပန္ေတာင္ သူသင္ေပးေနပါျပီး၊က်မတုိ႔အိမ္ရွင္နဲ႔စကားေျပာလဲ သူေျပာ ေပးတယ္။ေဆးရုံ၊ေဆးခန္းသူေျပာေပးတယ္၊ေနာက္ရုံးေတြသြားလဲ သူကိုအားကိုးေနရပါတယ္၊ ေနာက္TV
ၾကည္႔လဲသူကရွင္းျပပါတယ္။

ျမန္မာစာကိုလဲ သူသိပ္ၾကိဳက္တယ္၊သူ႔ကိုသင္ေပးထားတယ္၊ဒါေပမဲ႔သူျမန္မာလုိ႔ အေျပာခံရမွာေတာ႕သူရွက္သ
လုိဘဲ၊သူ႔ကိုဆုံးမတုိင္းအျမဲေျပာရတယ္၊ သားေမေမတုိ႕ကျမန္မာ ဘာရွက္စရာရွိလဲ ဒါရွက္စရာမဟုတ္ဘူး
ကိုယ္ျမန္မာကို ျမန္မာလုိ႔ မေျပာတာကမွ ရွက္ဘုိ႔ေကာင္းတယ္သားလုိ႔ သူ႔အေဖနဲ႔ က်မအျမဲေျပာျပရွင္းျပရတယ္၊

ေျပာလြန္းလုိ႔လားမသိဘူး၊ခုေတာ႔ သူ႔ကိုေမးတုိင္းသူျမန္မာဘဲ ေျပာေတာ႔တယ္၊အရင္ကေတာ႕သူထုိင္းလုိ႕ဘဲ
ေျပာခ်င္တာ၊သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေတြ႔ရင္ ေတာ႕ထုိင္းလုိဘဲသူေျပာေလ႕ရွိတယ္၊သူ႔ဆရာမေတြနဲ႔ေျပာရင္လဲ
သူ႔ကိုတဆင္႔ေျပာခုိင္းရတယ္၊သူ႔ကိုဆရာမကက်မတုိ႔ကိုတုိင္ရင္လဲသူ႔ကအမွန္အတုိင္းေျပာျပတယ္၊သားဆရာမ
ကဘာေျပာလဲေမေမတုိ႔ကိုေျပာဆုိရင္ သူမလိမ္ပါဘူး၊သားအတန္းထဲမွာ စကားမ်ားလုိ႔ေမေမတုိ႔ကိုေျပာျပတာပါ။

သူ႔ဆရာမေတြ႔တုိငး္တုိင္ရင္သားစကားမ်ားလုိ႔ဘဲအတုိင္ခံရပါတယ္၊ေက်ာင္းစာနဲ႔ပတ္သက္ျပီးမတုိင္ခံရပါဘူး
ခုခ်ိန္ထိပါ၊သားစကားမေျပာနဲ႔ေလဆုိရင္၊ဟာေမေမကလဲဘယ္ျဖစ္မလဲစကားေတာ႔ေျပာမွာဘဲ.သားကစကား
မေျပာဘဲမေနနူိင္ပါဘူးေမေမရာဆုိျပီးေတာ႔အျမဲေျပာတတ္တဲ႔က်မသားေလးပါ၊က်မသားသိပ္ၾကိဳက္တာတခု
ကေတာ႕စက္ရုပ္ ေတြဘဲ သူစိတ္ဝင္စားတယ္၊က်န္တာဘာမွသူမၾကိဳက္ဘူး၊

သားအပါအဝင္သူငယ္ခ်င္းသုံေယာက္ရွိတယ္၊ အားလုံးျမန္မာေတြဘဲ၊ သိပ္လဲခ်စ္ၾကတယ္၊ခုေတာ႕တုိက္ကြန္နူိ
တက္ေနၾကတယ္၊သူတုိ႔သုံးေယာက္ကဘာဘဲလုပ္လုပ္တူတူလုပ္တတ္ၾကတယ္၊ေက်ာင္းစတက္တည္းကတူတူ
ေနလာၾကတာဒီနွစ္ေတာ႕အတန္းခြဲလုိက္ပါျပီးသူတုိ႔ကိုဆရာမေတြကတူတူမေနတာေကာင္းပါတယ္ဆုိျပီးခြဲ
လုိက္တယ္၊


(သားတုိ႔သူငယ္ခ်င္းသုံးေယာက္၊သားကအလည္ကပါ)။

က်မသားေလး ခုထိေတာ႔သူၾကီးလာရင္ဘာလုပ္မယ္ညာလုပ္မယ္ေတာ႔မေျပာဘူးေသးဘူးခုခ်ိန္ထိ၊
က်မကေတာ႕အတတ္နူိင္ဆုံး သူ႔ျဖစ္ခ်င္တာလုပ္ေပးမွာဘဲ၊မိဘတုိင္းကေတာ႕ကိုယ္႕သားသမီးေတြကို
ေကာင္းေစခ်င္တာပါဘဲ၊က်မ ဘဝ ရဲ႔တုိင္ပင္ေဖာ္ ဟာက်မသားပါဘဲ၊၊



(သားမီကို)
သူေမြးေန႔ ေလးကိုနွစ္စဥ္ျပဳလုပ္ေပးေနၾကဆုိေတာ႔ဒီနွစ္လဲအိမ္မွာပဲထမင္းနဲ႔ၾကက္သားဝက္သား၊ေနာက္ငါးပိရည္
တုိ႔စရာအစုံေလးနဲ႔ ဟင္းခ်ိဳ၊ေလးကိုလာစားၾကပါေနာ္၊ညေနပိုင္းဆုိရင္ရပါျပီးလာစားဘုိ႔အားလုံးကိုဖိတ္ပါတယ္၊

သားအတြက္ ေမြးေန႔ လက္ေဆာင္ ေမေမတုိ႔ မိသားစုကဗ်ာေလး....သားဒီေန႔ကစျပီး ေမေမနဲ႔ေဖေဖတုိ႔နဲ႔
နွစ္တုိင္းေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာေမြးေန႔မ်ားကိုျဖတ္သန္းနူိင္ပါေစ။

အခုဆုိရင္ေလ...

ငါ႔ကဗ်ာေတြက..

မင္းအတြက္ျဖစ္လာခဲ႔ရျပီ...

“ ၈၈” မွာသိခဲ႔တာ ..

မွတ္မွတ္ရရ မငး္္နဲ႔ငါ ....

“ ၉၃” မွာျပန္ေတြ႔ရာ...

ဆန္းသစ္မွဳေလးနဲ႔ကြာ....

“ ၉၄” မွာႏွစ္ေယာက္တစ္ဘ၀...

ငါ႔တုိ႔ ၾကည္းနွဳးခဲ႔ၾက...

“ ၂၀၀၂” မွာသားသား “ မီီကို” တုိးခဲ႔တာ...

ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႔တာမင္းနဲ႔ငါ...

သာယာခ်မ္းေျမ႔...

မီကို တုိ႔ မိသားစုေလးေဟ႔.။

(၁၂/၂၀) ေမ႔မရတဲ႔ စက္တင္ဘာလရယ္...ေမြးေန႔ေလးမွာ လာစားသြားၾကေနာ္။

(ပဲေထာပါတ္ထမင္း)



(ဝက္သားဟင္း)





(ၾကက္သားဟင္း)


(ခ်ဥ္ေပါင္ခ်ဥ္စပ္)


(ငါးပိရည္တုိ႔စရာ)




မ်ွေဝခံစားနူိင္ၾကပါေစ။

*ျမတ္ေလးငုံ*


10 September 2009

*သံတုိင္ၾကား က N.L.D လူငယ္မ်ား ရဲ႔ ေထာင္တြင္းေမ႔လုိ႔မရတဲ႔ကိုယ္ေတြ႕မ်ား*

*သံ တုိင္ ၾကား ကN.L.Dလူငယ္မ်ားရဲ႔ေထာင္တြင္းေမ႔လုိ႔မရတဲ႔ကိုယ္ေတြ႕မ်ား* ဆုိတဲ႔ ေခါင္းစဥ္ေလးနဲ႔အတူ က်မ တုိ႔နူိင္ငံမွာစစ္အာဏာရွင္ေတြကN.L.D.ပါတီဝင္ေတြအေပၚမွာညွင္းပန္းႏွိပ္စက္ပုံေတြ က်မ လက္လွမ္းမီွ
သေလာက္စုစည္းျပီးတင္ျပေပးသြားပါမယ္။


က်မ(ျမတ္ေလးငုံ)ကိုယ္တုိင္(သံတုိင္ၾကားကN.L.Dလူငယ္မ်ားရဲ႔ေထာင္တြင္းေမ႔လုိ႔မရတဲ႔ကိုယ္ေတြ႕ျဖစ္ရပ္မ်ား)ဆုိတဲ႔အစီစဥ္ေလးကို ပထမဦးဆုံးအေနနဲ႔ N.L.D (လူငယ္)တဦးျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ကိုမုိးေဇာ္ဦးနဲ႔စကားလက္ဆုံေမးျမန္း ထားခဲ႔တာေတြကို ျပန္လည္ေဖာ္ျပေပးပါမယ္။


ကိုမုိးေဇာ္ဦးနဲ႔ အရင္မိတ္ဆက္ေပးရရင္...


ကိုမုိးေဇာ္ဦးပါ
ဒီေနရာေလးကိုနွိပ္လုိက္ပါ။

ုျမတ္ေလးငုံ ။
ကိုမုိးေဇာ္ ဒီေန႔ညီမက အကိုရဲ႔ ေထာင္တြင္း အေတြ႔အၾကဳံေလးေတြ ေနာက္အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္
ပါတီဝင္ တေယာက္အေနနဲ႔ေမးျမန္းမယ္ေနာ္..။ ကိုမုိးေဇာ္ N.L.D ပါတီကို ဘယ္ခ်ိန္စတင္ဝင္ေရာက္ခဲ႔ပါသလဲ?

ကိုမုိးေဇာ္ ။
(၁၉၈၈)ခု.စက္တင္ဘာလ(၂ရ)ရက္ေန႔က အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဴပ္ ကိုစတင္တည္ေထာင္ခဲ႔ပါတယ္၊
ပါတီစတင္တည္ေထာင္ခ်ိန္တည္းကေနျပီးပါဝင္ ခဲ႔တာပါ။

ျမတ္ေလးငုံ ။
ကိုမုိးေဇာ္က အမ်ိဴးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြဲ႕ခ်ဴပ္မွာဘာတာဝန္ယူရပါသလဲရွင္?

ကိုမုိးေဇာ္ ။
ပါတီ စတင္တည္ေထာင္ျခင္းမွာေတာ႔ လူငယ္တဦး အေနနဲ႔ပါဝင္ခဲ႔ျပီး၊ ၁၉၈၉. ဇြန္လမွာ ဗဟုိလူငယ္၊
သုေတသနဌာန မွာတာဝန္ယူခဲ႔ပါတယ္၊၊


ျမတ္ေလးငုံ။
၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ကိုမုိးေဇာ္ ဘာေတြလုပ္ေဆာင္ခဲ႔ပါသလဲရွင္?

ကိုမုိးေဇာ္။
ေရြးေကာက္ပဲြ ေအာင္နူိင္ေရး (ဗဟုိလူငယ္ ) အေနနဲ႔ပါဝင္ခဲ႔ပါတယ။္


ျမတ္ေလးငုံ။
ကိုမုိးေဇာ္ ေထာင္က်ခဲ႔တာ ဘယ္ပုဒ္မနဲ႔လဲ?၊ ေနာက္ဘယ္သူေတြပါေသးလဲ? ၊ကိုမုိးေဇာ္ကို ဘယ္မွာလာ ဖမ္း ခဲ႔ တာလဲေပးပါရွင္္၊၊

ကိုမုိးေဇာ္။
ပုဒ္မကေတာ႔၅(က(ခ)ည၊ (၂၃.၁၀.၁၉၉၀ )မွာ အိမ္ကုိလာျပီးေခၚသြားပါတယ္။ အဓိက ကေတာ႔ ဗဟုိေကာ္မတီ
အစည္းအေဝးကုိ လူငယ္ေတြ ကတင္တဲ႔ လုိင္းသုံးလုိင္းႏုိင္ငံေရး လွဳပ္ရွားမွဳစာတမ္းေတြ႔ေၾကာင႔္ဖမ္းခဲ႔တယ္။
ေနာက္ ေရၾကည္အုိင္စစ္ေၾကာေရးစခန္းမွာ တလတိတိေနခဲ႔ျပီး အင္စိန္ေထာင္ရဲ႔သီးသန္႔တုိက္္ကို
ေရာက္ခဲ႔ပါတယ္။အကုိ အမွဳတဲြပါတဲ႔ လူေတြကေတာ႔ ၁၆ ေယာက္ပါ၊ သူတုိ႔ေတြကေတာ႔...

(၁)။ဦးၾကည္ေမာင္- ဗဟုိအလုပ္မႈေဆာင္အဖြဲ႔ဝင္ (ဗဟန္းျပည္သူ႔လြတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)
(၂)။ဦးခ်မ္းေအး - ဗဟုိအလုပ္မႈေဆာင္အဖြဲ႔ဝင္ (ေမာ္လျမဳိင္ ျပည္သူ႔လြတ္ေတာ္ကိုယ္စား
လွယ္)
(၃)။ဦးစုိးသိမ္း(ေမာင္ဝံသ) - ဗဟုိအလုပ္မႈေဆာင္အဖြဲ႔ဝင္(ေဝါျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္
ကိုယ္စားလွယ္)
(၄)။ဦးတင္ထြတ္- ဗဟုိအလုပ္ေကာ္မတီဝင္ ( အိမ္မဲျပည္သူ႔လႊတ္ကိုယ္စားလွယ္)
(၅)။ဦးေက်ာ္မင္း - ဗဟုိအလုပ္မႈေဆာင္အဖြဲ႔ဝင္ (ပုသိမ္အေနာက္ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္
ကိုယ္စားလွယ္)
(၆)။ဗုိလ္မႈးၾကီးစုိးညြန္႔- ရန္ကုန္တုိင္းစည္း(ေက်ာက္တန္းျပည္သူ႔လြတ္ေတာ္
ကိုယ္စားလွယ္)
(၇)။ဗုိလ္ၾကီးတင္ဝင္း- (ဗဟုိေကာ္မတီ)
(၈)၊ဦးေမာင္ေမာင္ -ဗဟုိေကာ္မတီဝင္(ေရၾကည္ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)
(၉)။ဦးသိန္းတန္ -ဗဟုိေကာ္မတီဝင္ (မႏၱေလးတုိင္းစည္း)
(၁၀)။ဦးအုံးၾကိဳင္ -ဗဟုိေကာ္မတီဝင္(မႏၱေလးတုိင္းစည္း)
(၁၁)၊၊မုံရြာဦးတင္ေရႊ -ဗဟုိေကာ္မတီဝင္(မႏၱေလးတုိင္းစည္း)
(၁၂)။ကိုျမင္႔စုိး - (ဗဟုိအလုပ္ေကာ္မတီ)
(၁၃)။ကိုဝင္းလႈိင္ -(တပ္ကုန္းျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)
(၁၄)။ကိုကိုၾကီး- (ဗဟုိလူငယ္)
(၁၅)။ကိုမုိးေဇာ္ဦး -(ဗဟုိလူငယ္)
(၁၆)။ကိုရန္ေအာင္ (ရန္ကုန္တုိင္းလူငယ္တာဝန္ခံ)
.တုိ႔ပါဘဲ။


ျမတ္ေလးငုံ။
ကိုမုိးေဇာ္ကို အမိန္႔ခ်ခဲ႔တာ ေထာင္ဒဏ္ ဘယ္နွစ္နွစ္ခ်ခဲ႔တာလဲရွင္?

ကိုမုိးေဇာ္။
(၁၀)နွစ္ပါ။ (၁၅.၅.၁၉၉၁) မွာအမိန္႔ခ်ခဲ႔ပါတယ္၊ အကိုတုိ႔အမွဳတဲြအကုန္းလုံး၁၆ေယာက္မွာ (၁၀)နွစ္က်တာရယ္
(၇)ႏွစ္က်တာရယ္ပါတယ္။


ျမတ္ေလးငုံ။
ေထာင္ဒဏ္(၁၀)နွစ္ ဆုိတာအဲဒီအခ်ိန္တုံးက အမ်ားဆုံးခ်တာဘဲေနာ္၊ ညီမသိသေလာက္ေတာ႔။

ကိုမုိးေဇာ္။
ဟုတ္ပါတယ္။


ျမတ္ေလးငုံ။
ကိုမုိးေဇာ္ကို အမိန္႔ခ်တဲ႔ အဲဒီေန႔ေလးက၈၈ထဲက ေနေက်ာင္းေတြ မဖြင္႔ဘဲထားျပီး ပထမဆုံး အၾကိမ္ျပန္ဖြင္႔ခဲ႔
ေန႔ေလးတေန႔ေနာ္.တကၠသုိလ္ရဲ႔ အဓိပတိလမ္းၾကီး ျပန္လည္စုိေျပခဲ႔တဲ႔ေန႔တေန႔ဆုိရင္ မမွားပါဘူး.၊
ညီမ မွတ္မိတယ္၊ ကိုမုိးေဇာ္ ကေတာ႔ဘဝတကၠသုိလ္ကုိ စတက္ရတဲ႔ ေန႔ေလးေပါ႔ေနာ္။

ကိုမုိးေဇာ္။
ဟုတ္တယ္၊ ဘဝအေတြ႔အၾကဳံေတြကို ထပ္ျပီးရလာတဲ႔ေနရာကို ေရာက္ခဲ႔ရတာဘဲ။


ျမတ္ေလးငုံ။
ကိုမုိးေဇာ္ အင္စိန္ေထာင္ မွာဘဲ (၁၀) ႏွစ္လုံးလုံးေနခဲ႔ရလား?

ကိုမုိးေဇာ္။
၁၉၉၁ ခုနွစ္ကေန ၁၉၉၅ ထိေနခဲ႔ရပါတယ္။ ၁၉၉၅ၾသဂုတ္လမွာ သရက္ေထာင္္ကို ေျပာင္းေရြခဲ႔ရတယ္။


ျမတ္ေလးငုံ။
သရက္ေထာင္က သိပ္ကိုၾကမ္းတန္းတဲ႔ေထာင္လုိ႔ ညီမၾကားဘူးခဲ႔တယ္ ဟုတ္လားအကို?

ကိုမုိးေဇာ္။
ဟုတ္ပါတယ္၊ တကယ္ငရဲဘုံပါဘဲ၊ သရက္ေထာင္ ကိုစတင္ဝင္တာနဲ႔ ေထာင္ဝင္ေၾကးကို ေပးခဲ႔ရတယ္။
(ေထာင္ဝင္ေၾကးဆုိတာကေတာ႔ မိန္းေဂ်ေထာင္ဘူးေပါက္ ကေနကိုယ္ေနရတဲ႔အခန္းကို မေရာက္မျခင္း
ေထာင္ဝါတာေတြက တုတ္နဲ႔ရုိက္တာပါဘဲ၊)သရက္ေထာင္ကိုေရာက္ျပီး ဆုိရင္ ေထာင္ဝင္ေၾကးေပးခံရတာပါ။
အကိုက သိပ္မၾကာဘူး တလေလာက္ဘဲေနျပီး အင္စိန္ျပန္ေရာက္ခဲ႔တယ္။


ျမတ္ေလးငုံ။
ဘာလုိ႔ အင္စိန္ ကိုျပန္ေရာက္ခဲ႔ ရတာလဲ ကိုမုိးေဇာ္၊၊

ကိုမုိးေဇာ္။
အကိုတုိ႔ အမွဳေလ ၅(က)(ခ)ည အဲဒီအမႈအတြက္ ျပန္စစ္ေဆးခ်င္း လုိ႔ဆုိျပီးျပန္ေခၚယူစစ္ေဆးခဲ႔တာပါ။


ျမတ္ေလးင ုံ။
ကိုမုိးေဇာ္အမွဳ ျပန္စစ္ေဆးခံရေတာ႔ ကိုမုိးေဇာ္ ေနာက္ထပ္ ပစ္ဒဏ္ ခံရေသးလား?။

ကိုမုိးေဇာ္ ။
မခံခဲ႔ရပါဘူး။


ျမတ္ေလးငုံ ။
ကိုမုိးေဇာ္ ညီမ သိတာတခုရွိေသးတယ္၊ ကုိမုိးေဇာ္ ေထာင္ဝင္စာပိတ္ခံခဲ႔ရတယ္ ဆုိတာေလ ဘာေၾကာင္႔ လဲဆုိတာ ေသခ်ာေျပာျပ ေပးပါအုံးအကုိ။

ကိုမုိးေဇာ္။
ဟုတ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင္႔လဲ ဆုိေတာ႔ (၁၉၉၅) မွာလူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို
ပထမဆုံးအၾကိမ္ လြတ္ေျမာက္လာလုိ႔ ဂုဏ္ျပဳတဲ႔အေနနဲ႔ နူိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ ဆုျပီးလက္မွတ္ထုိးခဲ႔ျပီး
လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ထံ ကိုေပးပို႔ၾကတယ္။ ေနာက္တခုကေတာ႔ ကုလသမဂၢအေထြေထြ
အတြင္းေရးမွဴးး ထံကို ေထာင္ထဲကလူအခြင္႔ေရးခ်ဳိးေဖာက္ခံရမွဳ ေတြကိုစာတမ္းျပဳစုျပီးတင္ခဲ႔တာရယ္
ေနာက္တခု က်န္ေသးတယ္၊ အဲဒါက ေထာင္အတြင္းအထိမ္္းအမွတ္ စာအုပ္မ်ားထုတ္ေဝခဲ႔တယ္ ႏုိင္ငံေရး
အက်ဥ္းသား အားလုံးေပါင္းျပီးေတာ႔ ထုတ္ခဲ႔တယ္။ ဒါကို အာဏပိုင္ေတြက သိသြားလုိ႔ပါ။


ျမတ္ေလးငုံ။
ကိုမုိးေဇာ္ ေထာင္ဝင္စာ (၆)လ ပိတ္ခံရျပီး အင္စိန္ေထာင္မွာ ဘဲဆက္ေနခဲ႔ရတာေပါ႔ေနာ္။

ကုိမုိးေဇာ္။
မဟုတ္ပါဘူး ၁၉၉၆ နူိဝင္ဘာလ မွာသရက္ေထာင္ကိုျပန္ေရာက္ခဲ႔ပါတယ္။


ျမတ္ေလးငုံ။
ကုိမုိးေဇာ္ သရက္ေထာင္ ကိုျပန္ေရာက္ေတာ႔ ေထာင္ဝင္ေၾကးထပ္ေပး ခံခဲ႔ရတာဘဲလား?။

ကိုမုိးေဇာ္ ။
သရက္ေထာင္ ေျပာင္းထပ္ပါေတာ႔ နူိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြထဲက ၆ေယာက္ဘဲပါတယ္၊ က်န္တာကေတာ႔
ရာဇဝင္ လူဆုိးေတြနွစ္ၾကီးသမားေတြက ၄၄ ေယာက္ပါခဲ႔တယ္။ ေထာင္ဝင္ေၾကး ေတာ္ေတာ္ ေလးခံ
လုိက္ရတယ္။ မိန္းေဂ် ေရာက္ေတာ႔မွာ အက်ိၤေတြကုိ အားလုံးခၽြတ္ခုိင္းျပီး ေဆးမွင္ေၾကာင္ ထုိးတာတဲ႔လူေတြကို
ပိုိုျပီးရုိက္ခံရတယ္။ အကိုတုိ႔ လဲရုိက္ခံရတာပါဘဲ၊ ေနာက္မွာ နူိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား၆ေယာက္ကို အရင္ေခၚျပီး
ေနရမဲ႔အခန္းေတြ ကိုပို႔ေပးခဲ႔ပါတယ္။


ျမတ္ေလးငုံ။
သရက္ေထာင္ ေရာက္ေတာ႔ အကိုအတြက္မေမ႔နူိင္တဲ႔ အေတြ႔အၾကံဳေတြထဲက တခုေလာက္ေျပာျပေပး ပါလား။

ကိုမုိးေဇာ္။
ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိခဲ႔တယ္။ တခုေလာက္ဘဲေျပာရမယ္ဆုိရင္ေတာ႔၊ ၁၉၉ရ ခုႏွစ္တုံးအေၾကာင္းေလးကို ေျပာျပပါမယ္၊ ကိုဆန္နီအေၾကာင္းေလး... ညီမကိုဆန္နီကိုသိတယ္ေနာ္.. သူကိုေထာင္မွဴး(စုိးျမင္႔ေအာင္)
အလြန္းဆုိးရြားေသာ ေထာင္မွဴးက အပစ္မရွိဘဲနဲ႔ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားအသုံးအနႈန္း ေတြနဲ႔ေျပာဆုိျပီးေတာ႔
တုတ္နဲ႔ မတရားသျဖင္ ရုိက္ခဲ႔တယ္။ က်န္တဲ႔ အကုိတုိ႔ နူိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ မခံနူိင္လုိ႔ေထာင္မွဴးက
ိုဝုိင္းေအာ္ၾကတယ္၊ သရက္ေရာက္ ေနတဲ႔ နူိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အားလုံးလုိလုိပါဘဲ။ ဒါကိုေထာင္ကိုဆူပူ ေအာင္လုပ္တယ္ဆုိျပီးေထာင္ကို လွန္႔ခဲ႔တယ္။ ေထာင္လွန႔္ထားတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ေထာင္အာဏပုိင္ ေသနတ္နဲ႔ ပစ္သတ္ခြင္႔ရွိတယ္ လုိလဲေထာင္မွဴး စုိးျမင္႔ေအာင္ကေျပာေသးတယ္။


ျမတ္ေလးငုံ။
ကိုမုိးေဇာ္ တုိ႔ဝုိင္းေအာ္ေတာ႔ေထာင္မွဴး ကအကိုတုိ႔ကို ဘာမွမလုပ္ဘူးလား?

ကိုမုိးေဇာ္။
လုပ္တာေပါ႔။ သရက္ေထာင္မွာ အျပင္းထန္းဆုံးျဖစ္ရပ္ တခုပါဘဲေထာင္းမွဴးက ေထာင္ဝါတာအားလုံးကို က်န္တဲ႔ အက်ဥ္းသားေတြကုိ အားလုံးဝုိင္းရုိက္ခုိင္းတာျပီးတ ာနဲ႔သူမေၾကနပ္ေသးဘူး၊ သူကိုတုိင္လုိက္ၾကည္႔ျပီး၊
သူထင္တဲ႔ လူေတြကိုေ ခၚျပီး ပစ္ဒဏ္တုိက္ကိုပို႔ခဲ႔တယ္။


ျမတ္ေလးငုံ။
ကိုမုိးေဇာ္ ပစ္ဒဏ္ေပးတဲ႔ထဲမွာ ဘယ္သူေတြပါလဲ?၊ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ အပစ္ေပးခဲ႔လဲ ေျပာျပေပးပါလား?။

ကိုမုိးေဇာ္။
၁၆ ေယာက္ပါသြားတယ္။ အဲဒီထဲမွာ အကိုအပါအဝင္ေပါ႔၊ အပစ္ကိုေတာ႔ ၂ ပါတ္ခ်ခဲ႔တယ္။ ဒီ ၁၆ ေယာက္လုံး
ကိုေတာ္အပစ္ေပးတဲ႔ တုိက္ကိုအသြားမွာလမ္းေတာက္ေလ်ွာက္ ဟုိဘက္ ဒီဘက္ဝုိင္းရုိက္ ၾကတာဘဲ၊
ေခါင္းရယ္ေက်ာရယ္ ဂုတ္ရယ္ကိုရုိက္တာပါ။ အကုိကေတာ႔ အဲဒီမွာေခါင္းကိုထိမွာဆုိလုိ႔ လက္နဲ႔ကာတာ
လက္ညုိးက်ိုဴးသြားခဲ႔တယ္။ ကိုယ္ေနရမဲ႔တုိက္ကို ေရာက္ေတာ႔တခန္းကို ၂ေယာက္ေနခဲ႔ရတယ္။ ကိုယ္ဝတ္ထားတဲ႔ အဝတ္တထည္ ကိုယ္တခုဘဲပါတယ္။ ေစာင္မရွိဘူး။ ေခါင္းအုံးမရွိဘူး။ ဖ်ာမရွိဘူး။ စားဘုိ႔
အတြက ္ဒန္ခြက္တခြက္ ပုဂံတခ်ပ္တာ ဘဲေပးတယ္။ေနာက္ အေပါ႔အေလးအတြက္ ဖလားတခုေပးတယ္။
ေရခ်ိဳးခြင္႔မရွိဘူး။ မ်က္နွာသစ္ခြင္႔။ သြားတုိက္ခြင္႔မရွိဘူး။အခန္းအျပင္ကိုလုံးဝထြက္ခြင္႔မရွိဘူး။ က်န္းမာေရးကိုလဲဘာတခုမွမလုပ္ေပးဘူး။ အကုိဆုိရင္က်ိဴးေနတဲ႔လက္ညုိေလးက အရမ္းကို္က္လာလုိ႔ျပခ်င္ တာကိုေျပာတာလုံးဝမလုပ္ေပးခဲ႔ပါဘူး။ ကိုယ္စြန္႔ထားတဲ႔အေပါ႔အေလးေတြကိုလဲ အျပင္မွာျပစ္ခြင္႔မရွိဘူး။
ဒါေၾကာင္႔ကိုယ္အခန္းထဲမွဘဲအေလးကိုစြန္႔ျပီးေနခဲ႔ရတယ္။အေပါ႔ကိုေတာ႔ဖလားထဲမွာစြန္႔ခဲ႔ရတယ္။
မနက္ကိုဆန္ျပဳတ္ေကၽြးတယ္။ ေန႔လည္ၾကေတာ႕ပဲဟင္းနဲ႔ထမင္းလာပို႔တယ္။ ညစာမနက္စာေပါ႔။ သူေပးတဲ႔
ဒန္ခြက္ေလးကေတာ႔ မနက္ကိုဆန္ျပဳတ္ထည္႔ထားတယ္။ေန႔လယ္နဲ႔ညေနၾကေတာ႔ပဲဟင္းထည္႔ေသာက္ေပါ႕
အင္းညၾကျပန္ေတာ႔ ဒီဒန္ခြက္ေလးက ိုဘာလုပ္ရျပန္လဲဆုိေတာ႕ကိုယ္စြန္႔ထားတဲ႔အေပါ႔ ေတြကုိ ဖလားျပည္႔
ေနတာနဲ႔အျပင္ကို ခပ္ျပီးသြန္ခဲ႔ရျပန္တယ္ေလ။ ဒီလုိနဲ႔ဘဲ ဒန္ခြက္ကေလးလဲ အလုပ္သုံးလုပ္ကိုလုပ္ခဲ႔ရပါတယ္။
္ ပစ္ဒဏ္၂ပါတ္အတြင္ဒီလုိမ်ိဳးေတြၾကုံေတြခဲ႔ရပါတယ္။


ျမတ္ေလးငုံ။
ကိုမုိးေဇာ္ သရက္ေထာင္မွာ ေဆးမွဴးေတြ ဘယ္နွစ္ေယာက္ေလာက္ရွိလဲ၊?

ကိုမုိးေဇာ္ ။
၂ေယာက္ရွိတယ္။ တေယာက္ကေဆးခါးၾကီး (ေက်ာ္ျမင္႕)႔။ သူကိုဘာလုိေဆးခါးၾကီးေက်ာ္ျမင္႔ လုိ႔ေပးထား
ရတာလဲဆုိရင္သူက ဒိတ္လြန္တဲ႔ေဆးေတြကိုေရာၾကိဳျပီး လူနာေတြကို ေရေႏြးနဲ႔တုိက္လုိ႔ပါ။ ေနာက္တေယာက္ကေတာ႔ေသပေလ႔ေစ(ေစာထြန္းေအာင္ၾကည္)သူၾကေတာ႔အပ္ေငြရွိလားဆုိျပီး လူနာကို အရင္ေမးတယ္ေလ. အပ္ေငြရွိရင္ သူက ေဆးကုတယ္၊ မရွိရင္ေသပေလ႔ေသကြာ ဆုိျပီးထားလုိက္တာဘဲ။ (အပ္ေငြဆုိတာကေတာ႔ေထာင္ဝင္စာလာလုိ႔အိမ္က ေထာင္ဝန္းထမ္းေတြကိုအပ္ထားတဲ႔ေငြကိုေခၚပါတယ္။)


ျမတ္ေလးငုံ။
ကိုမုိးေဇာ္ တုိ႔ေထာင္ထဲမွာ ေနေနရတဲ႔အခ်ိန္ေတြမွာ တခါတေလ စိ္တ္ေပ်ာ္ရႊင္ဘုိ႔လုပ္ခဲ႔ၾကေသးလားအကို။

ကိုမုိးေဇာ္။
လုပ္ခဲ႔ရတာေပါ႔၊ ေမြးေန႔အထိမ္းးအမွတ္ေတြ၊ ကိုယ္ဖတ္ဘူးတဲစာအုပ္ေတြ အေၾကာင္းကို ဖလွယ္တာေတြ၊
ကိုယ္႔ေကာင္မေလး သူ႔ေကာင္မေလး အေၾကာင္းေတြေျပာၾကေပါ႔ ေက်ာင္းတက္တုံးက ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႔ရတာ ေတြေျပာရင္းနဲ႔၊ စိတ္ထြက္ေပၚက္ကို ရွာခဲ႔ရတာေပါ႔။ တာေတြကလဲ ေထာင္ထဲမွာ အေျခအေနေပးမွာ
လုပ္လုိ႔ရပါတယ္။

ျမတ္ေလးငုံ။
ကိုမုိးေဇာ္ နွစ္ျပည္႔ ေနခဲ႔ရတာေပါ႔ေနာ္။

ကိုမုိးေဇာ္။
ဟုတ္ပါတယ္။ ၁၉၉၉ ေဖေဖာ္ဝါရီလ မွာလြတ္ေျမာက္ခဲ႔ပါတယ္။


ျမတ္ေလးငုံ။
ကိုမုိးေဇာ္လြတ္လာျပီး၊ သရက္ေထာင္ထဲမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ က်န္ခဲ႔မွာဘဲေနာ္ လြတ္ရက္ေစ႔ျပီးမလြတ္တဲ႔
လူေတြ ရွိေသးလားအကုိခုထိေလ။

ကိုမုိးေဇာ္ ။
ရွိေသးတယ္၊ ကိုဘမ်ိဳးသိန္း၊ ကိုသန္းေဇာ္၊ တုိ႔က ႏွစ္ျပည္႔ လုိ႔ေက်ာ္ေနပါျပီ မလြတ္ေသးဘူး။ သူတုိ႔က
အနွစ ္(၂၀) အမိန္႔ခ်ခံခဲ႔ရတာပါ၊


ျမတ္ေလးငုံ။
ကိုမုိးေဇာ္ ေနာက္ဆုံး ေမးခ်င္တာက ခုလက္ရွိ အကိုဘယ္မွာ ဆက္လက္လုပ္ေနပါသလဲ ဆုိတာကိုပါ?

ကိုမုိးေဇာ္။
လက္ရွိကေတာ႔ N.L.D(LA)မွာ ဗဟုိေကာ္မတီဝင္ လုပ္ရင္း N.L.D(LA) ႏူိင္ငံျခားေရးဌာနမွာ အတြင္းေရးမႈး
ကိုဆက္လက္လုပ္ကိုင္ ေနဆဲပါ။


ျမတ္ေလးငုံ။
ကိုမုိးေဇာ္ ဘာေျပာခ်င္ ပါေသးလဲ?

ကိုမုိးေဇာ္။
ခု အကိုေျပာတဲ႔စကားေတြဟာညီမနဲ႔ေျပာေနရတာသိပ္မၾကာလုိက္ပါဘူး။တကယ္ေတာ႔အဲလုိျဖတ္သန္းခဲ႔ရတဲ႔
အခ်ိန္ေတြဟာ သိပ္ကို ၾကမ္းတမ္းခဲ႔ရပါတယ္။ ယေန႔ခ်ိန္ ထိ ျမန္မာျပည္က ေထာင္ေတြ အသီးသီးမွာ ေနေနခဲ႔ရေသးတဲ႔ နူိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ေတြကိုတကယ္ ကိုယ္ျခင္းစာနာ ျပီး ဂုဏ္ယူေလးစားလ်ွက္ပါ။


ျမတ္ေလးငုံ။
ညီမ ကို စိတ္ရွည္စြာနဲ႔ ေျပာျပေပးခဲ႔တဲ႔ ကိုမုိးေဇာ္ ကိုေက်းဇူးပါဘဲ။

ကိုမုိးေဇာ္။ ။
ေထာင္ထဲက အေျခအေနေတြကို ဒီလုိမ်ိဳးေတြ စိတ္ရွည္စြာနဲ႔ စာမ်က္မွာေပၚမွာ တင္ျပေပးတဲ႔. ညီမျမတ္ေလးငုံ
ကိုလဲ ေက်းဇူးပါဘဲ။


က်မတုိ႔ အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲခ်ဳပ္ ကပါတီဝင္တုိင္း ကိုစစ္အာဏာပိုင္ေတြဟာ မတရား
ဖမ္းဆီးခ်ဴပ္ေနွာင္းခံခဲ႔ရတဲ႔ အေၾကာင္းေတြကို က်မ လက္လွမ္းမွီ သေလာက္တင ္ျပေပးသြားပါမည္ရွင္။


မ်ွေဝခံစားနူိင္ပါေစ။

*ျမတ္ေလးငုံ*

* က်န္းမာေရး မေကာင္းေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ေဆးရံုတက္ ကုသခြင့္မျပဳ *

*က်န္းမာေရး မေကာင္းေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားေဆးရံုတက္ကုသခြင့္မျပဳ*ေမာ္လၿမ္ိဳင္အက်ဥ္းေထာင္မွ ကိုခ်စ္မင္းေလး၊ ေထာင္ဒဏ္ (၁၀၄) ႏွစ္အျပစ္ေပးခံထားရသည့္ အထက္ဗမာျပည္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိိုဘိုုမင္းယုကို၊ ေထာင္ဒဏ္ ႏွစ္ႏွစ္က်ခံေနရေသာ News Watch ဂ်ာနယ္မွ ကိုေဇာ္ထြန္းႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသူ မျမတ္ေကသီေအာင္ တို႔သည္ ေထာင္တြင္း၌ က်န္းမာေရးအေျခအေန ဆိုးရြားလွ်က္ရွိ
ေသာ္လည္း ေထာင္အာဏာပိုင္မ်ားက ေဆးကုသခြင့္မေပးဟု သတင္းရရွိသည္။

သရက္ေထာင္တြင္ ထိန္းသိမ္းခံထား ရသည့္ ကိုဘိုမင္းယုကို မွာမႏၱေလးတြင္ ေထာက္လွမ္းေရးကစစ္ေဆး
ေမးျမန္းစဥ္ ရရွိခဲ့ေသာဒဏ္ရာမ်ားအျပင္ မႏၱေလးအက်ဥ္းေထာင္တြင္ တိုက္ပိတ္ထားစဥ္ကေျခေထာက္မ်ားခ်ိ၍ လမ္းေကာင္းစြာမေလွ်ာက္ႏိုင္ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ယခု သရက္အက်ဥ္းေထာင္တြင္ရွိေနေသာ ကိုဘိုမင္းယုကိုမွာ
အစာအိမ္ေရာဂါႏွင့္ ေျခေထာက္ခ်ိနဲ႔ျခင္းေရာဂါတို႔ကို ခံစားေနရေသာ္လည္း အက်ဥ္းေထာင္ အာဏာပိုင္မ်ားက ေဆး၀ါးေစာင့္ေရွာက္မႈမေပးဟု သတင္းရရွိသည္။ သရက္ေထာင္တြင္ ကိုဘိုမင္းယုကိုႏွင့္အတူရွိေသာ ေထာင္ဒဏ္ ႏွစ္ ၅၀ က်ခံေနရသည့္ ကိုညီညီမွာလည္း အစာအိ္မ္ေ၀ဒနာကိုခံစားေနရသည္ ဟုသိရသည္။

ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကုိထြန္းထြန္း၏ဇနီးျဖစ္သူ မျမတ္ေကသီေအာင္ အားထားရွိရာ ထား၀ယ္ေထာင္
တြင္းရွိ အမိ်ဳးသမီးေဆာင္မွာ က်န္းမာေရးႏွင့္ ေလွ်ာ္ညီျခင္းမရွိ ဟုမၾကာခင္က ေထာင္မွလြတ္ေျမာက္လာသည့္ သာမန္အက်ဥ္းသူတစ္ဦးက Freedom News Group သို႔ ေျပာသည္။ မေကသီေအာင္သည္ ယခင္ႏွစ္ဒီဇင္ဘာလကကုသခြင့္မေပးပဲ ယခင္သီတင္းပတ္က မႏၱေလးေထာင္သို႔ ျပန္လည္ပို႔ ေဆာင္ကာ
ေထာင္တြင္းေဆးရံု၌ပင္ ကုသေပးသည္ ဟု သူမ၏ မိသားစု၀င္တစ္ဦးကေျပာသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ သီတင္းပတ္က ဆင္းရဲက်ပ္တည္းစြာျဖင့္ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳေနရသည့္ မိခင္ျဖစ္သူ ဆံုးပါးသြားၿပီးေနာက္ ေထာင္၀င္စာေတြ႔မည့္သူပင္မရွိေတာ့သည့္ ေမာ္လၿမိဳင္ အက်ဥ္းေထာင္မွ ကိုခ်စ္မင္းေလးမွာ ေက်ာရိုးက်ဥ္းေပါင္းတက္ ေရာဂါေ၀ဒနာကိုခံစားေနရေသာ္လည္း ေထာင္ဆရာ၀န္က လံုေလာက္သည့္ ေဆး၀ါးၫႊန္ၾကားမႈ မေပးဟု သိရသည္။ ကိုခ်စ္မင္းေလးသည္ ဆံုးပါးသြားေသာမိခင္၏ နာေရးအားလိုက္ပါပို ့ေဆာင္ခြင့္မရ ဟုသိရသည္။

အင္းစိန္အက်ဥ္းေထာင္ အေဆာင္ ၃ တြင္ ထိမ္းသိမ္းခံထားရသည့္ News Watch ဂ်ာနယ္မွ ကိုေဇာ္ထြန္းသည္ အဆစ္အျမစ္ကိုက္ခဲျခင္းႏွင့္ အာရံုေၾကာအားနည္းျခင္းေရာဂါ ကိုခံစားေနရေသာ္လည္း ေထာင္အာဏာပိုင္
မ်ားက ျပင္ပေဆးရံုသို႔ထုတ္၍ကုသခြင့္မေပး ဟု ၎၏လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ တစ္ဦးကေျပာသည္။

က်န္းမာေရး ခ်ိဳ ့ယြင္းေနသာ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားအတြက္ သက္ဆိုင္ရာ ေထာင္အာဏာာပိုင္မ်ားက ျပင္ပေဆးရံုမ်ားတြင္ တက္ေရာက္ကုသခြင့္ရရွိရန္အက်ဥ္းဦးစီးဌာနၫႊန္ခ်ဳပ္ႏွင့္ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာနသို႔ စာတင္ေပးေသာ္လည္း အေၾကာင္းျပန္ၾကားျခင္း လံုး၀မျပဳဟု အင္းစိန္ အက်ဥ္းေထာင္၀န္ထမ္းတစ္ဦးက
Freedom News Group သို႔ေျပာသည္။

စစ္အစိုးရစတင္အာဏာသိမ္းပိုက္ခ်ိန္မွစ၍ယခုအခ်ိန္အထိႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား
အက်ဥ္းေထာင္ အတြင္း မေသသင္႔ဘဲေသဆုံးခဲ႔ရျခင္းမ်ားမွာ၊ မ်ားျပားခဲ႔ရပါသည္၊ နူိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား
အားလုိအပ္ေသာေဆးဝါးမ်ားကိုယေန႔အထိေသခ်ာ ကုသခြင္႔ကိုမေပးေသးပါ၊၊

မ်ွေဝခံစားနူိင္ၾကပါေစ။

*ျမတ္ေလးငုံ*

08 September 2009

*ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ * အမွတ္တရ




*ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ*အာရွေန၀န္း ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး မီး႐ွဴးတန္ေဆာင္ ဆရာေတာ္
ဦးဥတၱမေန႔ စက္တင္ဘာလ ၉ ရက္ေန႔ က်ေရာက္မည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျပည္တြင္းျပည္ပရွိ ျပည္သူတစ္ရပ္လုံးသို႔ အသိေပး တိုက္တြန္းအပ္ပါသည္။


ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမ
• လြတ္လပ္ေရးမ်ဳိးေစ႔ခ်ခဲ့သူ။
• ေဟ့ေကာင္ ကရက္ေဒါက္(အဂၤလိပ္ဘုရင္ခံ)မင္းထြက္သြားစမ္းပါ။
• ဒါတို႔ႏုိင္ငံ…………?



ဘုန္းႀကီးဦးဥတၱ (ေခၚ ) ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမ (ေခၚ )

ဘိကၡဳဥတၱမ (ေခၚ ) ေပၚထြန္းေအာင္
(ဖုိင္တြဲအမွတ္ - ၃ A – 1 OF 1927 )

အဖအမည္ - ဦးျမသာဦး။

မိခင္အမည္-ေဒၚေအာင္ေက်ာ့ျဖဴ။

ေမြးသကၠရာဇ္ - ခရစ္ႏွစ္ ၁၈၈၀- ခု။ဒီဇင္ဘာ(၂၈)ရက္။

ေမြးခ်င္း- ၃ေယာက္တြင္အၾကီးဆုံးသား။ညီေက်ာ္ထြန္းေအာင္(ကုိရင္ၾကီးအရွင္္အရိယ)ႏွင့္
ညီမ မအိမ္စုိးတုိ႔ ႏွစ္ဦးရွိသည္။

ေမြးရပ္ - စစ္ေတြၿမိဳ ႔။
Type your summary here.



ပညာအေရအခ်င္း -

အသက္(၁၃)ႏွစ္အရြယ္တြင္ စစ္ေတြျမဳိ႕၌ ပရိယတၱိသင္ၾကားရာတြင္ အေက်ာ္တေစာရွိေသာ ေရႊေစတီေက်ာင္းဆရာေတာ္ဘုရားထံ ဗုဒၶ၏ အေျခခံစာေပမ်ားကုိ ေလ့လာသင္ယူသည္။
(၁၅) ႏွစ္အရြယ္တြင္ ေပၚထြန္းေအာင္ႏွင့္ ညီငယ္ေက်ာ္ထြန္းေအာင္ ရွင္သာမေဏအျဖစ္ သကၤန္းစည္းၾကသည္။ ရွင္ဥတၱမႏွင့္ ရွင္အရိယဟူေသာ ဘြဲ႕ နာမမ်ားရရွိခံယူၾကသည္။ထုိ႔ေနာက္ အရွင္္ဦးဥတၱမရဟန္း၀တ္ျဖင့္ရန္ကုန္၊မအူပင္၊ပဲခူး၊ေတာင္ငူ၊မႏၱေလးႏွင့္ပခုကၠဴျမဳိ႕မ်ားတြင္လွည့္လည္ေနထုိင္
္ပညာသင္ယူခဲ့သည္။ဗုဒၶစာေပက်မ္းဂန္္မ်ားကုိလည္းအပတ္တကုတ္ေလ့လာၾကဳိးပမး္ဆည္းပူးခဲ့သည္။
ေတာင္ငူျမဳိ႕ တြင္ရွိစဥ္ ရွင္သာမေဏစာျပန္ပြဲတစ္ခုကုိ ၀င္ေရာက္ေျဖဆုိရာ ပထမရသည္။ ေတာင္ငူျမဳိ႕ မွ
ရွမ္းမၾကီးတစ္ဦးက သားအျဖစ္ေမြးစားလုိေၾကာင္းေျပာ၍ ေမြးစားလုိလွ်င္ ကာလကတၱားကုိ ပညာသင္လႊတ္မလားဟု ေတာင္းဆုိရာ ထုိအမ်ဳိးသမီးၾကီး၏ အေထာက္အပံ့ျဖင့္ လူ၀တ္လဲကာ အသက္(၁၇) ႏွစ္အရြယ္တြင္ ကာလကတၱား၌ အဂၤလိပ္စာႏွင့္ ေခတ္ပညာမ်ားကုိ သင္ယူျပီး (၁၀)တန္း စာေမးပြဲကုိ အလြတ္ပညာသင္အျဖစ္ ေျဖဆုိ ေအာင္ျမင္ ခဲ့သည္။ထုိႏွစ္မွာပင္ ကာလကတၱားမွျပန္လာျပီး ရွင္၀တ္ျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာစာေပက်မ္းဂန္မ်ားကုိ သင္ယူသည္။

ထုိစဥ္ ဘုံေဘဘားမားကုမၸဏီ ကုိယ္စားလွယ္ ဦးထြန္းေအာင္ေက်ာ္က ရဟန္းဒါယကာျပဳ၍ အသက္(၂၀) အရြယ္တြင္ ရဟန္းအျဖစ္ခံယူသည္။အရွင္ဥတၱမသည္ ရဟန္းအျဖစ္ခံသည္။အုိင္စီအက္စ္(I.C.S) ရာထူးမွွ ႏုတ္ထြက္ျပီး အမ်ဳိးသားေကာလိပ္ကုိ တည္ေထာင္ေသာ ဗင္ႏုိဂုိ႔ရွ္၏ ေကာလိပ္တြင္ အရွင္ဥတၱမက ပါဠိႏွင့္ ဗုဒၶ ဘာသာစာေပတုိ႔ကုိ ကူညီပုိ႔ခ် ေပးေလသည္။

သကၠတစေသာ ေရွးေဟာင္းဟိႏၵဴစာေပက်မ္းမ်ားကုိ သင္ယူဆည္းပူးသည္။ထုိအခ်ိန္မွာ ျမန္မာျပည္တြင္လည္း ႏုိ္င္ငံေရးကုိတက္ၾကြစြာ လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္ျခင္းမျပဳၾကေသးေသာ္လည္း ဗုဒၶဘာသာကလ်ာဏယု၀အသင္း (Y.M.B.A=youngmen'sbuddhistsassociations)ကုိတကၠသုိလ္ပညာတတမ်ားျဖစ္ေသာဦးဘေဖ
(ဘၾကီးဘေဖ) ၊ ဦးေမာင္ၾကီး(အမ္ေအ) ၊ ဦးစိန္လွေအာင္တိုိ႔က စတင္ဖြဲ႔စည္းထုူေထာင္ျပီး အမ်ဳိး ဘာသာ၊ သာသနာ၊ ပညာဟူေသာ ေဆာင္ပုဒ္ျဖင့္ စတင္လႈပ္ရွားလာၾကသည္။ အရွင္ဥတၱမကုိယ္ေတာ္တုိင္အိႏၵိယမွ ျပန္ေရာက္လာျပီး ၀ုိင္အမ္ဘီေအလႈပ္ရွားမႈကုိ တက္ၾကြစြာ ဦးေဆာင္ခဲ့သည္။၁၉၀၇-ခုႏွစ္ ၊ ဇန္န၀ါရီလ-၁ရက္တြင္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံသုိ႔ ထြက္ခြာသြားသည္။ဂ်ပန္ႏုိင္ငံတြင္ အေနာက္ ဟြန္ဂြန္ဂ်ီ ဘုရားေက်ာင္းအၾကီးအမႈူး
(Abbot of Western Hongonji Temple) မင္းသားၾကီး ကုိဇင္အုိတာရီႏွင့္အတူေနျပီး ကစ္စတုိျမဳိ႔ရွိ နိရွိဟြန္မြန္ဂ်ီ အမည္ရိွ ဗုဒၶဘာသာတကၠသုိလ္တြင္ ပါဠိပါေမာကၡအျဖစ ္ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ထုိစဥ္ ဂ်ပန္စာ၊ စကား ၊ အယူ၀ါဒ ၊ ဓေလ့ထုံးစံတုိ႔ကုိ ကုိယ္တုိင္သင္ယူျပီး တစ္ႏွစ္အၾကာစာေမးပြဲ ေျဖဆုိေအာင္ျမင္သည္။ ဆရာေတာ္သည္ ျမန္မာစာေပက်မ္းဂန္တို႔အျပင္ပါဠိ ၊ ဘဂၤါလီ ၊ နာဂရီ ၊ သကၠဋ၊ အဂၤလိပ္၊ တိဘက္ ၊ ဂ်ပန္ ၊ျပင္သစ္ဘာသာစကားကုိးမ်ဳိးကုိ
တတ္ေျမာက္သည္။

လက္ရွိေနရပ္ - ကလကတၱားၿမိဳ ႔ ၄ ေအ၊ ေကာလိပ္စကြဲ
(College Square ) - မဟာေဗာဓိအသင္း(Maha Bodhi Society)။

အလုပ္အကိုင္ - ဘုန္းႀကီး - ၀ါဒျဖန္႔ခ်ီေရးသမား။

ပုံသဏၭာန္

အရပ္အျမင့္ - ၅ ေပ ၄ လက္မ။

ကုိယ္လုံးကိုယ္တည္ - ေတာင့္တင္းသည္။

ဆံပင္ - ေျပာင္ေအာင္ရိတ္ထားသည္။

မ်က္ခုံးမ်ား - ပါး၍ေကာက္ေကြးသည္။

နဖူး - က်ယ္၍ျမင့္သည္။

မ်က္လုံးမ်ား - နက္ေျပာင္သည္။

မ်က္စိအျမင္ - မ်က္မွန္တပ္ရသည္။

ႏွာေခါင္း - ႀကီးသည္။

ပါးစပ္ - စိစိပိတ္သည္။

လက္ေခ်ာင္းမ်ား - တုိ၍ တုတ္သည္။္

နားရြက္မ်ား - အေနေတာ္။ ဦးေခါင္းႏွင့္ ကပ္ေနသည္။နားေဖာက္ထားသည္။

မ်က္ႏွာ - ၀ိုင္းသည္။

အသားေရာင္ - အ၀ါေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့။

မွတ္ဆိတ္ေမႊး - မရွိ။

ႏႈတ္ခမ္းေမႊး - မရွိ။

အမွတ္အသား - အေပၚႏႈတ္ခမ္းလက္၀ဲဘက္တြင္ေစာင္းေစာင္း

ဓါးျပတ္ရာတစ္ခုရွိသည္။ ဂုတ္တြင္ မွည့္တစ္လုံးရွိသည္။ နဖူး၏ လက္်ာဘက္၌
အမာရြတ္တစ္ခုရွိသည္။

ထူးျခားခ်က္မ်ား - မတ္မတ္လမ္းေလွ်က္သည္။ စကားကို က်ယ္က်ယ္ႏွင့္ျမန္ျမန္
ရခိုင္သံ၀ဲ၍ေျပာသည္။ အိႏိၵယ အမ်ဳိးသားတစ္ဦးကဲ့သို႔ ၿပဳံး
ရႊင္ေသာ အမူအရာရွိသည္။ စကားေျပာရာ၌ ပြဲက်ေအာင္ေျပာသည္။

၀တ္ဆင္ေနက် - ပင္နီိပိတ္ျဖင့္ လုပ္ထားေသာ သကၤန္းအ၀ါေရာင္။

ျမင္လွ်င္မွတ္မိေသာအရာရွိမ်ား
ျမန္မာႏုိင္ငံ မႈခင္းစုံစမ္းေထာက္လွမ္းေရးဌာန ( C. I .D Burma) ရွိေထာက္လွမ္းေရးဌာနမွ ျမန္မာအရာရွိအားလုံး။

“ဦးဥတၱမပန္းျခံ”
“၂၂ ႏွစ္ ၾကာခဲ့ၿပီးမွ”
ကမၻာ့ႏိုင္ငံေရးဗဟုသုတကို ဗမာ့ႏိုင္ငံေရးေလာကသို႔ သယ္ယူေဆာင္ၾကဥ္းလာ၍ ဗမာျပည္သူျပည္သားမ်ားအား ႏိုင္ငံေရးအသိဉာဏ္မ်က္စိကို ပထမဆုံး ဖြင့္ေပးခဲ့သည့္

ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမ…

အဂၤလိပ္အစိုးရ၏ စစ္တပ္၊ ပုလိပ္တပ္၊ ႐ုံး၊ ေထာင္၊ ဂါတ္အမ်ဳိးမ်ဳိးႏွင့္ ဥပေဒဆိုးကို ေရာစြက္ကာအဘက္ဘက္မွ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈကိုခံေနရခ်ိန္တြင္ဗမာျပည္သူျပည္သားရဟန္းရွင္လူမ်ားအားနယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရးသေဘာတရားႏွင့္ လက္ေတြ႕လုပ္ငန္းကို ပထမဆုံး ေပါင္းစပ္ေပးခဲ့သည့္ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမ……နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရး အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတိုက္ပြဲတြင္ အဂၤလိပ္အစိုးရ၏ ႏိုင္ငံေရးအရ ပထမဆုံး ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ျခင္းခံရ၍ ဗမာတစ္မ်ဳိးသားလုံးအား ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပခဲ့သည့္ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမ…….ဆရာေတာ္၏ဘြဲ႕အမည္နာမသည္ ဆရာေတာ္ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ့သည့္ ၁၉၃၉ ခုႏွစ္မွစ၍ ေရတြက္ေသာ္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၂ ႏွစ္ ၾကာခဲ့ၿပီး လြတ္လပ္ေရးရခဲ့သည့္ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္မွစ၍ ေရတြက္ေသာ္ ႏွစ္ေပါင္း ၁၂ ႏွစ္တိုင္တိုင္ ရွိခဲ့ၿပီးမွ “ဦးဥတၱမ အထိမ္းအမွတ္ျဖစ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕”၏ ၆-ႏွစ္တိုင္တိုင္ ႀကိဳးပမ္းမႈေၾကာင့္ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉၆၁ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၁၇ ရက္ (ဆရာေတာ္၏ ၈၂ ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔ျဖစ္ေသာ ျပာသိုလဆန္း ၁၂ ရက္) ေန႔က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္မွ ပန္းျခံတစ္ခုအား “ဦးဥတၱမပန္းျခံ”ဟူ၍ အမည္တပ္သတ္မွတ္ျခင္းခံခဲ့ရ ေလသည္။

“တိုက္ဆိုင္မႈတစ္ခု”

မည္သို႔င္ျဖစ္ေစ ယင္းအမည္တပ္ သတ္မွတ္မႈသည္ တစ္စုံတစ္ခုေသာတိုက္ဆိုင္မႈေၾကာင့္ ထူးျခားသည္ ဆိုင္ႏိုင္ေလသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕သမားမ်ား ဗမာျပည္ကို ၀င္ေရာက္ သိမ္းပိုက္ၿပီး အဂၤလိပ္စစ္တပ္ အလုံးအရင္းႏွင့္ တပ္စခန္းခ်ရာစစ္နယ္ေျမကို အေၾကာင္းျပဳ၍ အမည္ေပးခဲ့ေသာ ေရႊတိဂုဏ္ေစတီေတာ္ေျခရင္းမွ“ကန္ေတာ္မင္ပန္းျခံ”ကိုယင္းအဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕စစ္တပ္မ်ား၏အၾကမ္းဖက္႐ိုက္ႏွက္ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္မႈမ်ားအၾကားမွ မတုန္မလႈပ္ ေနာက္မဆုတ္ဘဲ ရဲရဲေတာက္ရင္ဆိုင္ခဲ့ေသာဆရာေတာ္ဦးဥတၱမ၏ ဘြဲ႕အမည္ကို ေျပာင္းလဲကာ “ဦးဥတၱမပန္းျခံ”ဟူ၍ သတ္မွတ္လိုက္ေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။

“ေလးကိုင္းသ႑ာန္ နံရံႀကီး”

အဆိုပါဦးဥတၱမပန္းျခံစတင္ဖြင့္လွစ္သည့္ေန႔ကဦးဥတၱမ၏ႏိုင္ငံေရးေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားကိုပန္းခ်ီျဖင့္သ႐ုပ္ေဖာ္ထားသည့္ရွည္လ်ားသည့္ပိတ္ကားနံရံႀကီးႏွင့္ထိုနံရံႀကီးေရွ႕အလယ္ဗဟိုတြင္ဦးဥတၱမ႐ုပ္တုပု့ေတာ္(ရႊံ႕ေစးႏွင့္ကိုယ္တပိုင္း) ကို ေတြ႕ျမင္ၾကရသည္။

ယင္းနံရံပန္းခ်ီႏွင့္ ဆရာေတာ္၏ ႐ုပ္တုပုံေတာ္မ်ားမွာ ယာယီဆင္ယင္ျပသထားျခင္း ျဖစ္သည္။ တကယ္တန္း ထုလုပ္ၿပီးစီးသည့္အခါတြင္ ေလးကိုင္းသ႑ာန္ နံရံႀကီးမွာ အလ်ား ၆၅-ေပ အျမင့္၁၂ေပရွိမည္ျဖစ္၍နံရံႀကီးေရာ နံရံမွ ကိုယ္လုံးၾကြ႐ုပ္ပုံမ်ားပါ အဂၤေတျဖင့္ ေတြ႕ျမင္ၾကရမည္ ျဖစ္သည္။

ဦးဥတၱမ ပုံေတာ္မွာလည္း အလုံးစုံၿပီးစီးသည့္အခါတြင္ အျမင့္ ၉-ေပရွိ မတ္တတ္ရပ္ ေၾကး႐ုပ္ပုံေတာ္ႀကီးအျဖစ္ သြန္းထုျပဳလုပ္ထားရွိမည္ဟု သိရသည္။အဆိုပါ နံရံပန္းခ်ီ႐ုပ္တုမ်ားႏွင့္အထူးသျဖင့္ ဦးဥတၱမဆရာေတာ္၏ ေၾကး႐ုပ္ပုံေတာ္ကို ပန္းပုဆရာႀကီး ဦးဟန္တင္က သြန္းေလာင္းထုလုပ္ရန္ စီစဥ္ရာထားသည္။

“ပန္းပုဆရာ၏ အႏုပညာ”

ပန္းျခံဖြင့္ပြဲ အခမ္းအနားေန႔က ျမင္ေတြ႕လိုက္ရေသာ ဆရာေတာ္၏ ကိုယ္တပိုင္း႐ုပ္ထုမွာ ဆရာဦးဟန္တင္၏ အႏုပညာလက္ရာ ေျမာက္မႈကို အျပည့္အ၀ ေဖာ္ျပေနသည္ဟုပင္ ဆိုႏိုင္သည္။ဦးဟန္တင္သည္ ဆရာေတ္၏ ပုံကို လြန္ခဲ့ေသာ ၂-ႏွစ္ခန္႔ကပင္ ထုလုပ္ခဲ့သည္ဟု သိရသည္။ သို႔ထုလုပ္စဥ္က ယင္းပုံတူ႐ုပ္တုကို မည္သူကမွ ခိုင္းေစျခင္းမျပဳခဲ့သည္မဟုတ္၊ ပန္းပုဆရာပီသသည့္ ဦးဟန္တင္၏ အႏုပညာဗီဇေၾကာင့္ တိုင္းျပည္တြင္ ထင္ရွားေသာ ပုဂၢိဳလ္ေက်ာ္မ်ား၏ ႐ုပ္တုပုံတူမ်ားကို အခ်ိန္ရတုိင္း အလဟႆမျဖစ္ေစဘဲ ထုလုပ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ဤတြင္ ၁၉၅၄ ခုႏွစ္ကပင္ စတင္၍ တိုးခ်ဲ႕ဖြဲ႕စည္းခဲ့ေသာဦးဥတၱမအထိမ္းအမွတ္ေကာ္မတီသည္ဆရာေတာ္ကို ဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္ ေၾကး႐ုပ္ျပဳလုပ္ထားရွိရန္ႏွင့္ ဦးဥတၱမလမ္း ဦးဥတၱမပန္းျခံ၊ ဦးဥတၱမ စာသင္ေက်ာင္း စသည္တို႔ ျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ သက္ဆိုင္ရာ အစိုးရတို႔ႏွင့္ တဘက္မွ အေရးဆိုေနေလရာ ဦးဟန္တင္သည္ ယင္းေကာ္မတီႏွင့္ ေတြ႕ဆုံကာ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမပုံတူ႐ုပ္တုကို ျပသခဲ့သည္။


“မ်က္ရည္က်ရွာသူ”

ေကာ္မတီကလည္း ပို၍ တိက်ေသခ်ာေစရန္ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမ ႏွစ္မ ေဒၚအိမ္စိုးကို ေခၚ၍ ႐ုပ္တုကို ျပသခဲ့ရာ ေဒၚအိမ္စိုးသည္ ဦးဟန္တင္၏ လက္ရာျဖစ္ေသာ ဆရာေတာ္၏ကိုယ္တပိုင္း႐ုပ္တုကို ၾကည့္ကာ မ်က္ရည္က်ခဲ့ရရွာသည္။

သို႔ျဖစ္ရာ ဦးဥတၱမ အထိမ္းအမွတ္ျဖစ္ေျမာက္ေရးေကာ္မတီ၏ တာ၀န္ေပးခ်က္အရ ဆရာေတာ္၏ ေၾကး႐ုပ္ပုံတူ (တကိုယ္လုံး) ထုလုပ္ၿပီးစီးသည့္အခါတြင္ ဆရာဦးဟန္တင္၏ လက္ရာေျပာင္ေျမာက္မႈျဖင့္ ဆရာေတာ္၏ ေၾကး႐ုပ္မွာ ယခုထက္ ပိုမိုသက္၀င္ လႈပ္ရွားလာလိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ရသည္။


ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမ


ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမ သည္ က်ဥ္းေျမာင္းႏုန္႔နဲ႔ေသာ အမ်ဳိးသားစိတ္ဓာတ္မ်ား ကမၻာကုိလႊမ္းၿခံဳ၍ ေနစဥ္၌ပင္ လြတ္လပ္ေရးစိတ္ကား တမ်ဳိးသားတည္း တျပည္ေထာင္တည္းအတြက္သာ မဟုတ္ နယ္ခ်ဲ႔ကိုလုိနီ စံနစ္ေအာက္၌ စုန္းစုန္းျမဳပ္ေသာ အာရွတိုက္ႀကီးတတိုက္လုံးအတက္္ျဖစ္သည္ဟု စြဲမွတ္ယုံၾကည္႐ုံမက နယ္ခ်ဲ ႔၏မ်က္ႏွာကုိ ရဲရဲၾကည့္ကာ နယ္ခ်ဲ႕ ၏အင္အားျဖင့္ ဖိနွိပ္သမွ်ေသာဆင္း ရဲ ဒုကၡမ်ဳိးမ်ဳိးတို႔ကို မတြန္႔မဆုတ္ ခံယူခဲ့၏။

ဆရာေတာ္၏ႀကိဳးပမ္းမႈေၾကာင့္မန္မာႏိုင္ငံသားတို႔သည္အိပ္ေသာေယက်္ားႏိုးေသာလားသုိ႔လြတ္လပ္ေရးလမ္းစကုိျမင္ၾကရ၏။ ဆရာေတာ္ကား ယခုျမန္မာ ႏိုင္ငံေတာ္သူႏုိင္ငံေတာ္သားတို႔ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ အပုိင္ရ၍ ခံစားစံစားေနရေသာ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာပိုင္လြတ္လပ္ေရး ဗိမာန္ႀကီးကုိ အစဦးစြာ ပႏၷက္ခ်ခဲ့ေသာအာဇာနည္ မ်ဳိးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္ႀကီးေပ တည္း။

ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမ၏ ေနာက္ဆုံးခရီး

ေခါင္ဇာနည္၀င္၊ ေျပာင္မာတင္သည့္၊ ျမရွင္သက်၊ သမၺဳဒၶ၏၊ ပုတၱရင္းစစ္၊ ျဖစ္ႀကီးျဖစ္၍၊ မဟစၦရီ၊ အံ့ေလာက္ဘိသား၊ ႀတိသာသနာ၊ စက္ေရာင္၀ါႏွင့္၊ ျမန္မာမ်ဳိးၫြန္႔၊ ညွဳိးမတြန္႔ေအာင္၊ သက္စြန္႔လ်က္ပင္၊ ေရႊလမ္းထြင္သား၊ အရွင္ဥတၱမ၊ ေထရိႏၵလွ်င္၊၀ံသပါလိတ္၊ ရဲတိဟိတ္သို႔၊ စိတ္ေစတနာ၊ စူးစိုက္စြာလွ်င္၊ မဟာ၀ရဇိန္၊ မိုးႀကိဳးရွိန္သို႔၊ ပစ္ခ်ိန္က်င္းက်င္း၊ ရန္မာန္ခြင္းသည္၊ ဘက္ကင္းေတေဇာ္ရွိန္ဘုရား။သူ႕ကၽြန္မခံ အမ်ဳိးသားဇာတိမာန္ ထက္သန္စြာျဖင့္ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး ကိုလိုနီဆန္႔က်င္ေရးအတြက္ ဦးစြာပထမ ျမန္မာျပည္သူမ်ားကို စတင္တပ္လွန္႔ ႏႈိးေဆာ္စည္း႐ုံးခဲ့သူမွာ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမပင္ျဖစ္ေပသည္။


ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမသည္ ေဒးဒရဲၿမိဳ႕အပိုင္ ဆူးကလပ္ရြာတြင္ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရး တရားေဟာေျပာမႈျဖင့္ မအူပင္ေထာင္တြင္ ၁၂ လမွ် အက်ဥ္းခ်ခံခဲ့ရသည္။၁၉၂၂ ခု ဇြန္လ ၂၆ ရက္ေန႔တြင္ မအူပင္ေထာင္မွ လြတ္ေျမာက္သည္။ ထိုသို႔ ဆရာေတာ္ ေထာင္မွ လြတ္ေျမာက္လာသည့္အခါ ၁၉၂၂ ခု ဇူလိုင္လ ၂၃ ရက္ေန႔တြင္ ရဟန္းရွင္လူမ်ားက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဂ်ဴဗလီေဟာတြင္ တခဲနက္ ဂုဏ္ျပဳပူေဇာ္ၾကသည္။ ယင္းပူေဇာ္ပြဲတြင္ လယ္တီပ႑ိတဆရာ ဦးေမာင္ႀကီးက အထက္ေဖာ္ျပပါ ဘဒၵႏၲဥတၱမအရွင္သူျမတ္ ဘုန္းေတာ္ဘြဲ႕မဂၤလာရတုျဖင့္ ေရးသားပူေဇာ္ဂုဏ္ျပဳခဲ့ေလ ည္။


ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမသည္ ဤသို႔ ခ်ီးက်ဴးပူေဇာ္ခံထိုက္ေအာင္ပင္ ကၽြန္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ေရး၊ အဂၤလိပ္အစိုးရ ဆန္႔က်င္ေရးတို႔တြင္အမ်ဳိးသားမ်ားတက္ၾကြလာေစရန္ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔အနစ္နာခံႀကိဳးပမ္းခဲ့သည္။ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမ၏ဘ၀နိဒါန္းပိုင္းသည္တႏိုင္ငံလုံးအုတ္အုတ္က်က္က်က္တခဲနက္ျဖစ္ေအာင္ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားခဲ့ေသာ္
လည္း ဆရာေတာ္၏ ဘ၀နိဂုံးမွာ ေၾကကြဲ၀မ္းနည္းဖြယ္ ေကာင္းလွသည္။

တနည္းဆိုလွ်င္ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ဗိသုကာတဦး၏ဘ၀ကိုႏိုင္ငံေရးကပင္ဖ်က္ဆီးခဲ့ျခင္းျဖစ္ေပသည္။
ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမသည္ ၁၉၁၁ ခုႏွစ္မွ အစျပဳ၍ ကေလာင္ကိုကိုင္၍ တရားေဟာ စင္ျမင့္ေပၚတက္၍ ၿမိဳ႕ျပမွသည္ ေက်းစြန္ရြာဖ်ားအထိ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး ကိုလိုနီဆန္႔က်င္ေရးအတြက္ စည္း႐ုံးလႈံ႕ေဆာ္ခဲ့သည္။

သူေျပာသမွ် စကား၊ သူေဟာသမွ် ရဲရဲေတာက္ တရားမ်ားသည္ လြတ္လပ္ေရး မြတ္သိပ္ေနသူျပည္သူမ်ားအဖို႔ အားေဆးတစ္ခြက္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဒူးေထာက္ေခါင္းငုံ႕ေနၾကရရာမွ ရင္ေကာ့ေခါင္းေမာ့လာႏိုင္ၾကသည္။“ဆာဂ်ီနယ္ ကရက္ေဒါက္………သင္ ဗမာျပည္က ထြက္သြားလိုက္ပါ”ဆရာေတာ္က အုပ္စိုးသူ အဂၤလိပ္ဘုရင္ခံထံ စာျဖင့္ ကန္႔ကြက္ေရးသားေပးပို႔ လိုက္သည့္အခါ အမ်ဳိးခ်စ္သူမ်ားက ၾကက္သီးေမြးညွင္းထမွ် အားရေက်နပ္ခဲ့ၾကသည္။
ဆရာေတာ္အား ဆူကလပ္ရြာတြင္ အဂၤလိပ္အစိုးရအား ဆန္႔က်င္ေဟာေျပာမႈျဖင့္ မအူပင္တြင္ ေထာင္ဒဏ္ အပစ္ေပးလိုက္သည့္အခါ ပုသိမ္မွစ၍ တႏိုင္ငံလုံး သံဃသမဂၢီ အသင္းမ်ား၊ ကုမၼာရီအသင္းမ်ားမွာ အံုၾကြမႈေပၚေပါက္လာ၍ တႏိုင္ငံလုံး စည္းလုံးမိသြားၾကသည္။


ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမသည္ျပည္သူမ်ား၏ေလးစားၾကည္ညိဳ၍ျပည္သူမ်ားႏွင့္တေသြးတည္းတသားတည္းျဖစ္သည္။ အစိုးရ အၾကည္ညိဳပ်က္ေအာင္ ေဟာေျပာမႈျဖင့္၁၉၂၄ ခုႏွစ္တြင္ ဒုတိယအႀကိမ္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ေထာင္ဒဏ္ ၃ႏွစ္႐ုံးတင္အျပစ္ေပးခံခဲ့ရသည့္အခါဖိုက္စကြဲယား(ပန္းျခံဗႏၶဳလပန္းျခံ)တြင္ေသြးေျမက်လူထုဆႏၵျပပြဲ
ျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီးယင္းမွအစျပဳ၍ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရးစိတ္ဓာတ္မ်ားလႊမ္းမိုးျပန္႔ပြားသြားၾကျပန္သည္။
ဆရာေတာ္၏ ဘ၀နိဒါန္းပိုင္းသည္ လြတ္လပ္ေရး၊ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရး မီး႐ွဴးတန္ေဆာင္။ဆရာေတာ္၏ ဘ၀နိဂုံးပိုင္းက ထိုသို႔မဟုတ္ၿပီ။

အဂၤလိပ္အစိုးရက အိမ္ၾကက္ျခင္း အိုးမည္သုတ္ခြပ္ေစေသာ ၉၁ ဌာန အုပ္ခ်ုပ္ေရးကို ေပးအပ္လိုက္သျဖင့္ ျမန္မာျပည္ကို အိႏၵိယျပည္က ခြဲထြက္ၿပီးလွ်င္ ၁၉၃၆ ခု၊ ႏို၀င္ဘာလတြင္ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပရန္ စီစဥ္သည္။သည္တြင္ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအဖို႔အႏိုင္ရရွိရန္ႀကိဳးပမ္းရာ၌ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမကိုခ်ဥ္းကပ္စည္း႐ုံးၾကသည္။

ထိုအခ်ိန္ကဆရာေတာ္မွာဆီးခ်ဳိေရာဂါႏွင့္အသက္အရြယ္ႀကီးရင့္လာ၍စိတ္ပန္းကိုယ္ႏြမ္းျဖစ္ေနသျဖင့္
လည္းေကာင္း၊ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားစည္း႐ုံးမႈမရွိဘဲရာထူးအာဏာရရွိေရးသာႀကိဳးပမ္းေနၾကသျဖင့္
လည္းေကာင္း ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေဆာင္မႈ ရပ္ဆိုင္း၍ အိႏၵိယႏွင့္ ဗမာျပည္ အလ်ဥ္းသင့္သလို ေနထိုင္လ်က္ ရွိေနသည္။

ထိုစဥ္ ငါးဖြင့္ဆိုင္အဖြဲ႕မွ ဆရာေတာ္အား လွည့္ဖ်ားစည္း႐ုံး၍ အိႏၵိယမွ ရန္ကုန္သို႔ ပင့္ေဆာင္လာၾကသည္။ ႏိုင္ငံေရးစိတ္မကုန္ေသာဆရာေတာ္မွာငါးပြင့္ဆိုင္အတြက္မဲဆြယ္ေပးရန္ရန္ကုန္သို႔ေရာက္ရွိခဲ့ျပန္သည္။
ႏိုင္ငံေရးပါတီအခ်ဳိ႕မွမ်ဳိးခ်စ္လူငယ္အခ်ဳိ႕ကဆရာေတာ္ထံသြားေရာက္၍ေမတၱာရပ္ခံေသာ္လည္းအရွိန္အ၀ါ
ေကာင္းေသာ ငါးပြင့္ဆိုင္မ်ား၏ စကားနား၀င္သျဖင့္ မည္သို႔မွ် မတတ္ႏိုင္ၾကေတာ့ေခ်။

ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမသည္ ငါးပြင့္ဆိုင္အတြက္ အနယ္နယ္တရားေဟာရာတြင္ေလယာဥ္ပ်ံႏွင့္ပင္ခမ္းခမ္းနားနား ၾကြေရာက္ေဟာေျပာရသည္။ ဆရာေတာ္ကို မျမင္မေတြ႕ရသည္မွာ ကာလအတန္ၾကာၿပီျဖစ္သျဖင့္ ဆရာေတာ္၏ ငါးပြင့္ဆိုင္တရားပြဲမွာ ပရိသတ္တိုးမေပါက္ေအာင္ စည္းကားသည္။

၉၁ ဌာန ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ဦးဘေဖေခါင္းေဆာင္ေသာငါးပြင့္ဆိုင္အဖြဲ႕၊ေဒါက္တာဘေမာ္အဖြဲ႕၊ဦးခ်စ္လိႈင္အဖြဲ႕၊ ကိုယ့္မင္းကိုယ့္ခ်င္းတို႔ွွဗမာသခင္အဖြဲ႕၊ ေဖဘီယန္အဖြဲ႕တို႔ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကသည္။ဆရာေတာ္၏ အရွိန္အ၀ါျဖင့္ အျခားႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႕မ်ားထက္ ငါးပြင့္ဆိုင္က အျပတ္အသတ္ အမတ္ ၄၆ ေနရာျဖင့္ အႏိုင္ရရွိခဲ့သည္။

သို႔ေသာ္လည္း၀န္ႀကီးရာထူးအေ၀မတည့္ေသာေၾကာင့္ငါးပြင့္ဆိုင္ေခါင္းေဆာင္ဦးဘေဖမွာအစိုးရမဖြဲ႕ႏိုင္ေတာ့
ေခ်။ အမတ္ ၁၆ ေနရာသာ ရရွိသည္။ ေဒါက္တာ ဘေမာ္ကၫြန္႔ေပါင္းအစိုးရဖြဲ႕၍ နန္းရင္း၀န္ရာထူး ရယူသြားေလသည္။သည္တြင္ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမအဖို႔ ႏိုင္ငံေရးသံေ၀ဂရစရာ ၾကံဳရေလေတာ့သည္။

ႏိုင္ငံေရးသမားအခ်ဳိ႕မွာ ဆရာေတာ္၏ အရွိန္အ၀ါျဖင့္ ၀န္ႀကီး၊ အတြင္း၀န္ႏွင့္ မင္းတိုင္ပင္အမတ္စသည္တို႔ ျဖစ္ကုန္ၾကေသာ္လည္း ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမမွာ ဆီးခ်ဳိေရာဂါသည္ဘ၀ျဖင့္ ျပဳစုသူ ကင္းကာ ရပ္တည္ရာမရ စိတ္ထင္ရာ ရန္ကုန္ လမ္းမမ်ားေပၚတြင္ ေလွ်ာက္သြားလ်က္ရွိသည္။

ဆရာေတာ္သည္ ေဟာင္းႏြမ္းစုတ္ျပတ္ေနေသာ သကၤန္းႀကီးကို ပိုသီပတ္ပီ ၀တ္႐ုံ၍ လြယ္အိတ္ႀကီး တလုံးလြယ္ကာ ထီဖိနပ္မပါ သတင္းစာတိုက္မ်ားသို႔ ေလွ်ာက္သြားၿပီး အဂၤလိပ္၊ ျမန္မာ သတင္းစာမ်ားကို ေတာင္ယူေလ့ရွိသည္။ ရရွိေသာ သတင္းစာမ်ားကို လမ္းေဘးတိုက္ရိပ္၊ သစ္ပင္ရိပ္မ်ားေအာက္တြင္ ထိုင္ဖတ္ေလ့ရွိသည္။

အသက္အရြယ္ႀကီး၍ အိုမင္းေနသည့္အျပင္ ဆီးခ်ဳိေရာဂါ၊ ေျခေထာက္အနာေၾကာင့္ ပိန္ခ်ဳံးကာ ခပ္ယဲ့ယဲ့မွ်ပင္ သြားလာေနရသည္။ လမ္းတြင္ သတိေမ့လဲၿပိဳေနသည့္အခါ ဆရာေတာ္ကို ၾကည္ညိဳေလးစားသူမ်ားက သူတည္းခိုရာသို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးၾကသည္။

ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမသည္ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါးေ၀ဒနာႏွစ္ရပ္စလုံးခံစားေနရေလသည္။ဆရာေတာ္အားျပဳစုသူကင္း၍ ဤမွ်အေျခအေနဆိုးလာသည့္အခါ ၁၉၃၉ ခု ၾသဂုတ္လ ၇ ရက္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ရခိုင္ရဟန္းေတာ္မ်ား သမဂၢအသင္း၏ ၄ ႀကိမ္ေျမာက္ အစည္းအေ၀းမွ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမအား ေစာင့္ေရွာက္ရန္ ဆုံးျဖတ္ၾကသည္။
ငါးပြင့္ဆိုင္အဖြဲ႕ကိုလည္း အျပစ္တင္ေ၀ဖန္ၾကေလသည္။

ရခိုင္ရဟန္းေတာ္မ်ားသမဂၢမွ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ ဆရာေတာ္ေနထိုင္ရာ အာစရိယသမဂၢအသင္းတိုက္သို႔ သြားေရာက္ ေတြ႕ဆုံသည့္အခါ သြားေရာက္ေတြ႕ဆုံသူမ်ားကိုအေတြ႕မခံျငင္းဆန္လ်က္သတိမေကာင္းေတာ့ဘဲ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ေနေလၿပီ။သည္တြင္ သူရိယတိုက္အုပ္ ဦးဘကေလး၏ အကူအညီျဖင့္ ရခိုင္သံဃာေတာ္မ်ားက
ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမအား ရန္ကုန္ေဆး႐ုံႀကီးသို႔ တင္ပို႔ကုသခဲ့ၾကသည္။

အထူးခန္းမရွိေသးသျဖင့္ရန္ကုန္ေဆး႐ုံႀကီးအခန္းနံပါတ္၈ခုတင္နံပါတ္၁၇ကုသိုလ္ျဖစ္အခန္းတြင္တင္ပို႔ကုသၾကသည္။ၾသဂုတ္လ ၂၅ ရက္ေန႔တြင္ သူရိယဦးဘကေလး၊ ၿမိဳ႕ေတာ္၀န္ ဦးဘ၀င္း၊ ကပၸတိန္ ဘဖူးတို႔ ေဆး႐ုံသို႔ သြားေရာက္၍ ဆရာေတာ္အား အားေပးစကား ေျပာၾကားရာ ဆရာေတာ္မွာ စကားပီသေအာင္ ေျပာႏိုင္၍ သတိလစ္ျခင္း မရွိေတာ့ေပ။

ၾသဂုတ္လ ၂၇ ရက္ေန႔တြင္ ဦးဘကေလး အကူအညီျဖင့္ပင္ ကုသိုလ္ခန္းမွ အထူးခန္း ၁၃ ခုတင္ နံပါတ္ ၁၁ သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ကုသသည္။ ဆရာ၀န္ႀကီးမ်ားက အထူးဂ႐ုစိုက္ ကုသၾကသည့္အတြက္ ဆရာေတာ္၏ ေ၀ဒနာမွာ သက္သာစ ျပဳလာသည္။

သို႔ေသာ္ မအူပင္ ေထာင္က်စဥ္အခါကပင္ ႏွစ္ရွည္လမ်ား စြဲကပ္လာေသာ ေျခေထာက္ကင္ဆာေရာဂါမွာ ႐ိုး႐ိုးကုသ၍ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့၊ ေျခေထာက္ျဖစ္ကုမွသာ အသက္ရွင္ႏိုင္ေတာ့မည္။ဆရာ၀န္ႀကီးမ်ားက ဦးဘကေလးအား အၾကံေပးသျဖင့္ ဆရာေတာ္အား ေလွ်ာက္ထားရာေဆး႐ုံေပၚမွ ဇြတ္ဆင္း၍ ၄၆ လမ္း ကုလားအသင္းတိုက္ေပၚတြင္ သြားေရာက္သီတင္းသုံးေနေလသည္။ထုိ႔ေနာက္ပုိင္းတြင္ ဆရာေတာ္သည္ ျပန္လည္
နာလန္မထူႏုိင္ေတာ့ဘဲ ၁၉၃၉-ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ (၉)ရက္တြင္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသည္။



ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ ပန္းျခံ



ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ ရဲ႔အမွတ္တရကိုက်မသတိတရနဲ႔ေရးခဲ႔တာပါ။သူရဲ႔ျဖတ္သန္းလာခဲ႔တဲ႔
သမုိင္းတေလွ်ာက္ကို ေသခ်ာအေသးစိတ္ဖတ္ရႈခ်င္ရင္ေတာ႔ ( http://ottama.multiply.com/)
အဲဒီေနရာေလးတြင္ အေသးစိတ္ေလ႔လာနူိင္ပါသည္။က်မကိုယ္တုိင္လဲ ဖတ္ရႈျပီးျပန္လည္
မ်ွေဝလုိက္ပါသည္။

ရင္းျမစ္။( http://ottama.multiply.com/)

မ်ွေဝခံစားနူိင္ပါေစ။

*ျမတ္ေလးငုံ*


Type the rest of your post here.

06 September 2009

*နူိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အာကာဗိုလ္ အတြက္အမွတ္တရ*

အာကာဗုိလ္ကိုသိၾကမယ္ထင္ပါတယ္။သူက(GenerationWave)မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္မ်ားအစည္းအရုံးက
လူငယ္တဦး။သူ႕ကိုအိမ္မွာေတာ႔ ခ်စ္ကို ။သ႔ူအေၾကာင္းေလးကိုအမွတ္တရအေနနဲ႔ သူ႔အေဒၚျဖစ္တဲ႔က်မက သတိတရနဲ႔ သူအေၾကာင္းေလးကို ေရးလုိက္ပါတယ္။

(အာကာဗုိလ္(ခ)ခ်စ္ကို)


အာကာဗုိလ္ကိုယ္တုိင္ေရးခဲ႔တဲ႔ကဗ်ာေလးပါ
Type your summary here.



ခ်စ္ကိုအေၾကာင္းေရးရင္သူ႔မိဘကိုအရင္ေျပာျပမယ္။သူအေဖကကိုခင္ေမာင္ခ်ိဳအေမကမဒယ္ဘီလွဳိင္
္(က်မအမပါ)။သ႔ူမွာညီေလးတေယာက္ရွိတယ္သူကမင္းကို။ခ်စ္ကိုကငယ္ငယ္တည္းကစာေတာ္တယ္ဒဂုံ(၁)
ေက်ာင္းမွာစာေတာ္တဲ႔လူေတြထားတဲ႔(S)အခန္းကပါ။အတန္းထဲမွာအျမဲဆုရတယ္ နွစ္တုိင္းပါ။ သူ႔ကိုဆရာ ဆရာမတုိင္းခ်စ္ခ်င္ၾကပါတယ္။၁၀တန္းကို ၅ ဘာသာဂုဏ္ထူးနဲ႔ေအာင္ျမင္ခဲ႔တယ္။

ခ်စ္ကိုဆုိတာသူ႔ကိုအိမ္ကေခၚၾကတာပါ။ေက်ာင္းမွာေတာ႔အာကာဗိုလ္လုိ႔သူငယ္ခ်င္းေတြကေခၚၾကပါတယ္။
ခ်စ္ကိုကသိပ္ေၾကာက္တတ္တယ္။ရွက္လဲရွက္တတ္ပါတယ္။အရမ္းလဲလွခ်င္တယ္။သ႔ူကစိတ္သေဘာအရမ္း
ေကာင္းတယ္။စိတ္သိပ္နူတယ္။မိဘကိုလဲနားလည္တတ္တဲ႔ခေလးပါ။

သူေဆးေက်ာင္းတက္မယ္ဆုိေတာ႔က်မတုိ႔ကအဆင္ေျပပါမလားဆုိျပီးထင္ေနတာသူဝါသနာမပါေပမဲ႔သူ႔အေမ
က်မအမက ျဖစ္ေစခ်င္လုိ႔ သူေဆးေက်ာင္းကို တက္ခဲ႔ပါတယ္။ေနာက္မၾကာပါဘူးေက်ာင္းဆက္မတက္ခ်င္လုိ႔ စကၤာပူမွာေက်ာင္းသြားတတ္ခဲ႔တယ္။ေဆးေက်ာင္းဒုတိယနွစ္ကိုဆက္မတက္ေတာ႔ဘဲစကၤာပူမွာေက်ာင္းဆက္
တက္ခဲ႔တယ္။

စကၤာပူကျပန္လာေတာ႔အရင္လုိမဟုတ္ေတာ႔ဘူးလူၾကီးတေယာက္လုိေျပာတယ္။သူ႔ကိုၾကည္႔ရတာေလးနက္
လာတယ္။အရာရာကိုပါ။သူကသိပ္ႏြဲ႔လုိ႔အိမ္ကစိတ္ပူၾကတယ္အရင္နဲ႔မတူေတာ႔တဲ႔ ခ်စ္ကို ဟာ လူၾကီးေလး ျဖစ္လာခဲ႔တာပါဘဲ။သူ႔အေဒၚေတြထဲမွာက်မနဲ႔ သူ႔နဲ႔ကေတာ္ေတာ္အေနနီးပါတယ္။ခ်စ္လဲခ်စ္တယ္။

သူနူိင္ငံေရးအေၾကာင္းေတြကိုေလ႔လာခဲ႔တယ္သူသိခ်င္လာတယ္။သားတ႔ုိနူိင္ငံမွာဘာမွလုပ္လုိ႔မရဘူး။လူငယ္
ေတြကိုသားသနားတယ္ဆုိျပီးသူေျပာခဲ႔တယ္။စစ္အစိုးရကျပည္႔သူေတြကိုအားလုံးအေမွာင္ခ် ထားခဲ႔တာေနာ္။ လူငယ္ေတြအတြက္ဘာတုိးတက္မႈမွာမေပးဘူး။လူငယ္ေတြတုိးတက္မွာလဲသိပ္ေၾကာက္တယ္။ျပည္႔သူေတြၾကည္႔လုိက္ရင္လဲစားဝတ္ေနေရးေတြအတြက္ရုန္းကန္ေနရတယ္။က်န္တာမစဥ္းစားရဲ႔ဘူးတေန႔တေန႔ကိုယ္႔ဝမ္းစာ
ကိုမနည္းရွာေဖြေနရတယ္။သူ စကၤာပူကျပန္လာေတာ႔ ကိုယ္႔တုိင္းျပည္နဲ႔သူေရာက္ခဲ႔တဲ႔စကၤာပူနူိင္ငံကိုယွဥ္ျပီး
သူေျပာျပတယ္။

ေနာက္အရင္ကက်မအမ်ိဳးသား ဒုတိယအၾကိမ္ေထာင္ထဲမွာတုံးကသူက(၈)တန္းတက္တုန္းပါ။သူအျမဲေျပာတယ္ အန္တီဘာလုိ႔နူိင္ငံေရးလုပ္တာလဲအန္တီတုိ႔လင္မယားနွစ္ေယာက္ေအးေအးေနတာမဟုတ္ဘူးလုိ႔သူေျပာခဲ႔
စကားကိုသူျပန္မွတ္မိတယ္။သူစကၤာပူကျပန္လာေတာ႔သူက်မကိုျပန္ေျပာျပခဲ႔တယ္။အန္တီတုိ႔ဘာေၾကာင္႔နူိင္ငံ
ေရးကုိစိတ္ဝင္စားတယ္လုပ္ခ်င္ၾကတယ္ ဆုိတာသားနာလည္ပါျပီ အန္တီ။

သားလဲ သားတုိ႔လုိလူငယ္ေတြအတြက္တခုခုလုပ္ေပးခ်င္လုိက္တာဆုိျပီးသူေျပာခဲ႔ပါတယ္။သူျပန္ေရာက္ျပီး သိပ္မၾကာဘူးေနာက္က်မတုိ႔လဲမဲေဆာက္ဘက္ကိုထြက္လာခဲ႔ရတာ။ခ်စ္ကိုအဖမ္းခံရတယ္ဆုိတဲ႔သတင္းဝင္
လာေတာ႔က်မပူထူးသြားတယ္။ရင္ထဲမွာစုိ႔နစ္သြားတယ္။ဟယ္ငါ႔သားေလးဘာလုိ႔ေနမလဲဆုိျပီးစိတ္ေတြမျငိမ႔္ခဲ႔
ပါဘူး။သူ႔ဘဝမွာသူအဆင္ေျပေျပေနခဲ႔ရတယ္သူခုေရာက္တဲ႔ေနရာမွာအဆင္ေျပပါ႔မလားဟုိဟာျဖစ္မလား ဒီဟာျဖစ္မလား မလားေတြက်မအတြက္မ်ားခဲ႔ရပါတယ္။

၂၀၀၈ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၁၂ရက္ေန႔ ညေနမွာဖမ္းခံခဲ႔ရပါတယ္။သူကိုဖမ္းတဲ႔ေနရာကေတာ႔ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ဆရာစံလမ္း မွာဖြင္႕လွစ္ထားတဲ႕ Gold Feather စားေသာက္ဆုိင္မွာသားခ်စ္ကိုရဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ညစာစားေနတုံးမွာ စစ္အာဏပိုင္ေတြက ဖမ္းခဲ႔တာပါ။သားခ်စ္ကိုနဲ႔တူတူသူ႔ရဲ႔သူငယ္ခ်င္း(၅)ေယာက္ပါဝင္ခဲ႔တယ္။

သူတုိ႔ကေတာ႔ေက်ာ္ေက်ာ္(ခ)ေဇယ်ာေသာ္၊ရန္ကုန္နည္းပညာတကၠသုိလ္မွမဟာဘြဲ႕အင္ဂ်င္နီယာေက်ာင္းသားေအာင္ေဇၿဖဳိး၊ရန္ကုန္ေဆးတကၠသုိ္လ္(၁)မွဒုတိယႏွစ္ေက်ာင္းသားေဟာင္းအာကာဗုိလ္၊ရန္ကုန္အေရွ႕ပုိင္း
တကၠသုိလ္မွဒုတိယႏွစ္အေ၀းသင္ဥပေဒေက်ာင္းသားသီဟ၀င္းတင္၊ေနာက္သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ဦးကေဝလင္းျဖိဳး၊ ရန္နူိင္သ၊ူအပါအ၀င္ စုစုေပါင္း (၆) ဦးပါ။

သူတုိ႔ကိုဘာအမႈနဲ႔ဖမ္းတာလဲဆုိေတာ႔မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္မ်ားအစည္းအ႐ုံး(generationwave)အဖြဲ႕၀င္မ်ားျဖစ္တယ္ဆုိတဲ႕စြပ္စြဲခ်က္ျဖင္႕ဖမ္းဆီးခဲ႕ၿပီမတရားအသင္းဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္မွဳပုဒ္မ(၆/၈၈)ဥပေဒျဖင္႕တရားစြဲဆုိထားတာျဖစ္ပါတယ္။သူ႔အတြက္ေတာ႔ေထာင္ဆုိတာအိမ္မက္ေတာင္သူမမက္ခဲ႔ဘူးပါဘူး။က်မတုိ႔ကိုေထာင္
အေၾကာင္းေမးတုိင္းသူသိပ္ေၾကာက္တယ္။တကယ္လဲသိပ္ကိုေၾကာက္ဘုိ႔ေကာင္းေအာင္စစ္အစုိးရကလုပ္ထားတာကိုေၾကာက္ၾကမွာေပါ႔ ။

ဒါေပမဲ႔က်မတူေလးကခုေတာ႔ဒီေထာင္ဆုိတာကိုေၾကာက္စိတ္မရွိေတာ႔တာေသခ်ာေနပါျပီ ။နူိင္ငံေရးလုပ္တဲ႔ လူေတြမည္သူမဆုိေထာင္ကိုေရာက္ၾကရတာသူေကာင္းေကာင္းသိေနပါျပီ။သူ႔စိတ္ထဲမွာေထာင္ဆုိတဲ႔ေနရာဟာသူအတြက္ သူေရာက္ဘူးတဲ႔ေနရာတစ္ခုလုိသူေနတတ္ ေနပါျပီ ။

က်မေမေမသူ႔အဘြားကေတာ႔ေျပာတယ္ေတာ္ေသးတယ္က်မတုိ႔လင္မယားမရွိလုိ႔ရွိရင္မလြယ္ဘူး၊က်မတုိ႔
လင္မယားလဲေထာင္ထဲေရာက္မွာဘဲဆုိျပီးေျပာေသးတယ္။ေနာက္သူ႔ရဲ႔က်န္းမာေရးကိုစုံစမ္းရတယ္။အေရးၾကီးတာက်န္းမာေရးေနာက္ဆက္စုံစမ္းၾကည္႔ေတာ႔သူတုိ႔ကိုဘယ္ပုဒ္မနဲ႔ဆြဲထားလဲဆုိတာသိခဲ႔ရပါတယ္၊မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္မ်ား အစည္းအ႐ုံး (generation wave) အဖြဲ႕၀င္မ်ားျဖစ္တယ္ဆုိတဲ႕ စြပ္စြဲခ်က္ျဖင္႕ဖမ္းဆီးခဲ႕ၿပီး ၄င္းတုိ ့
အား မတရားအသင္း ဖြဲ႕စည္း တည္ ေထာင္မွဳ ပုဒ္မ (၆/၈၈) ဥပေဒျဖင္႕တရားစြဲဆုိထားတာျဖစ္ပါတယ္။



ခ်စ္ကို နဲ႔အမွဳတြဲေတြကိုေတာ႔၂၀၀၈ နူိဝင္ဘာလ ၂၀ရက္ေန႔မွာအမိန္႔ခ်ခဲ႔ပါတယ္။


၁။ ေက်ာ္ေက်ာ္(ခ)ေဇယ်ေသာ္ ၆ ႏွစ္

၂။ေအာင္ေဇျဖိဳး ၅နွစ္

၃။သီဟဝင္းတင္ ၅နွစ္

၄။အာကာဗိုလ္ ၅နွစ္

၅။ေဝလင္းျဖိဳး ၅နွစ္

၆။ရန္နူိင္သူ ၅ႏွစ္

အသီးသိီး ကို အာဏပိုင္ေတြကေထာင္ခ်ခဲ႔ပါတယ္

ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္ခ်မွတ္ခံထားရေသာအဖြဲ႕၀င္မ်ားကိုေ၀းလံေသာေဒသမ်ားရိွေထာင္မ်ားသို႔ယေန႔ေျပာင္းေရြ႔
ေနရာခ်ထားလိုက္သည္။ကိုေဇယ်ာေသာ္ကိုေကာ့ေသာင္းေထာင္၊ကိုေအာင္ေဇျဖိဳးကိုေတာင္ငူေထာင္၊ကိုသီဟ
၀င္းတင္ကို ေညာင္ဦးေထာင္ႏွင့္ကိုအာကာဗိုလ္ကို ေက်ာက္ျဖဴေထာင္သို႔အသီးသီးေျပာင္းေရႊ႕လိုက္သည္။

က်မတူေလးလုိဘဲသူတုိ႔ယံုၾကည္ရာကိုလုပ္ေနၾကတဲ႔(GenerationWave)အဖြဲ႔လူငယ္ေတြကိုလဲက်မဒီေနရာက
ေန ေလးစားစြာျဖင္႔ ဂုဏ္ျပဳပါတယ္။



က်မတူေလးကိုက်မအျမဲမွာခ်င္တာကေတာ႔(သားေရဘဝဆုိတဲ႔လူဘဝၾကီးမွာအေရးၾကီးဆုံးကသမုိင္းဘဲ၊သားအတြက္အျမဲအားေပးေနမဲ႔ဒယ္ဒီနဲ႔မာမီအတြက္သားကအာဇာနည္ပါ၊ညီေလးမင္းကိုအတြက္သားကလမ္းျပေျမပုံ၊
သားတုိ႔သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ေနာက္သားတုိ႔ရဲ႔ (Generation Wave)မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္မ်ားအစည္းအရုံး အတြက္လဲသားကသူရဲေကာင္း၊)ဆုိတာသားမွတ္ထားလုိက္ပါ။


က်မတူေလးအတြက္က်မဒီေနရာကေနျပီးဂုဏ္ယူစြာနဲ႔ ဒီပို႔စ္ေလးကိုတင္ေပးလုိက္ပါတယ္။က်မဒီပို႔စ္ေလးကို (Generation Wave)မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္မ်ားအစည္းအရုံးကေနျပီးဓာတ္ပုံေတြယူသုံးထားပါတယ္။

မွ်ေဝခံစားနူိင္ပါေစ။

*ျမတ္ေလးငုံ*
Type the rest of your post here.

05 September 2009

* မိခင္အားသတ္၍ ၀မ္းဗိုက္တြင္းမွ ကေလးျဖစ္သူအား ခြဲယူသည္႔ အျဖစ္အပ်က္*

*မိခင္အားသတ္၍၀မ္းဗိုက္တြင္းမွကေလးျဖစ္သူအားခြဲယူသည္႔အျဖစ္အပ်က္*ေတာ္ေတာ္ရက္စက္တဲ႔အမ်ိဳးသမီးတေယာက္ပါ။သူခေလးမရနူိင္ဘူးဆုိလုိ႔ကိုယ္ဝန္သည္ရင္႔မာၾကီးရဲဗိုက္ကိုဓားနဲ႔ခြဲခဲ႔အျဖစ္အပ်က္ေလးတင္ျပလုိက္ပါတယ္။

အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊၀ါရွင္တန္ျပည္နယ္၊ၿမိဳ႔၃ၿမိဳ႔ဆံုရာျဖစ္ေသာကင္းန၀စ္ၿမိဳ႔တြင္ဂ်ဴလိုင္လ(၁)ရက္ေန႔၌ကေလးလိုခ်င္သူအာရွသူမွကိုယ္၀န္ေဆာင္မကၠဆီကိုႏိုင္ငံသူအားလွည္႔ဖ်ားေခၚေဆာင္ကာမႈခင္းျဖစ္ပြားခဲ႔ရာအေမရိကန္ႏိုင္ငံ ႏိုင္ငံ၏ မီဒီယာမ်ားတြင္ ဟိုးေလးတေက်ာ္ ျဖစ္ခဲ႔ရသည္။


(လူသတ္မႈ က်ဴးလြန္သူ ဖီယန္ခ်ဳိင္း ဆီေဆာဗန္ ဆင္ဟာဗန္ )

အသက္ (၂၃)ႏွစ္သာ ရွိေသးသည္႔ လာအိုႏိုင္ငံသူ ဖီယန္ခ်ဳိင္း ဆီေဆာဗန္ ဆင္ဟာဗန္ ဆိုသည္႔ ကင္းန၀စ္ၿမိဳ႔မွ အမ်ဳိးသမီးသည္၊ ပါစကိုၿမိဳ႕မွ အသက္(၂၇)ႏွစ္အရြယ္ ေအရာဆလီ ကြန္မန္ခ်ဳိ ဂိုးမက္ဆိုသည္႔မကၠဆီကိုႏိုင္ငံသူ အမ်ဳိးသမီးအား ၀မ္းဗိုက္တြင္းမွ ကေလးငယ္အား ပိုင္ဆိုင္လိုစိတ္ျဖင္႔ ၀မ္းဗိုက္တြင္အၾကိမ္ၾကိမ္လွီးျဖတ္ထားကာ မေသမျခင္းေသေၾကာင္းႀကံစည္မႈျဖင္႔တရားခံအားျပည္နယ္တရားရံုးေတာ္မွခ်က္ခ်င္းလက္ငင္းပင္ေသဒါဏ္ခ်
မွတ္ လိုက္သည္။
Type your summary here.


အခင္းျဖစ္ပြားပံုမွာဂ်ဴလိုင္လ(၁)ရက္ေန႔ညပိုင္းတြင္ကေလးပိုင္ဆိုင္ရန္ႀကိဳးပမ္းေသာဆင္ဟာဗန္မွာအေရးေပၚ
႒ာနသို႔မိမိခက္ခဲစြာကေလးေမြးဖြားေနရေၾကာင္းလွမ္းအေၾကာင္းၾကားလိုက္ရာ၊အကူညီေပးရန္ဦးစြာလာေရာက္ေသာ ရဲအရာရွိမွ ျပန္လည္ေျပာျပရာတြင္ ကားေပၚတြင္ ထိုင္ေနေသာ သူမႏွင္႔ ကေလးငယ္ကို အတူေတြ႔ရၿပီး၊
ထိုအခ်ိန္ကေလးမွာ အသက္ရႈမႈ လကၡဏာ မေတြ႔ရဟု ဆိုသည္၊ ဆက္လက္ၿပီး ေျပာဆိုရာတြင္သူမ၏ကားအနီး တ၀ိုက္တြင္လဲ ေသြးမ်ားေပစြန္းေနေသာ စကၠဴလက္သုတ္ပု၀ါ မ်ားစြာေတြ႔ရကာ၊ ရဲအရာရွိအား ဤကေလးမွာ သူမကေလးျဖစ္ေၾကာင္း ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ေျပာဆိုေနကာ၊ သူမမွာတီရွပ္အကၤ်ီတထည္သာ၀တ္ဆင္ထားသည္ဟု ဆိုသည္၊ သို႔ပါ၍ ကင္းန၀စ္ေဆးရံုသို႔ မိခင္ေရာ ကေလးပါပို႔ေဆာင္ရာတြင္ မိခင္ျဖစ္သူမွာ ကေလးေမြးဖြား
ထားျခင္း လကၡဏာမေတြ႔ရေၾကာင္း၊ ကေလးျဖစ္သူမွာလဲ ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္းေမြးဖြားထားေသာ ပံုပန္းသ႑ာန္ မေတြ႔ရ၍ အေရးေပၚ႒ာန ေဆးဖက္ဆရာ၀န္မ်ားမွ မွတ္ခ်က္ေပးရာမွညတြင္းခ်င္းဤမႈခင္းေပၚေပါက္လာရျခင္း ျဖစ္သည္။

ရဲမွဆင္ဟာဗန္၏ကားတြင္းရွာေဖြရာတြင္ကားေနာက္ခန္းတြင္လူ၏အသားတဟ္ရွဴး၊ေတြ႔ရွိရကာရာဘာလက္
အိတ္မ်ား၊ ကပ္ေက်းမ်ားပါသည္႔ သူနာျပဳသံုးေသတၱာ၊ အေရးေပၚသံုး မီးသီး၊ ေသြးစြန္းေသာ ေျခအိတ္၊ ခြဲစိတ္ခန္းသံုး အပ္ခ်ည္၊ ကေလးေျခအိတ္ႏွင္႔ ကေလးႏို႔ဘူးမ်ားေတြ႔ ရွိရသည္ဟု ကင္းန၀စ္ ရဲတပ္ဖြဲ႔မွ ဆိုသည္။ ေနာက္တေန႔ နံနက္ အရုဏ္တက္တြင္ တရားခံ ဆင္ဟာဗန္ အေရးေပၚေခၚယူေသာ ေဂ်စီပဲနီ ကုန္တိုက္ႏွင္႔
အေတာ္အတန္ မကြာေ၀းေသာ ကိုလံဘီယာ ပန္းၿခံအတြင္း၌ ၀မ္းဗိုက္တြင္ ျဖတ္ေတာက္ လွီးျဖတ္ထားေသာ ဒါဏ္ရာမ်ားစြာႏွင္႔ ဂိုမက္၏ အေလာင္းအားေတြ႔ ရွိခဲ႔ရသည္။

ထိုကေလးအား ၀ါရွင္တန္ျပည္နယ္ ဒုတိယအႀကီးဆံုးၿမိဳ႕ စပုတ္ကင္း ေဆးရံုတြင္ အထူးၾကပ္မတ္ ကုသေနၿပီး၊ ေဆးရံုအာဏာပိုင္အဖြဲ႔မွ ကေလးအသက္ရွင္သန္ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ ေရာင္ျခည္သန္း လာၿပီဟု ယမန္ေန႔ညက ေၾကညာကာ၊ ဤအျဖစ္ပ်က္မ်ဳိး ရက္အနည္းငယ္ေစာကာ ျဖစ္ပြားခဲ႔ပါက ကေလးျဖစ္သူ၏ အသက္ကို ကယ္တင္ႏိုင္ရန္ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ အေတာ္နည္းပါးသည္ဟု ထပ္ေလာင္းေၾကညာသည္။

ဆင္ဟာဗန္၏ မိသားစုႏွင္႔ မီဒီယာေတြ ဆံုေမးျမန္းရာတြင္ သူမအခုရက္မ်ားတြင္ ေကာက္ခါငင္ကာ မိမိ ေသာၾကာေန႔ မီဖြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိမိကေလးတေယာက္ျဖင္႔အခုရက္ပိုင္းအတြင္းလက္ထပ္မည္ျဖစ္သည္ဟု ကစင္႔ကလ်ား ေျပာဆိုေနသည္ ကိုၾကားရသည္ဟု မိသားစု၀င္မ်ားမွ ေျပာဆိုသည္။

ေသဆံုးသူ ေအရာဆလီ ကြန္မန္ခ်ဳိ ဂိုးမက္ သည္ သားသမီး ၂ဦးႏွင္႔ မကၠဆီကိုႏိုင္ငံမွဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈေၾကာင္႔ မိသားစုႏွင္႔အတူ ပါစကိုၿမိဳ႕သို႔ လာေရာက္အေျခခ် လုပ္ကိုင္သူမ်ားျဖစ္သည္ဟု ခင္ပြန္းျဖစ္သူမွ ေျဖဆိုသည္။

တရားခံ ဆင္ဟာဗန္မွာ ၿပီးခဲ႔ေသာအပါတ္က ျပည္နယ္တရားရံုးတြင္ အသနားခံခုခံေခ်ပမည္ျဖစ္ပါေသာေၾကာင္႔ အမႈအား လာမည္႔အပါတ္သို႔ ေရြ႕ဆိုင္းလိုက္သည္။

စာနာစိတ္ေတြမရွိၾကေတာ႔တဲ႔လူေတြကိုၾကည္႔ျပီးစာနာနားလည္ခံစားနူိင္ေစခ်င္လုိ႔ဒီသတင္းေလးကိုတင္လုိက္ပါတယ္။ေလာက ၾကီးမွာေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ႔ဒီလုိစိတ္ဓာတ္ေတြမရွိၾကပါေစနဲ႔............။

မ်ွေဝခံစားနူိင္ပါေစ။

*ျမတ္ေလးငုံ*

Type the rest of your post here.

04 September 2009

*၁၈ႏွစ္ၾကာ ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသည့္ သနားစဖြယ္ မိန္းကေလးငယ္၏အျဖစ္ဆုိး*

(၁၈ႏွစ္ၾကာဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသည့္ေဂ်စီအား၁၈ႏွစ္ၾကာဖမ္းဆီးထားခဲ့သည့္္မိန္းကေလးငယ္၏
အျဖစ္ဆုိး)ဒီသတင္းကိုဖတ္လုိက္ရေတာ႔ေတာ္ေတာ္စာနာစိတ္ေတြနဲ႔စိတ္မေကာင္းျဖစ္ခဲ႔ရတယ္။
ေဂ်စီဆုိတဲ႔ေကာင္းမေလးပါ။ဖတ္ဘူးတဲ႔လူေတြလဲရွိၾကမယ္ထင္ပါတယ္.ဆက္လက္ဖတ္လုိက္ၾကပါစုိ႔။.


(အႏွိပ္စက္ခံ ေဂ်စီလီးဒူးဂတ္)

အေမရိကန္ ရဲတပ္ဖြဲ႕သည္ ေဂ်စီလီးဒူးဂတ္ (၁၈)ႏွစ္လံုးလံုး အေနဆင္းရဲစြာ ျဖတ္သန္း
အခ်ိန္ကုန္ခဲ့ရသည့္ အခန္းက်ဥ္းေလးႏွင့္ တင္းကုပ္ေဟာင္း ေနရာေလး၏ ဓာတ္ပံုမ်ားကို
ပထမဆံုးအႀကိမ္ ထုတ္ေဖာ္ျပသလိုက္ၿပီ ျဖစ္သည္။ ေဂ်စီသည္ သူမအသက္ (၁၁)ႏွစ္အရြယ္က
ဖီးလစ္ဂါရီဒိုႏွင့္ နန္စီဂါရီဒိုတို႔၏ ျပန္ေပးဆြဲဖမ္းဆီးမႈကို ခံခဲ့ရၿပီး (၁၈)ႏွစ္လံုးလံုး ဖီးလစ္၏
လိင္ဆိုင္ရာ ေက်းကၽြန္အျဖစ္ သိမ္ငယ္စြာ ေနထိုင္ခဲ့ရသည္။

ဖီးလစ္ႏွင့္ နန္စီတို႔သည္ ေဂ်စီအား ၎တို႔အိမ္၏ အေနာက္ဘက္ရွိ လွ်ိဳ႕၀ွက္ၿခံ၀င္းငယ္
ေလးထဲတြင္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထိန္းသိမ္းထားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ရဲတပ္ဖြဲ႕ကဆိုသည္။


(သနားစဖြယ္ေဂ်စီႏွင့္ သူမအား ျပန္ေပးဆြဲ ဖမ္းဆီးသြားသည့္ေနရာ)
Type your summary here.




(သနားစဖြယ္ေဂ်စီ ေနထုိင္ခဲ့ရသည့္ ၿခံဝင္းေနရာ)

ေဂ်စီ၏ မိသားစုသည္ ပန္းေရာင္၀တ္စံုႏွင့္ (၁၁)ႏွစ္သမီးေလး (၁၉၉၁)ခုႏွစ္က
ကယ္လီဖိုးနီးယားရွိ ေဆာက္သ္လိတ္ခ္တာဟိုး လမ္းဆံုအနီးတြင္ ေပ်ာက္ဆံုးသြားၿပီးေနာက္ ေသဆံုးသြားၿပီဟုပင္ ယူဆထားခဲ့ၾကသည္။ ေဂ်စီအား ဖီးလစ္တို႔က ဖမ္းဆီးထားသည့္
ေနရာသည္ ဆန္ဖရန္ဆစၥကို ၿမိဳ႕အနီးတြင္ တည္ရွိၿပီး အပ်က္အစီး အမိႈက္သရိုက္မ်ား
ျပည့္ႏွက္ေနကာ ရြက္ဖ်င္တဲ တစ္လံုးတြင္ ဖီးလစ္ႏွင့္ရသည့္ ကေလးႏွစ္ဦးႏွင့္အတူ
ေဂ်စီမွာ ခ်ိဳ႕တဲ့စြာ ေနခဲ့ရရွာသည္။

ယခုအခါတြင္ အသက္(၂၉)ႏွစ္ ရွိေနၿပီျဖစ္ေသာ ေဂ်စီအား ရဲတစ္ဦးက ထိုတင္းကုပ္ရွိရာ
ၿခံ၀င္းအား မသကၤာသျဖင့္ ၀င္ေရာက္ရွာေဖြစဥ္ ကယ္တင္ႏိုင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ရဲတပ္ဖြဲ႔သည္
ေဂ်စီမွာ ဦးေႏွာက္ေဆးျခင္း (Brainwash) ျပဳလုပ္မႈ ခံထားရသည္ဟု ယူဆေနၿပီး
ဘာသာေရးအရ မူမမွန္ေသာ အယူ၀ါဒမ်ား ရိုက္သြင္းထားျခင္းရွိ မရွိကို စစ္ေဆးေဖာ္ထုတ္ရန္ ျပင္ဆင္ေနသည္။ ေဂ်စီသည္ သူမ၏ မိခင္၊ ပေထြးတို႔ႏွင့္ ေၾကကြဲဖြယ္ ျပန္လည္ဆံုေတြ႕ခ်ိန္တြင္
မိခင္ျဖစ္သူ တယ္ရီအား “ေမေမ၊ သမီးမွာ ကေလးေတြ ရွိေနၿပီ”ဟူေသာ စကားကို ဆို႔နင့္စြာ ေျပာၾကားခဲ့ရွာသည္။

ေဂ်စီ၏ ပေထြးျဖစ္သူ ကားလ္ပရိုဘင္က “သမီးေလး အသက္ရွင္ေနေသးတယ္ဆိုတာ
ရဲကလာေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လင္မယား ယံုေတာင္မယံုႏုိင္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ တယ္ရီက
ကၽြန္ေတာ့္ကို ဖက္ၿပီးငိုေတာ့တာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ငိုခဲ့မိတယ္”ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ရဲမ်ားက ေဂ်စီေရာ သမီးေလး(၂)ဦးပါ က်န္းမာေရး ေကာင္းမြန္ေသာ္လည္း ၎တုိ႕၏
စိတ္အေျခအေနကုိမူ စိုးရိမ္လ်က္ရွိၾကသည္။ ကားလ္ကလည္း “ကၽြန္ေတာ့္သမီးဟာ
ဖီးလစ္ရဲ႕ ယုတ္မာမႈကိုေတာင္ ေသေသခ်ာခ်ာ သေဘာမေပါက္ေအာင္ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ
ျပႆနာေတြ ရွိေနပါတယ္။ သူ႔စိတ္ထဲမွာေတာ့ ဖီးလစ္က သူ႔ကိုလက္ထပ္ထားတယ္လို႔
ထင္ေနတာပါ။ အဲဒီလိုျဖစ္ေအာင္လည္း လူယုတ္မာက ေသေသခ်ာခ်ာ ပံုသြင္းထားခဲ့တာ”
ဟု စြပ္စြဲေျပာဆိုသြားသည္။

(ေဂ်စီအား ၁၈ႏွစ္ၾကာဖမ္းဆီးထားခဲ့သည့္ေနရာ)




(ေဂ်စီ ေနထုိင္ခဲ့ရသည့္ အခန္းက်ဥ္း)

သနားစရာ မိန္းကေလးသည္ သူမ၏ သမီးဦးေလးအား အသက္(၁၄)ႏွစ္အရြယ္ျဖင့္
ဖြားျမင္ခဲ့ရရွာသည္။ ေဂ်စီသည္ အသက္(၁၅)ႏွစ္ႏွင့္ (၁၁)ႏွစ္အရြယ္ သမီးႏွစ္ဦးႏွင့္အတူ
ထိုတင္းကုပ္ ၿခံ၀င္းေလးထဲတြင္ ေဆာ့ကစားခြင့္ ရရွိေနခဲ့ၿပီး အိမ္နီးခ်င္းမ်ားက ေတြ႕ျမင္ခဲ့သည့္
တုိင္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားသည္ဟု မထင္ခဲ့ၾကေပ။ ေဂ်စီမွာလည္း သူမ၏ ဘ၀မွန္ကို နားမလည္ႏိုင္
္ေလာက္ေအာင္ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ မိႈင္းသြင္းခံရၿပီး ဖီးလစ္၏ လိင္အလုပ္အေကၽြး ဘ၀ျဖင့္ ဆက္လက္ရွင္သန္ေနခဲ့ရသည္။ “သူ႔ကိုတကယ္ခ်ဳပ္ထားတာ တင္းကုပ္ထဲမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔ဦးေႏွာက္ထဲမွာတင္ သူ႔ကိုခ်ဳပ္ထားတာပါ”ဟု စိတ္ပညာရွင္ တစ္ဦးက ေဂ်စီအတြက္
ၾကင္နာသနားစြာ ေျပာၾကားခဲ့သည္။

ေဂ်စီသည္ သူမ၏ တင္းကုပ္ေဂဟာေလးတြင္သာ သာယာေနခဲ့ၿပီး သူမ၏ ရႈပ္ပြေနေသာ
အိမ္ကေလးေရွ႕တြင္ Welcomeဆိုေသာ ဆိုင္းဘုတ္ေလးကိုပင္ တပ္ဆင္ထားေသးသည္။
ရဲတပ္ဖဲြ႕က ဖီးလစ္သည္ ေဂ်စီအား ယခုလို ေနထိုင္ရျခင္းသည္ ဘုရားသခင္၏
အလိုေတာ္ေၾကာင့္ျဖစ္သည္ဟု ႏုနယ္ေသာ ဦးေႏွာက္အတြင္း စြဲေနေအာင္ ၀ါဒမိႈင္းသြင္း
ေပးထားေၾကာင္း ေျပာၾကားသြားသည္။

ရဲတပ္ဖြဲ႕သည္ လူမဆန္ေသာ ကာမဘီလူး ဖီးလစ္အား ဩဂုတ္လ (၂၈)ရက္ေန႔က
ကယ္လီဖိုးနီးယား တရားရံုးတြင္ စတင္စစ္ေဆးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ သတင္းမ်ားအရ
ဖီးလစ္သည္ ျပန္ေပးမႈ၊ မုဒိမ္းမႈ၊ လွ်ိဳ႕၀ွက္ပူးေပါင္း ႀကံစည္မႈ၊ လီဆယ္လိမ္ညာမႈစေသာ
စြဲခ်က္မ်ားျဖင့္ တရားစြဲဆိုထားၿပီး ၎၏ဇနီး နန္စီကိုလည္း ျပန္ေပးမႈ၊ ပူးေပါင္းႀကံစည္မႈမ်ား
အတြက္ တရားစြဲထားေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။


((၀ဲ) နန္စီဂါရီဒုိ ၊ (ယာ) ဖီးလစ္ဂါရာဒုိ)



(လူမဆန္သည့္ မုဒိမ္းသမား ဖီးလစ္)

ရင္းျမစ္။ ။ ပလန္းနက္ အင္တာနက္သတင္း ကို လူသားခ်င္းစာနာစြာျဖင္႔ျပန္လည္
ျဖန္႔ေဝေပးလုိက္ပါသည္။ေဂ်စီ လုိမ်ိဳးအျဖစ္ကို က်မတုိ႔လုိအမ်ိဳးသမီးေတြ
မေရာက္ၾကရပါေစနဲ႔ လုိ႔ဆုေတာင္းရင္း......။

မ်ွေဝခံစားနူိင္ၾကပါေစ။

* ျမတ္ေလးငုံ*
Type the rest of your post here.

03 September 2009

*ပုဂံနန္းဆက္ပ်က္သုန္းျခင္းအေၾကာင္း*

( *ပုဂံနန္းဆက္ပ်က္သုန္းျခင္းအေၾကာင္း*)သကၠရာဇ္ ၅၈၁ (ေအဒီ ၁၂၁၉) တြင္ နားေတာင္းမ်ားမင္း သားေတာ္က်စြာ မင္းျဖစ္ေတာ္မူေလသည္။ ဓမၼရာဇ ဟူေသာ အမည္ကို ခံယူေလသည္။ က်စြာမင္းၾကီးသည္
ပိဋကတ္သံုးပံုကို ၉ ေခါက္ျပန္ျပီးသင္ယူသည္။ပါဠိ၊အဌကထာ၊ဋီကာက်မ္းတို႔မွအထူးထူးေသာအဓိပၸာယတၱတုိ႔ကို က်နေတာ္မူလွျပီး ေမးအံ့၊ ေျဖအံ့ေသာ အရာတြင္ မည္သူႏွင့္ တူေသာသူ မရွိ၊ အရိယာသံဃာတုိ႔အားလည္း တစ္ေန႔ ၇ ၀ါ မွ် စာသင္ေတာ္မူသည္။

ျပည္ေရးရြာမူ နားမွ်ခံေတာ္မမူ၊ စစ္ေၾကာကြပ္ညွပ္ခင္း၊ တရားစိစစ္ခင္း ရွိသမွ်ကိုသားေတာ္ အိမ္ေရွ့ဥဇနာ သာလွ်င္ စိစစ္၍ ဆံုးျဖတ္ရေလသည္။ အေနာ္ရထာမင္းေစာသည္ ျပက္ကေရြေတာင္ေျခ၌ '' ငါဤျပည္၌ မင္းတစ္ၾကိမ္ျဖစ္မွ ေပပင္ေပါက္ေစေသာ္ '' ဟု အဓိဌာန္ျပီးစိုက္ေတာ္မူေသာ ေပပင္သည္ က်စြာမင္းလက္ထက္ တြင္ ေပါက္ေလသည္။ က်စြာမင္းသည္ တူရႊင္းေတာင္ေျခကက်ေသာ ေရကို ကန္ဆည္ၾကီးတည္ျပီး ၾကာမ်ိဳး ၅ ပါး ႏွင့္ျပည္စံုေစလ်က္ ၀မ္းဘဲ၊ ဟသၤာ၊ ၾကိဳးၾကာ၊ေရၾကက္၊ တုိ႔ႏွင့္လည္း ျပည္စံုေစေလသည္။

ကန္ေဘးတြင္ လည္း လယ္ေတာမ်ား စိုက္ပ်ိဳးေစျပီး တစ္ႏွစ္ ၃ သီး စားရေလသည္။ ထုိကန္နား၌လည္း မင္းတဲေဆာက္ျပီး စာသင္ေတာ္မူေလသည္။ ထုိသုိ႔ ပရိယတၳ သာသနာေတာ္ကို လြန္စြာအားထုတ္ေတာ္မူေသာ ေၾကာင့္ ေကာင္းမူေတာ္ျဖစ္ေသာ ျပာသာဒ္ၾကီးဘုရားကို အျပီးထိ မတည္ႏုိင္ခဲ့ေပ။ က်စြာမင္းၾကီးသည္ သန္လ်င္ ကစားရင္း သန္လ်က္ စူး၍ သက္ေတာ္ ၃၅ တြင္ နတ္ရြာလားေလသည္။
---------------------------------------------------------------------------------------
Type your summary here.


(မင္းယဥ္နရသိခၤမင္းျဖစ္ျခင္းႏွင့္ မသင့္ေသာအၾကံကိုၾကံျခင္းအေၾကာင္း)

သကၠရာဇ္ ၅၂၃ ခုေသာ္ နရသူမင္း၏ သားေတာ္ မင္းယဥ္နရသိခၤ မင္းျဖစ္ေတာ္မူေလသည္။ နန္းတက္လွ်င္ ညီေတာ္ကို နရပတိစည္သူ ဟူေသာ အမည္ႏွင့္ အိမ္ေရွ့ေပးေတာ္မူေလသည္။ မင္းယဥ္နရသိခၤလက္ထက္ တြင္ မိုးေရေကာင္းသည္။ျပည္တြင္းေရးလည္းသာယာေလသည္။ျပည္သူအေပါင္းတုိ႔လည္းခ်မ္းသာစြာအသက္ေမြးရ
ကုန္ေလသည္။

မင္းယဥ္နရသိခၤတြင္ မိဖုရား သံုးပါးရွိေလသည္။ ထုိမိဖုရား သံုးပါးသည္ မင္းၾကီး ၾကြေတာ္မူေလရာရာ၊ မင္းၾကီး ဆင္စီးေတာ္မူလွ်င္ မင္းၾကီးေနာက္ေတာ္က ဆင္ ၃ စီးႏွင့္ အျပိဳင္လုိက္ရ၏။ ေ၀ါ၊ ထမ္းစင္၊ သန္လ်င္းစီးျပီး ၾကြေသာ္ မင္းၾကီးေနာက္ေတာ္က တစ္ဦးမ မလြန္၊ မယုတ္ေစပဲ အျပိဳင္အညီ လုိက္ရေလသည္။

စည္းစိမ္၊ အေျခြအရံတုိ႔သည္လည္း တူညီေစသည္။ ထုိေၾကာင့္ မိဖုရားမ်ားသည္တစ္ပါးကိုတစ္ပါးေစာင္းေျမာင္း၊ ျငဴစူျခင္း မရွိ၊ တစ္ဦးေပၚတစ္ဦး ခ်စ္ခင္ၾကေလသည္။ တစ္ေန႔ေသာ္ ၀ါးမွ ေမြးေသာ သံေသဒဇျဖစ္ေသာ သတုိ႔သမီးငယ္ကို မင္းၾကီးအား ဆက္သေလသည္။ မင္းၾကီးလည္း သတို႔သမီးကို ျမင္ေသာ္ ဘုန္းမဆံုသျဖင့္''
နားက်ယ္ႏွင့္ ၀မ္းပ်က္လိလိ '' ဟုမိန္႔ေလသည္။

ထုိသတို႔သမီးကား နားအနည္းငယ္က်ယ္ေသာသူျဖစ္ေလသည္။ သို႔ေသာ္ ရူပါကားအလြန္လွပေလသည္။ မင္းၾကီးလည္း ညီေတာ္ နရပတိစည္သူကို ေပးေလသည္။မင္းၾကီးမယ္ေတာ္ မိဖုရားလည္း သတုိ႔သမီးကို ျမင္ေသာ္ နားကို တန္ရုံျဖတ္ျပီးလွ်င္သားေတာ္ငယ္ကို ေပးေလသည္။ နားတန္ေလေသာ္ အလြန္လွေသာ အဆင္းကို ေဆာင္ျပီး ေယာက်္ားတကာတုိ႔ ျမင္လွ်င္ တိမ္းညႊတ္ကုန္ေလသည္။ မိဖုရားလည္း မင္းသမီးတုိ႔ တတ္အပ္ေသာ ပညာတုိ႔ကို သင္ျပေလသည္။

ထုိသုိ႔ ခယ္မေတာ္ စာသင္ေနစဥ္ မင္းၾကီးသည္ မယ္ေတာ္နန္းေတာ္လာခုိက္ ျမင္ေတြ႔ေလေသာ္တိမ္းမက္ေသာ စိတ္ျဖစ္ေလသည္။ ထုိေၾကာင့္ ဤသို႔ၾကံေလသည္ '' ညီေတာ္ကို ငေဇာင္ခ်မ္းသုိ႔ စစ္ထြက္ ေစမည္ ၊ ထုိသုိ႔ ခ်ီေသာ ေနာက္မွ ခယ္မေတာ္ကို နန္းတင္မည္ ဟု မအပ္ေသာ ၾကံျခင္းကို ၾကံေလသည္။ မင္းၾကီး လည္းစီစဥ္ သည့္အတုိင္း ညီေတာ္ကို ငေဇာင္ခ်မ္းသုိ႔ ေစလႊတ္ေလသည္။

ညီေတာ္နရပတိစည္သူသည္ဥာဏ္ပဋိဘာန္ျပည့္စံုသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ျမင္းခံငျပည့္ကိုအိမ္ေတာ္တြင္အခင္းရွိ
လွ်င္ လ်င္ျမန္စြာ သတင္းတင္ေလဟူ၍ မွာျပီး စစ္ခ်ီထြက္ေလသည္။ထုိေနာက္ငေဇာင္ခ်မ္းအရပ္သို႔ေရာက္လွ်င္ ျပည္သူ မ်ား ေကာင္းမြန္စြာ စားေသာက္ေနသည္ကို ေတြ႔ေသာအခါ ''ငါ့ေနာင္ေတာ္ ငါ့ကို ယိုးမယ္၍ ျပဳေခ်သည္'' ဟု အမွတ္ထားျပီး အမွဴဳး၊အမတ္၊စစ္သူၾကီး တုိ႔ကို သစၥာေပးေလသည္။ မင္းယဥ္နရသိခၤလည္း ''
ညီေတာ္ သစ္ဆိမ့္အရပ္သို႔ ေရာက္ေလျပီ ဟုၾကားလွ်င္ ခယ္မေတာ္ ေ၀ဠဳ၀တီကို နန္းတင္ေလသည္။
-----------------------------------------------------------------------------
(နရပတိစည္သူ ေနာင္ေတာ္ကိုလုပ္ၾကံျခင္း)

မင္းယဥ္နရသိခၤလည္း ခယ္မေတာ္ ေ၀ဠဳ၀တီကို သိမ္းျပီိးေသာ္ အမွာေတာ္ထားခဲ့ေသာျမင္းခံငျပည့္သည္ နံနက္ေခါင္းေလာင္းထုိးသည္ႏွင့္ ေအာင္သာကို ကူးျပီး ျမင္းစီးလ်က္ သက္သက္ညွင္းညွင္း ႏွင္ေလသည္။ ခ်င္းတြင္း ပရိမၼသို႔ ေရာက္ေသာ္ ပရိမၼကိုကူးျပီး ဟင္းလင္းကို အေျဖာင့္သန္းျပီး ငပတ္ေခ်ာင္းသုိ႔ ေရာက္လွ်င္ ေန၀င္ေလသည္။

မိုးခ်ဳပ္ျပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျမင္းေတာ္ ပန္းသည္ကို ေရခ်ျပီးေသာ္ ျမင္းကို ျမက္စားေစ၍ မိမိမူ အိပ္ေလသည္။ ျမင္းလည္း အပန္းေျဖျပီး ျမင္းတုိ႔အနံ့ကိုရ၍ ျပင္းစြာ ဟီေလသည္။ နရပတိစည္သူသည္ ျမင္းသံ ကိုၾကားေသာ္ '' င့ါျမင္း ဟီသံ တကား '' ဟု စက္ေတာ္မေခၚပဲရွိေလသည္။ ျမင္းခံငျပည့္လည္း နံနက္လင္း ေသာ္ ျမင္းျဖင့္ ခရီးအနည္းငယ္ႏွင္ေသာ္ နရပတိစည္သူ တုိ႔စခန္းကို ေတြ႔သျဖင့္ အလ်င္၀င္ျပီး အေၾကာင္းစံုေလွ်ာက္ေလသည္။

နရပတိစည္သူသည္ ခ်စ္ျမတ္ႏုိးေသာ မိဖုရားကို ေနာင္ေတာ္ နန္းတက္ေလသည္ ဟု ၾကားေသာ္ ၾကီးစြာေသာ အာဃာတစိတ္သို႔ ေရာက္သည္ျဖစ္၍ ျမင္းခံငျပည့္ကို'' နင္ ယမန္ည အဘယ္တြင္ အိပ္သနည္း '' ဟု ေမးေလသည္။ ငျပည့္လည္း '' ငပတ္ေခ်ာင္းတြင္ ျမင္းပန္းလွေသာ ေၾကာင့္ ကၽြန္ပ္ အိပ္ေပသည္ '' ဟု ေလွ်ာက္ေသာ္ နရပတိစည္သူ သည္မစိတ္မႊန္ေနရာ'' နင္သည္ ငါေနေတာ္မူေသာ အရပ္ႏွင့္ မေ၀း၊ မနီးတြင္ပင္ အိပ္သည္၊အိပ္ရာသည္ေလာ၊ တစ္နာရီဆိုေသာ အခ်ိန္ကား အလြန္တန္ဖိုးရွိ ''ဟု ဆိုျပီး မင္းတုိ႔မာန္ျဖင့္ ကြပ္မ်က္ေလသည္။

နရပတိစည္သူလည္း အမ်က္ရွိသျဖင့္ ေအာင္စြာငယ္ ဟူေသာ အမတ္ကို ေခၚျပီး ''နင္ ငါ့အမူေတာ္ကို အသက္စြန္႔၍ ထမ္း၊ ငါ့ေနာင္ေတာ္ ေမ့ေလ်ာ့သည္ကို ၾကည့္ရူျပီး လုပ္ၾကံေလ၊ အျပီးသုိ႔ေရာက္လွ်င္ ငါ့မရီးေတာ္ ၃ ပါးတြင္ နင္ စိတ္ရွိသသူႏွင့္ ငါ သူေကာင္းျပဳမည္ '' ဟူ၍ မိန္႔ေတာ္မူေလသည္။ ေအာင္စြာငယ္လည္း သူရဲရွစ္က်ိပ္ေရြးျပီးပုဂံသုိ႔ ခရီးအျပင္းႏွင္ေလသည္။ နရပတိစည္သူ လည္း ေနာက္မွ စစ္တပ္ျဖင့္ ခ်ီလာ
ေလသည္။ ထုိသုိ႔ ခ်ီရာ လမ္းတြင္ ကြပ္မ်က္ထားေသာ ကၽြန္ေတာ္ ငျပည့္၏အေလာင္း
ေမ်ာေလသည္။

နရပတိစည္သူက'' မည့္သည့္ အေကာင္နည္း'' ဟုေမးရာ အမတ္တုိ႔က''ငျပည့္အေကာင္ပါ''ဟုေလွ်ာက္သျဖင့္ ထုိေနရာတြင္ ဆယ္ျပီး သၿဂၤဳလ္၍ ''သည္အရပ္၀ယ္ သင္စားေစ၊'' ဟု မိန္႔ျပီး နတ္ကြန္းေဆာက္ေပးေလသည္။ နရပတိစည္သူ ေစေသာ ေအာင္စြာငယ္သည္ နန္းေတာ္သုိ႔ တိတ္တဆိတ္ ၀င္ေလသည္။ ထုိအခ်ိန္ မင္းၾကီး ေရအိမ္ေတာ္ ၀င္ခိုက္ႏွင့္ၾကံဳေလသည္။ေအာင္စြာငယ္လည္း ေရအိမ္ထိလုိက္ျပီး လုပ္ၾကံသျဖင့္ ေရအိမ္တြင္ နတ္ရြာစံေလသည္။မင္းယဥ္နရသိခၤသည္ သက္ေတာ္ ၃၅ ႏွစ္တြင္ ညီေတာ္လုပ္ၾကံသျဖင့္ နတ္ရြာ၀င္ေလသည္။
-------------------------------------------------------------------------------
(နရပတိစည္သူအမ်က္ၾကီးျခင္းမွ စိတ္ႏူးညံ့လားျခင္းအေၾကာင္း)

နရပတိစည္သူသည္ ေနာင္ေတာ္ကို လုပ္ၾကံျပီးေသာ္ နန္းတက္ေလသည္။နရပတိစည္သူသည္ မင္းျဖစ္လွ်င္ မရီးေတာ္ တုိ႔ကို ေအာင္စြာငယ္ ႏွင့္ လက္ဆက္ေပးမည္ဟု ကတိဆိုထားေလသည္။ ထုိအေၾကာင္းကို မရီးေတာ္တုိ႔ၾကားလွ်င္ '' အရွင္မင္းၾကီး၊ ငါတုိ႔မိန္းမဟူသည္ကား လင္မ်ားသည္ကို အလိုရွိဖူးသေလာ၊ ငါတုိ႔မွာ အျပစ္မရွိ၊ သနားေတာ္မမူပါေသာ္လည္း အိမ္ေတာ္၀ယ္၊ က်ီးေစာင့္၊ ၾကက္ႏွင္ မွ်ျဖစ္ပါေစေလာ ''
ဟု ေလွ်ာက္ၾကေလသည္။

မင္းၾကီးလည္း သနားသျဖင့္ ေအာင္စြာငယ္ကို ေခၚျပီး '' ေအာင္စြာငယ္၊ နင့္ကိုငါဆိုမိေပသည္မွန္၏၊ငါ့မရီးေတာ္ တစ္ပါးပါးကို ေပးပေခ်ာေသာ္ ငါ့ေဘးေတာ္၊ ဘုိးေတာ္တုိ႔ကိုျပစ္မွားသကဲ့သုိ႔ ရွိအံ့သည္။ နင္ကို အမ်ိဳးျမတ္ေသာ သူေကာင္းသမီး ႏွင့္ သူေကာင္းျပဳမည္”ဟူ၍ မိန္႔ေလေသာ္ ေအာင္စြာငယ္ က '' ထြီ '' ဟူ၍ မင္းၾကီးကို ဆိုပေခ်၏။

နရပတိစည္သူလည္း '' ငါသို႔ေသာ မင္းကို ၀ံ့သည္''ဟူ၍ အမ်က္ထြက္လ်က္ကြပ္မ်က္ေလသည္။
ထုိ႔ေနာက္ ေနာင္ေတာ္ မင္းယဥ္နရသိခၤ၏ အထိန္းသား ျဖစ္ေသာ အနႏၲ သူရိယ ကိုလည္း
သတ္ရန္ အမိန္႔ေပးေလသည္။ အနႏၲ သူရိယလည္း ရဲရင့္တည္ၾကည္ေသာ ႏွလံုး ရွိသည္ျဖစ္၍
သတ္အံ့တြင္ စာလကၤာ ၄ ပိုဒ္ဆုိ၍ မင္းၾကီးကို ဆက္ေစသည္။ သူသတ္တုိ႔လည္း သတ္ျပီးမွ
မင္းၾကီးကို စာဆက္ေလသည္။ ထုိစာလကၤာ ၄ ပိုဒ္ကား-----
(၁) သူတစ္ေယာက္သည္၊ ေကာင္းဖုိ႔ေရာက္မူ၊ သူတစ္ေယာက္ကား၊
ေပ်ာက္လင့္ကာသာ၊ ဓမၼတာတည္း။
(၂) ေရႊအိမ္နန္းႏွင့္၊ ၾကငွန္းလည္းခံ၊ မတ္ ဗိုလ္ရံ၍၊ေပ်ာ္စံရိပ္ျငိမ္၊ စည္းစိမ္မကြာ၊
မင္းခ်မ္းသာကား၊သမုဒၵရာေရမ်က္ႏွာထက္၊ ခဏတက္သည္၊ ေရပြက္တမာ၊
တစ္သက္လ်ာတည္း။
(၃) ၾကင္နာသနား၊ ငါ့အား မသတ္၊ ယခု လႊတ္လည္း၊ ၀ိပါက္ၾကမၼာ၊ လူတကာတုိ႔၊
ခႏၶာခုိင္က်ည္၊ အတည္မျမဲ၊ ေဖာက္လွဲတတ္သည္၊ မခၽြတ္စသာ၊ သတၱ၀ါတည္း။
(၄) ရွိခုိးေကာ္ေရာ္၊ ပူေဇာ္အကၽြန္၊ ပန္ခဲ့တံု၏၊ ခုိက္ၾကံဳ၀ိပါက္၊ သံသာစက္၌၊
ၾကိဳက္လတ္တြန္မူ၊ တံုမမူလိုစိတ္ျမဲသို၍၊ ၾကည္ညိဳလႊတ္ျပန္၊ သခင္မြန္ကို၊
ခ်န္ဘိစိစစ္၊ အျပစ္ဖယ္ေရး၊ ခြင့္လွ်င္ေပး၏၊ ေသြးသည္ အနိစၥာ၊ ငါ့ခႏၶာတည္း။
ဟု မင္းၾကီးဖတ္ျပီးေသာ္ လႊတ္ေစ ဟုမိန္႔ေတာ္မူေလသည္။ သူသတ္တုိ႔လည္း လြန္ေလျပီ
ဟုေလွ်ာက္ေသာ္'' နင္တုိ႔ မသတ္ခင္က သည္စာကို ဆက္ေကာင္းလ်က္ သတ္ျပီးမွ ဆက္သည္''
ဟုဆုိျပီး သူသတ္တုိ႔ကို မ်က္ျပန္ေလသည္။

မင္းၾကီးလည္း စာကို ဖတ္ေတာ္မူျပီးကတည္းကပင္ တေအာက္ေမ့ေမ့ ေနာင္တၾကီးစြာ
ျဖစ္ေတာ္မူေလသည္။ ထုိမွစ၍ အမ်က္ေတာ္ကို ခ်ဳပ္ရုပ္ ဆီးတားေတာ္မူ ေလသည္။
ထုိေနာင္ ေနာင္အမ်က္ေတာ္ရွိျပီး သတ္ေစ ဟု အမိန္႔ေပးခံရသူတုိင္းကို တစ္လ ထား၍
စစ္ေမးျပီးမွ သတ္ရန္ မင္းေဆြမ်ိဳးျဖစ္ေသာ မဟာသမာန္းကို မိန္႔ေတာ္မူေလသည္။
မင္းၾကီးလည္း မရီးေတာ္ တုိ႔ကို နန္းတင္ေလသည္။

နရပတိစည္သူသည္ မင္းက်င့္တရား ႏွင့္လည္း ျပည္စံုေတာ္မူသည္။ ေနာင္ေတာ္ကို သတ္မိသည့္အတြက္ အေနာ္ရထာကဲ့သုိ႔ ႏုိင္ငံတစ္၀ွမ္းလွည့္ျပီး ကန္၊ေခ်ာင္း၊ ဆည္၊ေျမာင္း၊ တုိ႔ကို ျပဳစုေလသည္။
------------------------------------------------------------------------------
(နရပတိစည္သူ ကုသုိလ္ေတာ္ျပဳျခင္း)


(ကန္ေတာ့ပလႅင္ယခုပုံ)
နရပတိစည္သူသည္ ေနာင္ေတာ္ကို လုပ္ၾကံေတာ္မူေသာအခါ အလြယ္တကူ လုပ္ၾကံေတာ္မူႏုိင္သည္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ အေစာင့္ ကိုယ္ရံေတာ္မ်ားစြာ ထားေတာ္မူေလသည္။ အတြင္းကိုယ္ရံေတာ္၊ အျပင္ကိုယ္ရံေတာ္ ဟူ၍ အသီးအသီး သင္းဖြဲ႔ျပီး နန္းေတာ္ပတ္လည္ အေစာင့္ အထပ္ထပ္ ခ်ထားေလသည္။ တန္ခိုးၾကီးေသာ ေရႊခြန္၊ေငြခြန္၊ပတၱျမားခြန္၊ တုိ႔ကို ကိုယ္တုိင္ စစ္ေၾကာေလသည္။ နန္းေတာ္ပတ္လည္တြင္ လည္း စပါးက်ီမ်ားေဆာက္ေတာ္မူေလသည္။

နရပတိစည္သူူသည္ ျပည္သူအက်ိဳးစီပြားကို ေဆာင္ေသာ မင္းျဖစ္ေလသည္။ ထုိမွတစ္ပါး လုိဏ္ ၂ ဆင့္ရွိေသာ ေကာင္းမူတစ္ဆူတည္ျပီးေဂါဓပလႅင္ဟုသမုတ္ေတာ္မူေလသည္။(ကန္ေတာ့ပလႅင္ဟုေခၚၾကေသးသည္။နရပတိစည္သူလက္ထက္က တည္ေသာ္လည္း အျပီးမသတ္ႏုိင္ဘဲ သားေတာ္နားေတာင္းမင္းလက္ထက္ ၁၂၂၇ တြင္သာ အျပီးသတ္ႏုိင္ခဲ့ေလသည္) သမထီးအရပ္၌ ဘုရား ၅ မ်က္ႏွာတစ္ဆူ တည္ေတာ္မူေလသည္။ ေနျပည္ေတာ္ ၀န္းက်င္တြင္ ေနထုိင္သီတင္းသံုးၾကေသာ ရဟန္းသံဃာတုိ႔ကိုလည္း ပစၥည္း ၄ ပါးေထာက္ပံ့ျပီး သာသနာေတာ္ ကို ထြန္းကားေစေလသည္။

(ကန္ေတာ့ပလႅင္မျပဳျပင္စဥ္ကပုံ)
-------------------------------------------------------------------------------------------
(နရပတိစည္သူမင္းလက္ထက္သံဃာတုိ႔ဂုိဏ္းကြဲျခင္း)

နရပတိစည္သူမင္းၾကီး၏ ဆရာေတာ္ျဖစ္ေသာ ဥတၱရာဇီ၀မဟာေထရ္ သည္ ဆပဒ သာမေဏႏွင့္တကြ တပည့္သံဃာ အမ်ားႏွင့္ သိန္းခုိကၽြန္းသုိ႔ တရားႏွီးေႏွာ ရန္အလုိ႔ဌာ ၾကြေလသည္။ သိန္းခုိကၽြန္းသို႔ ေရာက္ေသာ္ သိန္းခုိကၽြန္း၌ ရွိေသာ မဟာေထရ္တုိ႔ႏွင့္ တရားစကား ႏွီးေႏွာ၍ ၾကေလသည္္။ ထုိေနာက္ အႏြယ္တုိ႔ကို စစ္ေမးၾကေလေသာ္ '' သိန္းခုိကၽြန္း၌ ရွိေသာ မဟာေထရ္တုိ႔ကား ရွင္မဟိႏၵ ရဟႏၲာျမတ္တုိ႔ ပေ၀ဏီ အစဥ္အႏြယ္ ျဖစ္သည္။ ဥတၱရာဇီ၀မဟာေထရ္တုိ႔ကား ရွင္ေသာဏေထရ္၊ ဥတၱရေထရ္ တုိ႔ ပေ၀ဏီ
အစဥ္အႏြယ္ျဖစ္သည္'' ဟူ၍ တစ္ခ်က္တည္း ကံေဆာင္အံ့ေသာငွာ ဆပဒသာမေဏ ကို
ပဥၥင္းခံေတာ္မူၾက ေလသည္။

ရွင္ဆပဒ ပဥၥင္းျဖစ္ျပီးလွ်င္ ဆရာျဖစ္ေသာ ဥတၱရာဇီ၀ႏွင့္ ျပန္မလုိက္ေတာ့ဘဲ သိန္းခုိကၽြန္း၌စာသင္၍ ေနရစ္ေလသည္။ ရွင္ဆပဒလည္း အဌကထာႏွင့္တကြ ပိဋကတ္သံုးပံုကို ဆယ္၀ါတုိင္တုိင္ သင္၍ တတ္ေျမာက္ျပီးမွ ပုဂံျပည္သုိ႔ ျပန္အံ့ေသာငွာ အားထုတ္ေလသည္။ ယင္းေသာအခါ ဆပဒ သာမေဏ ဤသို႔ ၾကံေလသည္။ '' ငါတစ္ဦးတည္းသာ ျပန္ေခ်ေသာ္ ပုဂံျပည္၀ယ္ ငါ့ဆရာ ဥတၱရာဇီ၀မဟာေထရ္ မရွိခဲ့ေသာ္ ပုဂံ၌ရွိေသာ ျမန္မာရဟန္းမ်ားႏွင့္တကြ သံဃာကံကို ျပဳရလတၱံ၊ သိန္းခိုကၽြန္းမွ ဥပသမၸဒကံ ျပည္စံုေအာင္ သံဃာ ၅ ပါး သြားရသည္ျဖစ္မွ ေလ်ာက္ပတ္မည္ '' အၾကံရွိသည္ ျဖစ္၍ ပါဠိ၊အဠကထာ၊ဋီကာ က်န္ေသာ
ေတမလိတၱရြာေန ရွင္သီ၀လိ တစ္ပါး၊ရွင္တာမလိႏၵတစ္ပါး၊ရွင္အာနႏၵာတစ္ပါး၊သိန္းခုိကၽြန္းသား ရွင္ရာဟုလာတစ္ပါး၊ သည္ ၄ ပါးႏွင့္ သေဘၤာစီး၍ ပုဂံသုိ႔ ကူးလာေလသည္။

သကၠရာဇ္ ၅၃၈ (ေအဒီ ၁၁၇၆) တြင္ နရပတိစည္သူမင္းသည္ လက္ညိူးေတာ္တြင္ ခူနာကိုက္၍ ၃ လတုိင္တုိင္ စက္ေတာ္မေခၚရ ရွိေခ်ေလသည္။ ေ၀ဠဳ၀တီမိဖုရားလည္း အနိစၥေရာက္ေတာ္မူေလသည္။ ငလ်င္ၾကီး လူပ္၍လည္း ဘုရား၊ဂူေက်ာင္း ျပိဳပ်က္သည္ မ်ားေလသည္။ သကၠရာဇ္ ၅၄၃ (ေအဒီ ၁၁၈၁) တြင္ ဆပဒမေထရ္တို႔ သေဘၤာစီး၍ ပုသိမ္ျမိဳ႔သို႔ ေရာက္လာေလသည္။ ၀ါလနီးေသာေၾကာင့္ ပုသိမ္ျမိဳ႔ ေတာင္အရပ္၌
၀ါဆုိေတာ္မူေလသည္။ ၀ါကၽြတ္ျပီးလွ်င္ ပုဂံျမိဳ႔သို႔ လာေတာ္မူေလသည္။

ပုဂံေရာက္ေသာ္ ဆရာသခင္ျဖစ္ေသာ ဥတၱရာဇီ၀ေထရ္ ျပန္လြန္သြားေလျပီ သိသျဖင့္ ဆရာ၏ သခ်ၤဴိင္းသုိ႔ သြား၍ ပူေဇာ္ေလသည္။ နရပတိစည္သူမင္းၾကီးလည္း ထုိေထရ္္ျမတ္ ၅ ပါးတုိ႔အား အတုိင္းအထက္ အလြန္ၾကည္ညိဳ ေတာ္မူ၍ ဧရာ၀တီျမစ္၌ ေလွေဖာင္ဖြဲ႔ေစ ျပီးလွ်င္ မ်ားစြာေသာ သာမေဏတုိ႔ကို ပင့္ျပီး ပဥၥင္းခံရေလသည္။ မင္းၾကီးသည္္ တစ္ေန႔ေသာ္ ငါးပါးေသာေထရ္တုိ႔ကို ပင့္ေတာ္မူျပီး အလွ်ဳၾကီးေပးျပီး သဘင္လည္း ခံေစေလသည္။

ထုိ သဘင္ခံရာတြင္ အျပင္အလ်ာႏွင့္ျပည္စံုေသာ ကေခ်သည္မတစ္ေယာက္ကို ရွင္ရာဟုလာေထရ္ ျမင္ေလေသာ္ တပ္ေသာစိတ္ရွိသည္ႏွင့္ ရဟန္းတရားကို အားမထုတ္ ႏုိင္ရွိသျဖင့္ မဟာေထရ္ ၄ ပါးတုိ႔လည္း ဆံုးမၾကေလသည္။ သို႔ေသာ္ စိတ္ကိုခ်ဳပ္ျခင္းငွာ မတတ္ႏုိင္ျဖစ္မွ မဟာေထရ္ တုိ႔က '' သင္တစ္ဦးေၾကာင့္ ငါတုိ႔ေလးဦးသည္ မရွက္ေလေကာင္း၊ ပရိသုဒၶျပဳလုိေသာ္လည္း ဤပုဂံတြင္ မျပဳေလႏွင့္၊ မလႅာယုကၽြန္းတြင္ သြား၍ ျပဳပါ '' ဟု ႏွင္လုိက္ေလသည္။

ရာဟုလာေထရ္လည္း မလႅာယု သို႔ေရာက္လွ်င္ မလႅယုကၽြန္း အစိုးရေသာ မင္းလည္း ၀ိနည္းေတာ္ အဆုံးအျဖတ္ကို သိလုိ၍ ေတာင္းပန္ေလသည္။ ရွင္ရာဟုလာလည္း ဋီကာက်မ္းႏွင့္တကြ ခုဒၵသိကၡာက်မ္းကို ျပျပီး အလံုးစံုေသာ ၀ိနည္းအဆံုးအျဖတ္ကို သိေစေလသည္။ မင္းလည္း အလြန္ ၀မ္းေျမာက္သျဖင့္ ပတၱျမားတစ္သပိတ္ လွဴေလသည္။ ရာဟုလာေထရ္လည္း ပတၱျမားတစ္ပိတ္ရလွ်င္ ပရိသုဒၶျပဳ၍ မလႅာယုကၽြန္းတြင္ အိမ္ရာေထာင္ ႏွင့္ ေနေလသည္။

ပုဂံျပည္၌လည္း ဆပဒေထရ္ ျပန္လြန္ေတာ္မူေလသည္။ က်န္ေသာ မဟာေထရ္ သံုးပါးတုိ႔ လည္း ပိဋကတ္က်မ္း တုိ႔ကို ပို႔သေတာ္မူ၍ သာသနာေတာ္ကို ထြန္းပေစေလသည္။တစ္ခါေသာ္ နရပတိစည္သူက ထုိမဟာေထရ္တုိ႔ကို ဆင္ေပါက္ တစ္စီးစီ လွဴေတာ္မူေလသည္။ထုိသုိ႔ လွဴေတာ္မူေသာ ဆင္ကို ရွင္သီ၀လိ မဟာေထရ္ ႏွင့္ ရွင္တာမလိႏၵမဟာေထရ္ ၂ ပါး တုိ႔သည္ ေတာမွာ လႊတ္ေလသည္။ အာနႏၵာေထရ္မူကား '' ေဆြမ်ိဳးတုိ႔အား ေပးလုိက္အံ့ '' ဟု၍ ပုသိမ္သုိ႔သြား၍ သေဘၤာတင္လုိက္ေလသည္။

ထုိအေၾကာင္းကို အရွင္သီ၀လိႏွင့္ရွင္တာမလိႏၵေထရ္တုိ႔သိလွ်င္ ဤသုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူေလသည္။ '' ငါတုိ႔မူကား တရားမင္းၾကီးက လွဴေသာ ဆင္ကို ခ်မ္းသာေစဟုျပီး လႊတ္ေပးေလသည္၊ သခင္မူကား ထုိဆင္ကို ဆင္းရဲေစျခင္းငွာ ေဆြမ်ိဳးတုိ႔အား ေပးလုိက္ေလသည္၊ သင္၏အမူအက်င့္ကား တရားေတာ္ႏွင့္ မေလ်ာက္ပတ္ '' ဟူ၍ မိန္႔ေလသည္။ ရွင္အာနႏၵာေထရ္လည္း '' သဗၺညဳဘုရားသခင္ ေဟာေတာ္မူေသာ တရားေတာ္၌လည္း ' ဥာတကာနဥၥ သဂၤေဟာ 'ဟူေသာ ပါဠိေတာ္ ရွိေလသည္ ဟူ၍ မိန္႔ေလသည္။

မဟာေထရ္တုိ႔လည္း ငါတုိ႔အၾကီးဆုိသည့္ စကားကို မယူပါ ျဖစ္ရကား ယေန႔ကစ၍ အသီးအျခား သံဃာကံကို ျပဳေလ '' ဟူ၍ ခြေလသည္။ထုိေနာက္ ကာလရွည္ေသာ္ တာမလိႏၵေထရ္လည္း ဗဟုသုတ၊ ဗ်တၱိဗလရွိေသာ တပည့္တုိ႔အား ခ်ီးေျမွာက္လုိေသာငွာ အျမဲဆည္းကပ္လာကုန္ေသာ အမွဴး၊ အမတ္၊ သူေဌး၊ သူၾကြယ္၊တုိ႔အား '' ဒါယကာ၊ဤသူသည္ အၾကားအျမင္ မ်ား၏၊ ဗ်တၱိဗလႏွင့္ ျပည္႔စံု၏၊ ပစၥည္း ၄ ပါး ျပည္စံုမွလွ်င္
ပရိယတၱိ၊ ပဋိပတၱိကို ျဖည့္ေဆာင္ျခင္းငွာ တတ္ႏုိင္ကုန္ရာသည္၊ ပစၥည္း ၄ ပါး မျပည္စံုက
ပရိယတၱိ၊ ပဋိပတၱိကို မျဖည့္ႏုိင္ရာ '' ဟူ၍ ၀စီ၀ိညတ္တုိ႔ျဖင့္ ပစၥည္း ၄ ပါးကို ျဖစ္ေစေလသည္။

ထုိအေၾကာင္းကို သီ၀လိမဟာေထရ္ ၾကားေသာ္ ဤသို႔ဆိုေလသည္ '' ျမတ္စြာဘုရားသည္ ၀စီ၀ိညတ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ပစၥည္းကို စက္ဆုပ္ရြံရွာေတာ္ မူေလသည္။ ထုိသုိ႔လ်က္ သခင္သည္ ၀စီ၀ိညတ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ပစၥည္း ၄ ပါး တုိ႔ကို အဘယ့္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေစဘိသနည္း။ သခင္၏ အမူအက်င့္သည္ မေလ်ာက္ပတ္'' ဟူ၍ မိန္႔ေလသည္။

တာမလိႏၵေထရ္လည္း'' ျမတ္စြာဘုရားသည္ မိမိကိုယ္ဖုိ႔ကိုသာ ရည္၍ ၀စီ၀ိညတ္ျဖင့္ ျပဳ၍ရေသာ ပစၥည္းတုိ႔ကို စက္ဆုပ္ရြံရွာ ေတာ္မူေလသည္။ ငါမူကား ကုိယ္ဖုိ႔ကို မခံပါ၊ စင္စစ္ေသာ္ကား ဗဟုသုတ၊ ရွိကုန္ေသာတပည့္တုိ႔အား ပစၥည္း ၄ ပါး ျပည္စံုပါမွ ပရိယတၱိ၊ပဋိပတၱိ ျဖည့္စြမ္းႏုိင္၍ သာသနာေတာ္ ျပန္႔ပြားစည္ပင္လတၱံ႔ ဟု ႏွလံုးသြင္း၍ တုိက္တြန္းသည္။အပ္ပါ၏ '' ဟုမိန္႔ေလသည္။

ရွင္သီ၀လိေထရ္လည္း သခင္သည္ အကယ္၍ ဆိုေသာစကားကို မယူ၊ အလိုအတုိင္းသာ က်င့္ဘိလွ်င္ အသီးအျခား သံဃာကံကို ျပဳအံ့'' ဟူ၍ ခြဲေလသည္။ ထုိေန႔မွစ၍ ပုဂံျပည္တြင္ ရွင္အရဟံအႏြယ္ တစ္စု၊ သီ၀လိေထရ္ အႏြယ္ တစ္စု၊ တာမလိႏၵ အႏြယ္ တစ္စု၊ ရွင္အာနႏၵာအႏြယ္ တစ္စု တုိ႔သည္ ပုဂံတြင္ သာသနာေတာ္ကို ထင္ရွားစြာ ျပဳၾကေလသည္။
-----------------------------------------------------------------------------------------
(နရပတိစည္သူမင္းနတ္ရြာမစံမီလုပ္သင့္သည္မ်ားကိုလုပ္ေတာ္မူျခင္း)

နရပတိစည္သူမင္းၾကီးသည္ တစ္ရံေသာအခါ '' ၾကက္ယက္ဘုရား ၂ ဆူကို ထီးတင္္ေတာ္မူမည္ '' ဟူ၍ ေရႊေဖာင္ေတာ္ႏွင့္ဆန္ေလသည္။ထုိအခါမိေက်ာင္းတစ္ေကာင္သည္မင္းၾကီးေရႊေဖာင္ေတာ္ကိုေက်ာက္ကုန္းျဖင့္ တုိက္ခုိက္ေလသည္။ မင္းၾကီးလည္း ရန္မန္ငေထြး ဟူေသာ သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္ကို ေရ၀ယ္ဆင္းျပီး မင္း၏ သန္လ်က္ေပးလ်က္ ထုိးက်ပ္ေစေလသည္။

ရန္မန္ငေထြးလည္း ေရ၀ယ္ဆင္းျပီး ထုိးက်ပ္ေလေသာ္ မိေက်ာင္းေသေလသည္။ ရန္မန္ငေထြးသည္ က်ားကို တစ္ေယာက္ခ်င္းသတ္၏။ ဆင္ကို လည္း တစ္ေယာက္ခ်င္း သတ္ေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္မင္းၾကီးက အနႏၲ သူရိယ ဟူေသာ အမည္ကိုေပးေတာ္မူေလသည္။အနႏၲသူရိယသည္ဆရာေတာ္ေပါင္းေလာင္းရွင္မဟာေထရ္ကို ဆရာျပဳျပီး ဘုရား၊သိမ္ ေက်ာင္း တုိ႔ကို ၾကီးစြာ ေဆာင္လုပ္ျပီး အလွဴၾကီးလုပ္ျပီး လွဴေသာ ၀တၳဳကံေကၽြးတုိ႔ကို
စာရင္းေရးျပီး မင္းၾကီး ေရွ့တြင္ဖတ္ေစျပီး သာဓုေခၚေစေလသည္။

မင္းၾကီးလည္း '' အနႏၲ သူရိယ သည္ ပစၥဳပၸန္၌လည္း ငါ၏ အမူေတာ္ကို ၾကိဳးစားအားထုတ္ေလသည္။ သံသရာ အဆက္ဆက္ အက်ိဳးမ်ားမည္ အေၾကာင္းကိုလည္း ျပဳေပသည္။ သည္သူကဲ့သို႔ အက်ိဳးလုိလားေသာ သူကား မရွိျပီ'' ဟု စဥ္းစားေတာ္မူျပီး မိဖုရားငယ္တြင္္ျမင္ေသာ မင္းသမီး ႏွင့္ စံုဖက္ေတာ္မူေလသည္။

နရပတိစည္သူမင္းၾကီးသည္ မင္း၏တရား ဆယ္ပါးကိုလည္း မျပတ္ ေဆာက္တည္
ေတာ္မူ၏။ ျပည္ေရးရြာမူ ရွိေသာအခါ ပညာရွိတုိ႔ ေလွ်ာက္ေသာ စကားကို ယူေတာ္မူျပီးကိုယ္ေတာ္တုိင္ သံုးသပ္၏။ ရာဇမာယာ၌ လိမၼာကၽြမ္းက်င္သူ ျဖစ္သျဖင့္ ျပည္သူအေပါင္းတုိ႔ ခ်စ္ခင္ၾကကုန္ေလ၏။ သားေတာ္ ေဇယ်သိခၤကို နန္းေစာင့္ေစလ်က္ မိမိမူ အလံုးအရင္းျဖင့္ႏုိင္ငံေတာ္ အႏွံသြားျပီး ဘုရား၊ဂူ၊ေက်ာင္း၊ တန္ေဆာင္း၊ ဇရပ္တုိ႔ကို ျပဳေတာ္မူျပီးေလသည္။

တစ္ေန႔ေသာ္ မင္းၾကီးသည္'' ငါကား အသက္အိုမင္းလာေလျပီ ငါတြင္ သားေတာ္ ၅ ပါး ရွိရာ အားလံုးသည္ မင္းျဖစ္ထုိက္သူ ျဖစ္သည္ အဘယ္သို႔ ျပဳအံ့ နည္း ဟု ဟူးရားတုိ႔ျဖင့္ တုိင္ပင္ရာ ဟူးရားတုိ႔ဆိုသည့္ အတုိင္း သားေတာ္ ၅ ပါး အလယ္တြင္ ထီးျဖဴစိုက္ျပီးေသာ္ '' မင္းျပဳထုိက္ေသာသူကို ထီးျဖဴညြတ္ေစေသာ္'' ဟူ၍ ဓိဌာန္ေတာ္မူေလရာ ထီးျဖဴသည္ ေဇယ်သိခၤသုိ႔ညႊတ္ေလသည္။ ထုိ႔သို႔ ညႊတ္ေသာေၾကာင့္ ေဇယ်သိခၤကို ''ထီးလုိမင္းလုိ'' ဟူ၍ တြင္ေလသည္။

ဤသို႔ မင္းၾကီးသည္ ႏုိင္ငံေကာင္းက်ိဳးကို ထမ္းေဆာင္ရင္း သက္ေတာ္ ၆၆ တြင္ ေနမေကာင္းေတာ္မူ လာသျဖင့္ သားေတာ္ ၅ ပါးကို ေခၚကာ '' အုိ သားေတာ္ ၅ ပါးတုိ႔ ေမာင္တုိ႔သည္ ငါစီရင္ေတာ္မူသည္အတုိင္း မပ်က္ေစႏွင့္။ ညီညြတ္စြာ ခ်စ္ၾကည္လ်က္ ေဆာင္ရစ္ၾက။ အတူအညီ ေကာင္းစားျခင္းသာလွ်င္ အလြန္ တင့္တယ္သည္။ ကၽြန္မ်ားစြာ ရွိေသာ္လည္း ေဆြမ်ိဳးရင္းခ်ာ မရွိေသာသူသည္ ေကာင္းစားသည္ မမည္။

ျပည္ေရး ရြာမူ၌လည္း ျပည္ရႊာျငိမ္းခ်မ္းေစလုိေသာ္ ညီေနာင္ ၅ ပါးတုိ႔သည္ ႏူတ္သီးရွည္၍ ရွအံ့သို႔ထင္ေသာ္ ႏူတ္သီးကို ျဖတ္၊ အတက္ရွည္၍စူးအံ့သို႔ ထင္ေသာ္ အတက္ကို ျဖတ္၊ အေတာင္ရွည္၍ ပ်ံအံ့သုိ႔ ထင္ေသာ္ အေတာင္ကိုျဖဳတ္ ဤကဲ့သုိ႔ က်င့္ေလာ ငါတုိ႔မင္း မည္သည္ကား ခ်စ္သည္၊ မုန္းသည္မရွိ၊ ထံုးစံႏွင့္ အညီ ဒဏ္ကို ေပးရာသည္။ ထုိသို႔မွ အမူခပ္သိမ္းတုိ႔သည္ အျပီးသို႔ ေရာက္ေလရာသည္။

တစ္ေၾကာင္းလည္း အမူထမ္းတုိ႔ကို ခ်ီးေျမာက္သင့္က ခ်ီးေျမာက္ရာသည္။ ထုိမွတစ္ပါးလည္းခပ္သိမ္းေသာ ျပည္သူ လူတကာ အေပါင္းတုိ႔၏ ႏွလံုးကို ယူက်ံဴးဘိသကဲ့သို႔ တည့္မတ္စြာ က်င့္သည္ျဖစ္မွ အေျခြအရံ မ်ားေလရာသည္။ ထုိသုိ႔ အေျခြအရံ မ်ားသည္ ျဖစ္မွ တင့္တယ္္ေလ၏။စကားးကိုမပယ္ဘဲေကာင္းစြာက်င့္ၾကရစ္ '' ဟူ၍ ဆံုးမစကားေျပာၾကားေလသည္။ထုိေနာက္ မိဖုရား၊ မင္းေဆြစုိးမ်ိဳး၊ မွဴးၾကီး တုိ႔ကို '' ျပည္ရြာ မျငိမ္မသက္ ေသာင္းက်န္းပုန္ကုန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ငါသားေတာ္ တုိ႔ ငါစီရင္သည္ကုိ ဖ်က္ေသာ္
ငါ့အမိန္႔ေတာ္ကို မပစ္မပယ္ေသာ သူက အံုညီစုေပါင္း၍ ဆံုးမရစ္ '' ဟူ မိန္႔ေတာ္မူေလသည္။

နရပတိစည္သူလည္း အနာေရာဂါႏွိပ္စက္သျဖင့္ ၾကာေသာ္ နတ္ရြာစံေလသည္။ နတ္ရြာစံေသာ္ သားေတာ္ ေဇယ်သိခၤနန္းတက္ေလသည္။
--------------------------------------------------------------------------------------
(မင္းေခြးေခ်းမင္းျဖစ္ျခင္းအေၾကာင္း)

သကၠရာဇ္ ( ၅၉၆ ) ေအဒီ ၁၂၃၄ တြင္ က်စြာမင္းၾကီးသားေတာ္ျဖစ္ေသာ ဥဇနာမင္း နန္းတက္ေလသည္။ တစ္ခါေသာ္ မင္းၾကီးသည္ ထြက္ေတာ္မူရာ ျမစ္သာရြာသူ ပန္းပြတ္သည္မ သမီးတစ္ေယာက္ကို ျမင္ေတာ္မူျပီး ႏွစ္သက္သျဖင့္ အနားေတာ္ ယူထားေတာ္မူေလသည္။ အပါးေတာ္တြင္လည္း မျပတ္ေစစားေတာ္မူေလသည္။ တစ္ခါေသာ္ ပန္းပြတ္သည္မေလးသည္ မင္းၾကီးကို ယပ္ခံေနရင္း ရုတ္တရက္ ေမ့လဲေလသည္။

မင္းၾကီးလည္း လန္႔ေတာ္မူျပီး '' ၀က္ရူး ထသည္ေလာ '' ဟုေမးရာ ေဘးတြင္ရွိေသာမိဖုရားက''၀က္ရူးမဟုတ္ႏုိင္ အေၾကာင္းရွိမည္ '' ဟု ေလွ်ာက္ျပီး ေဆးဆရာမ်ားျဖင့္ ကုသေစေလသည္။ သူငယ္မလည္း ၾကာေသာ္ ပဋိသေႏၶ ေနလ ေစ့ျပီး သားေယာက်ၤား ေမြးဖြားေလသည္။ မင္းၾကီးလည္း သူငယ္အရြယ္ ေရာက္ေသာ္ ဦးရီးေတာ္ ပဥၨင္းကို အပ္ျပီး စာသင္ေစေလသည္။

မင္းၾကီးဆရာေတာ္သခင္ျမတ္သည္သားေတာ္ျဖစ္ေသာမင္းေခြးေခ်း(ရာဇ၀င္တြင္မင္းေခြဟုသာေဖာ္ျပၾကသည္၊ မင္းသား ငယ္စဥ္က ေခ်ဆတ္တတ္ေသာ ေရာဂါရွိျပီး အိပ္ရာတြင္း၌ အျမဲ ေခြေနတတ္ေသာ ေၾကာင့္ မင္းေခြ ဟု ေခၚေၾကာင္း ဆုိၾကသည္။) ၏ဇာတာကို ယူ၍ၾကည့္ေသာ္ ေကာင္းမည္ အခ်ိန္သို႔ေရာက္ေနျပီ ဟုျမင္သျဖင့္ ဦးရီးပဥၨင္းကို ေခၚျပီး မင္းသားကို မင္းၾကီးအား အပ္ေပ ဟု မိန္႔ေလသည္။

ဦးရီးပဥၨင္းလည္း မင္းၾကီး ရွိရာ တလ( ယခု ဒလ) သို႔ ေခၚသြားေလသည္။ တစ္ခါေသာ္ မင္းၾကီးသည္ ဆင္ လုိက္ေတာ္မူရင္း စီးေတာ္မူေသာဆင္က ဆင္ရုိင္းကို မႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ေျပးရာ မင္းၾကီး ဆင္ေပၚမွ က်ျပီး နတ္ရြာစံေလသည္။ မင္းၾကီးတြင္ သားေတာ္ ၂ ပါးရွိရာ သီဟသူ ႏွင့္ မင္းေခြးေခ်း ျဖစ္ၾကသည္။ သကၠရာဇ္(၆၀၂) တြင္ အိမ္ေရွ့မင္းျဖစ္ေသာ သီဟသူ သည္ မင္းၾကီးမရွိေသာ္ နန္းတက္မည္ ဟူ၍ လာေသာ္ အမတ္ၾကီးရာဇသၾကၤ ကနားေတာ္ေလွ်ာက္ေလသည္ " အရွင္သား.... ခမည္းေတာ္သည္ ေက်းစြန္ရြာနား ျဖစ္ေသာ တလျမိဳ႔မွာ အနိစၥေရာက္ေတာ္မူ၍ သျဂၤဳဟ္ေတာ္မူေသာ သခ်ၤိဳင္းေတာ္ကို ဦးတုိက္ရေသာ အမွဴးအမတ္တုိ႔လည္း ဦးတုိက္ရျပီ။ ဦးမတုိက္ရေသာ အမွဴးမတ္တုိ႔လည္း ရွိေနသည္၊ ဦးမတိုက္ရေသး
ေသာ အမွဴးအမတ္တုိ႔ကို ဦးတုိက္ေစျပီးမွ ဘိသိက္ခံေတာ္မူပါ '' ဟု ေလွ်ာက္ေလေသာ္ သီဟသူလည္း ယံုၾကည္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ '' ခမည္းေတာ္သခ်ၤိဳင္းကို ဦးတုိက္ျပီး အလ်င္ျပန္ခဲ့ '' ဟု မိန္႔ေလသည္။ အမတ္ၾကီး ရာဇသၾကၤလည္း မွဴးမတ္တုိ႔ႏွင့္ သခ်ၤိဳင္းေတာ္သို႔ ဦးတုိက္ျပီးေသာ္ ရုံးစုျပီး ရာဇသၾကၤ က ဤသို႔ ဆိုေလသည္။ '' အမတ္ တုိ႔ သီဟသူကို မင္းေျမွာက္သည္ရွိေသာ္ ျပည္ရြာအလံုး ခက္ေလေတာ့မည္။ သီဟသူဆုိေသာ မင္းသားသည္ အမ်က္ေစာင္မာတ္ၾကီး၏။

အျငဴအစူလည္းျပင္း၏။သူ၏သားမယားကိုလည္းမ်က္မုန္းက်ိဳးတတ္၏။ေလာဘလည္းၾကီး၏။သစၥာစကားကိုလည္မေစာင့္။ အမတ္တုိ႔ကို မဆိုႏွင့္ ငါကဲ့သို႔ေသာ အမတ္ၾကီးျဖစ္သူ ကိုမွ် မေထာက္မထား၊ မခန္႔မရည္း က်င့္ဖူးေလသည္။ မင္းျဖစ္ေသာ္ ငါတုိ႔ အမတ္တုိ႔ကို ႏွိပ္စက္မည္ အမွန္ျဖစ္သည္ '' ဟု အမတ္ၾကီးရာဇသၾကၤက စည္းရုံးေသာ္ အမတ္တုိ႔လည္း တစ္စိတ္တစ္၀ွမ္းတည္း ျဖစ္ျပီး သီဟသူကို ဖမ္းျပီး မင္းေခြးေခ်းကို နန္းတင္ၾကေလသည္။
-------------------------------------------------------------------------------------------
(မိဖုရားေစာလံုအေၾကာင္း)

နရသီဟပေတ့မင္းသည္ ေႏြလအခါေရာက္လွ်င္ ေရဖ်န္းကစားျမဲျဖစ္ေသာေၾကာင့္ နန္းေတာ္မွ ျမစ္ဆိပ္တုိင္ ေအာင္ တစ္ေလွ်ာက္တည္း တဲေဆာက္ေစျပီးေသာ္ လူမျမင္သာေအာင္ ကာရံမိုးေစျပီး နန္းေတာ္မွ မိဖုရားမ်ား ျဖင့္ ေရကစားေလသည္။ တစ္ခါေသာ္ မိဖုရားေစာလံုကို ခ်စ္ျမတ္ႏုိးသျဖင့္ စလိုေသာေၾကာင့္ ေမာင္းမငယ္မ်ား
ကို မ်က္ႏွာ၊ဦးဆံတုိ႔ကို ေရစိုေအာင္ ပတ္ေစခဲ့ေလသည္။ ေစာလံုလည္း မင္းၾကီး ငါကို အရွက္ခြဲ၏ ဟု အမွတ္ထားေလသည္။

ထုိေနာက္ မင္းၾကီးစားေတာ္၀ယ္ ေဆးထည့္ျပီးဆက္ေစေလသည္။ မင္းၾကီးလည္း စားေတာ္ေခၚ ခါနီးတြင္ နန္းေစာင့္ေခြးက ေခ်ေလသျဖင့္ မင္းၾကီးက ေခြးအား ေပးေကၽြးရာ ေခြးလည္း စားေသာ ခဏ ေသေလသည္။ မင္းၾကီးလည္း အဘယ္သူနည္း ဟုေမးရာ ေစာလံုပို႔ေသာ စားေတာ္ျဖစ္သည္ ဟု စားေတာ္ပို႔တုိ႔လည္း ေလွ်ာက္ရာ မင္းၾကီးက ေစာလံုကို ေမးရာ '' ဟယ္ ပန္းပြတ္သည္ေျမး.. နင္ကို႔ ႏွလံုးနာ ေသာေၾကာင့္ ငါလုပ္သည္ '' ဟုဆိုေလသည္။

မင္းၾကီးသည္ အခ်စ္ၾကီးလွ်င္ အမ်က္ၾကီးသည္ဆိုသည့္ အတိုင္း ပန္းပဲသမားမ်ားကို ေခၚျပီး ဖုိက်င္လုပ္ခုိင္းကာ ဖုိထုိးသတ္ေစ ဟု အမိန္႔ေတာ္ခ်ေလသည္။ေစာလံုလည္း သူသတ္တုိ႔ကို ေရႊ၊ေငြ မ်ားစြာေပးျပီး ဖုိကို ခုနစ္ရက္တုိင္တုိင္ ေဆာက္ေစေလသည္။ မိမိမူ သီတင္းသီလ ေဆာက္တည္ျပီး အဘိဓမၼာတရားေတာ္ကို နာေလသည္။

ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကိုလည္း ပြားမ်ားေလသည္။ ခုနစ္ရက္ေစ့ေသာ္ သူသတ္တုိ႔လည္း ေစာလံုကို အခ်ဳပ္ခန္းမွ ေခၚထုတ္လာေလသည္။ မင္းၾကီးတုိ႔လည္း မင္းေမွ်ာ္စင္မွ ၾကည့္ေနေလသည္။ ထုိေနာက္ေစာလံုကို ဖုိေပၚတင္ရာ ျပင္းျပင္းထေနေသာ မီးသည္ျငိမ္းေလသည္။ မင္းၾကီးလည္း သည္ထက္ျပင္းေသာ ဖိုကိုထုိးေစျပီး သတ္ေစျပန္သည္။

မီးလည္း ျငိမ္းျပန္ေလသည္။ ဤသို႔သံုးၾကိမ္ျပဳျပီးေသာ ေစာလံုမွ '' မင္းၾကီး ပင္ပန္းလွသည္ ျပဳမေနေတာ့ႏွင့္'' ဟု ဆိုျပီး စိတ္ထဲတြင္ '' ငါသည္ ဤကဲ့သို႔ မီးျဖင့္ ေသကံပါလာေသာ္ တစ္ခဏခ်င္းကၽြမး္ေလာင္ ေစသတည္း '' ဟု ဆိုေလေသာ္ မီးထေတာက္လာျပီး ကၽြမ္း၍ ေလာင္ေလသည္။ မင္းၾကီးလည္း ေစာလံုကို သတ္ျပီးမွ စက္ေတာ္ေခၚေသာ္လည္းေစာလံုကိုသာ တသသ ေခၚေနေလသည္။
-----------------------------------------------------------------------------------
(နရသီဟပေတ့လက္ထက္တရုတ္တုိ႔စစ္ျပဳျခင္းအေၾကာင္း )

နရသီဟပေတ့မင္းသည္ ေႏြဥတု၊ေဆာင္းဥတု တြင္မိဖုရား ေမာင္းမမ်ားႏွင့္ ဥယ်ာဥ္ပန္းမန္ကစား ထြက္တတ္ေတာ္မူေလသည္။ မိုးဥတုေရာက္လွ်င္ တံုးေခါင္းအရပ္သို႔ သြားျပီး ေတာကစားတတ္သည္။ တစ္ခါေသာ္ မင္းၾကီးက ေစတီတည္လုိေသာ ဆႏၵေပၚရာ ဟူးရား တုိ႔အား ေမးရာတြင္ ဟူးရားတုိ႔က မဂၤလာေစတီကို တည္ေသာ္ ျပီးစီးေသာႏွစ္တြင္ပင္ ပ်က္စီးလိမ့္မည္ ဟုေလွ်ာက္ၾကသျဖင့္ နရသီဟပေတ့မင္း သည္ မတည္ဘဲေနေတာ္မူေလသည္။

ထုိအခါ ပံ့သကူမဟာေထရ္က''ဟယ္မင္းမိုက္....ဘုရားသခင္ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ရသူျဖစ္လ်က္ေလာဘႏုိင္ငံသို႔လုိက္ျပီး အနိစၥကမၼဌာန္းကိုမရူ၊ ကာမဂုဏ္ ခ်မ္းသာကိုသာ ခံစားသည္။ အလွဴေကာင္းမူျပဳျပီးမွ ျပည္ပ်က္အံ့သည္ကို စိုးရိမ္၍ ေနသည္ကား နင့္ထက္ မုိက္သသူ မရွိ၊ နင့္ျပည္ႏွင့္နင္ မေသဘဲ ေနရတံုအံ့ေလာ '' ဟု မိန္႔ေတာ္မူေလသည္။ မင္းၾကီးလည္း သံသရာ အေရးကို ေၾကာက္သျဖင့္ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၂၆၉ တြင္ စတင္တည္ေတာ္မူေလသည္။

ပန္းပြတ္အရပ္တြင္ တည္ထားေသာေၾကာင့္ ပန္းပြတ္ေစတီ ဟုလည္း ေခၚၾကေလသည္။သကၠရာဇ္ ၆၄၃ (ေအဒီ ၁၂၈၁ ) တြင္ မုတၱမျမိဳ႔ကို စားေသာ အလိမၼာမင္းကို မြန္တုိ႔က လုပ္ၾကံျပီး ၀ါရိရူဆိုသူက မင္းျပဳေလသည္။ ထုိႏွစ္တြင္ တရုတ္ဘုရင္က အေနာ္ရထာမင္းသည္ တရုတ္ဘုရင္ကို ေရွးယခင္က ေရႊ၊ေငြမ်ားဆက္ဖူးသည္ ဟူ၍ အမတ္တစ္က်ိပ္ကို ေစလႊတ္ျပီး ေတာင္းေစေလသည္။ တခ်ိဳ႔ရာဇ၀င္တြင္ ဆင္ျဖဴေတာင္းသည္ ဟုဆိုၾကသည္။

ေတာင္းလာေသာ တရုတ္သံတုိ႔သည္ မင္းၾကီးေရွ့ေတာ္တြင္ မေကာ္မေရာ္ မက်စ္မလ်စ္ ျပဳေလသည္။ မင္းၾကီးလည္း ေဒါသ ထြက္သျဖင့္ အကုန္သတ္ေလ ဟု မိန္႔ေလသည္။ ထုိအခါ ပညာရွိအမတ္တုိ႔က ''မင္းၾကီး တရုတ္မင္းသံ တုိ႔သည္ ရာဇ၀တ္၌ မလိမၼာ၍ မေခ်မငံ က်င့္မိေလေသာ္လည္း မွတ္သားျပီး တရုတ္မင္းထံသို႔ ေစေတာ္မူသင့္သည္ သည္းခံေတာ္မူျပီး ျပည္ေရးရြာမူကို ေျပလည္ေအာင္ မိန္႔ေတာ္မူသင့္သည္၊ မင္းအဆက္
ဆက္တုိ႔သည္ သံတမန္ကို သတ္ေသာထံုးစံမရွိ၊ သည္းခံေတာ္မူပါ'' ဟု ေလွ်ာက္ၾကေလေသာ္လည္း မင္းၾကီးက '' ငါသို႔ေသာ မင္းကို မခန္႔မရည္း က်င့္သည္၊ သတ္ေလ '' ဟု မိန္႔ေတာ္မူေလသည္။

အမတ္တုိ႔လည္း မင္းၾကီးကို ေၾကာက္သျဖင့္ အကုန္သတ္ေလသည္။တရုတ္မင္းၾကီးလည္း မ်က္ထြက္ျပီး စစ္သည္အမ်ားအျပားတုိ႔ကို ေစလႊတ္ေလသည္။ ထုိအခါ မင္းၾကီးက အမတ္မ်ားႏွင့္တိုင္ပင္ျပီး ပုဂံျမိဳ႔မွ ခံရန္ျပင္ဆင္ေလသည္။ အုတ္လုိအပ္သျဖင့္ ဂူၾကီး၊ဂူငယ္ တုိ႔ကို ဖ်က္ေစေလသည္။ ထုိသုိ႔ ဖ်က္ရာတြင္ ေၾကးနီပုရပိုက္ ရသျဖင့္ ဖတ္ေလေသာ္ '' ပုဂံျပည္တြင္ သားျမႊာဖခင္ လက္ထက္ တရုတ္ဖ်က္၍ ပ်က္လိမ့္မည္ '' ဟု သုိက္စာဆုိထားသျဖင့္ မင္းၾကီးလည္း ေမာင္းမတုိ႔ကို စစ္ေမးရာ သားအျမႊာေမြးဖူးေၾကာင္း ေလွ်ာက္ၾကသျဖင့္ ျမိဳ႔ခံ မတုိက္ေစေတာ့ဘဲ စစ္သူၾကီး အနႏၲပစၥည္း၊ တုိ႔ကို ၾကည္း၊ေရ စစ္ေၾကာင္း အမ်ားျဖင့္
ေစလႊတ္ေလသည္။

စစ္သူၾကီးတုိ႔လည္း ငေဇာင္ခ်မ္းသို႔ ေရာက္ေလေသာ္ ျမိဳ႔ျပ လုပ္ျပီး ဗန္းေမာ္ အငူတြင္ ခံေလသည္။ တရုတ္တုိ႔လည္း ခ်ီလာေလသည္။ စစ္သူၾကီးတို႔လည္း တရုတ္တုိ႔ကို ခံ၍ တုိက္ေလသည္။ သံုးလတုိင္တုိင္ တုိက္ၾကရာ ေသေသာ တရုတ္စစ္သည္တုိ႔ထက္ ပိုေသာ စစ္သားတုိ႔ကို တရုတ္မင္းမွ မ်ားစြာပို႔သျဖင့္ မခံႏုိင္ဘဲ ငေဇာင္ခ်မ္းက်ေလသည္။ ငေဇာင္ခ်မ္း ပ်က္ေသာေန႔တြင္ သရပါတံခါး ေစာင့္ေသာ ငတပါးသင္နတ္သည္ နတ္ခ်င္း တုိက္ၾကရာတြင္ ရူံးသျဖင့္ ပုဂံသုိ႔ အလ်င္ျပန္ခဲ့ျပီး မင္းၾကီး၏ဆရာေတာ္ကို ေလွ်ာက္ေလသည္။

'' ယေန႔ ငေဇာင္ခ်မ္း ပ်က္ျပီ၊ ကၽြႏု္ပ္လည္း ရူံးခဲ့ျပီ '' ေလွ်ာက္ေလသည္။ ဆရာေတာ္မွာ ေန႔တြင္ က်ိန္းေနရာမွ ႏုိးလာျပီး တပည့္ကို မင္းၾကီးအား ေလွ်ာက္ေစေလသည္။ မင္းၾကီးလည္း စစ္သို႔စာပို႔လွ်င္ငေဇာင္ခ်မ္းက်ေၾကာင္း စာေရာက္လာသျဖင့္ ရဲေလွ၊ သမၺန္ အစရွိေသာတုိက္ေလွၾကီး တစ္ေထာင္တုိ႔ကို ျပင္ဆင္ေစျပီး ပုဂံျပည္သူတုိ႔ကို ေလွၾကီးေပၚတြင္ အကုန္တင္လ်က္ ပုသိမ္သို႔ စုန္ဆင္းေလသည္။

စစ္သူၾကီး အနႏၲပစၥည္းလည္း ငေဇာင္ခ်မ္းပ်က္လွ်င္မန္လည္ေတာ္ရံအေရွ့တြင္ျမိဳ႔ခံတည္ျပီးထပ္တုိက္ျပန္သည္။ စစ္သူၾကီးလည္း ရေသ့သူေတာ္တုိ႔ေပးေသာ ျပဒါးေသ ငုံျပီး တရုတ္တုိ႔ကို လုပ္ၾကံေလသည္။ သို႔ေသာ္ တရုတ္တုိ႔ဘက္မွ နတ္ခ်င္းပစ္ေသာျမားသင့္သျဖင့္ေကာင္းကင္တြင္က်ေလသည္။က်န္ေသာစစ္သူၾကီးတုိ႔လည္း တရုတ္တုိ႔က ဗိုလ္ပါမ်ားလွေသာေၾကာင့္ မေအာင္ႏုိင္သျဖင့္ ပုဂံသုိ႔ စုန္ေျပးၾကေလသည္။ ပုဂံေရာက္ေသာ္ တစ္ျပည္လံုး ပုသိမ္သို႔ စုန္ေျပးေၾကာင္းသိသျဖင့္ ပုသိမ္သုိ႔ လုိက္ျပန္ေလသည္။ တရုတ္တုိ႔လည္း လုိက္ျပန္ေလသည္။

သို႔ေသာ္တရုတ္တုိ႔မွာဗိုလ္ပါအင္အားမ်ားေသာေၾကာင့္စားနပ္ရိကၡာမလံုေလာက္သျဖင့္တရုတ္ေမာ္သို႔ေရာက္
ေသာ္ ျပန္ဆုတ္ၾကေလသည္။ ေအဒီ ၁၂၈၄ တြင္ နရသီဟပေတ့မင္း တရုတ္တုိ႔ကို ေၾကာက္ျပီး ေျပးေသာေၾကာင့္ တရုတ္ေျပးမင္းဟု တြင္ေလသည္။ သို႔ေသာ္ တရုတ္တုိ႔ကား မေလ်ာ့ေသးေပ။ ျပန္တုိက္ရန္ အင္အားျပန္စုေၾကာင္း သိလွ်င္ ဆရာေတာရွင္ဒိသာပါေမာက္ကို မင္းၾကီး အပူကပ္ေလေတာ့သည္။ ဆရာေတာ္လည္း ပုဂံျပည္သူတုိ႔ ဆင္းရဲေနသည္ကို မျမင္လိုသျဖင့္ သံတမန္အေနျဖင့္ တရုတ္ျပည္သို႔ ၾကြေလသည္။

ဆရာေတာ္သည္ သကၠရာဇ္ ၆၄၇ တြင္ တရုတ္ျပည္သုိ႔ၾကြေလသည္။ တရုတ္ျပည္႔ရွင္ျဖစ္ေသာ မြန္ဂုိမင္း ကူဗလိန္ခန္ ႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးစကားမ်ားကို ဆိုသျဖင့္ ကူဗလိန္ခန္လည္း စစ္ေျပျငိမ္းေလသည္။ ဆရာေတာ္၏ ေက်ာက္စာတြင္ ဆရာေတာ္က ကူဗလိန္ခန္ကို ဤသို႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရးစကားဆုိခဲ့ေလသည္။

'' ဥယ်ာဥ္စိုက္ေသာ ေယာက်ၤားတို႔သည္ ေရသြန္းေလာင္း၍ အပင္ကိုၾကီးထြားေစသည္။အညြန္႔ကိုမဆိတ္ၾကေပ ။ သစ္ပင္သီး မွ အသီး ကို စားဖို႔ ေမွ်ာ္မွန္းၾကသည္ ။ ဤကဲ့သို႔ပင္ ပုဂံ ကို ေရသြန္းေလာင္းပါ ။ ပုဂံျပည္က ငယ္ေပသည္။ပုဂံျပည္၏ သာသနာ သည္ ျမင္႔ျမတ္ပါသည္ ။ မင္းၾကီး မွာလည္း ဘုရားဆု ကို ေတာင္းသူ မဟုတ္တံုေလာ ။

မင္းၾကီး တိုက္ခိုက္ ေအာင္ျမင္ခဲ႔တဲ႔ တိုင္းျပည္ မ်ားဟာ မ်ားလည္းမ်ား ၊ ၾကီးလည္းၾကီးေပတယ္ ၊ ပုဂံဆိုတာ ျပည္နယ္ တစ္ခုသာ ျဖစ္တယ္ ။ သာသနာထြန္းကားတဲ႔ ေဒသ မို႔ ဘုရားေလာင္းတို႔ က ျမတ္နိဳးၾကတယ္ ။ စစ္သည္ မ်ား ကို မလႊတ္နဲ႔ဦး ။ ငါတို႔ ေကာက္ပဲသီးႏွံ မ်ား ကို စိုက္ပ်ိဳးပါဦးမယ္ ။ စိုက္ပ်ိဳးျပီး စီးတဲ႔ အခ်ိန္က်မွ ၀င္လာပါ။''ဟူ၍ဆိုသျဖင့္ကူဗလိန္ခန္လည္းတပ္မ်ားကိုျပန္ရုတ္သိမ္းေလသည္။နရသီဟပေတ့မင္းၾကီးႏွင့္ျပည္သူအေပါင္းလည္း စိတ္ခ်မ္းသာရာ
ေရာက္ၾကေလသည္။
----------------------------------------------------------------------------
(ေက်ာ္စြာမင္းလက္ထက္ တုိင္းျပည္အႏွံပုန္ကုန္ျခင္းအေၾကာင္း)

သကၠရာဇ္ ( ၆၄၈ ) တြင္ တရုတ္ေျပးမင္း နရသီဟပေတ့မင္းၾကီး၏ သားေတာ္တစ္ပါး ျဖစ္ေသာ တလစား ေက်ာ္စြာ မင္းျဖစ္ေလသည္။ ပုဂံျမိဳ႔ၾကီး ပ်က္စီးျပီးေတာကဲ့သို႔ ရွိသည္ကို ျပင္ဆင္ျပီး ေနေတာ္မူေလသည္။ ေက်ာ္စြာ မင္းျဖစ္လွ်င္ အေနာ္ရထာမင္းၾကီး တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ႏုိင္ငံေတာ္သည္ စတင္ျပိဳကြဲေလေတာ့သည္။

ရခိုင္ဓည၀တီ အစရွိေသာ အေနာက္တစ္လႊား ေနၾကကုန္ေသာ မစၧဂီရီ သက္ျမံဳ ဘႏၱ၀ါတုိ႔လည္း ဆက္ျမဲ ကပ္ျမဲတုိ႔ကို မဆက္ပဲ၊ ျခားနားေလသည္။ မြန္သံုးရပ္တြင္လည္းပဲကူးစားေသာ ငပမြန္လည္း တရဖ်ား အမည္ခံျပီး ျမိဳ႔ရံ ၃၂ ျမိဳ႔ ႏွင့္တကြ ျခားနားေလသည္။ မုတၱမ စားေသာ ၀ါရိရူလည္း ျခားနားေလသည္။

ယိုးဒယား၊ တနသာၤရီ၊ ေသာက္ကတဲ့၊ မ်က္နာမည္း(ဗီယက္နမ္)၊ လ၀ုိက္၊ လင္းစင္း၊ ယြန္းျပည္( ဇင္းမင္အနီး) အစစေသာ တုိင္းႏုိင္ငံတုိ႔သည္ ပုန္ကုန္ေလသည္။ သံလြင္ျမစ္ အေရွ့ဘက္တြင္ ရွိေသာ မိုင္းေမာ၊ ဟုိသာ၊ လာသာ၊ မုိးနာ၊ မုိး၀န္း၊ ကိုင္းမား၊ စသည္မ်ားကလည္း ျခားနားေလသည္။ ေစာလံုရွမ္း ၉ ျပည္ေထာင္ ႏွင့္ မြန္ ၃ ရပ္ပုသိမ္ ၃၂ ျမိဳ႔ စသျဖင့္ ရွမ္းမင္း၊မြန္မင္း တုိ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ျပီး ေက်ာ္စြာမင္း သာလွ်င္ ဗမာတုိ႔ကို အုပ္ခ်ဳပ္ေလသည္။

ဤသို႔ျဖင့္အေနာ္ရထာမင္းတည္ခဲ့ေသာပထမျမန္မာႏုိင္ငံဟုဆုိႏုိင္ေသာႏုိင္ငံေတာ္ၾကီးသည္ေက်ာ္စြာမင္းလက္ထက္တြင္ ကြဲျပိဳေလသည္။ေက်ာ္စြာမင္းျဖစ္ျပီး ၃ ႏွစ္ရွိေသာ္ ခမည္းေတာ္မိဖုရားငယ္မွ ေမြးေသာ ပုသိမ္စားႏွမ ဘြားေစာရွင္ကို မိဖုရားေျမွာက္ေလသည္။ ေက်ာ္စြာမင္းသည္ ႏွလံုးသိမ္ေမြ႔ေသာသူျဖစ္သည္။

အေရာင္အဆင္းအားျဖင့္ လည္း တင့္တယ္ေသာမင္းျဖစ္ေလသည္။ ျပည္သူအေပါင္းတုိ႔ကိုလည္း ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးေတာ္မူေလသည္။ ႏုိင္ငံအသီးသီးမွ ျခားနားသူမ်ားကိုလည္း အၾကိမ္ၾကိမ္လုပ္ၾကံေစေသာ္လည္း ေအာင္ျမင္မူမရခဲ့ေပ။
--------------------------------------------------------------------------------------------
(ပုဂံနန္းဆက္ပ်က္ျခင္းအေၾကာင္း)

ေက်ာ္စြာမင္းလက္ထက္တြင္ ေက်ာ္စြာမင္းထံမွ နန္းလုခဲ့ေသာ ရွမ္းညီေနာင္သံုးဦးတုိ႔၏ အေၾကာင္းမွာ... ဘိႏၵျမိဳ႔ကို အစိုးရေသာ ေစာ္ဘြားၾကီးတြင္ သားေတာ္ ၂ ပါး ရွိရာ ေစာ္ဘြားမရွိ၍ သားေတာ္ၾကီး နန္းတက္ေသာ္ ညီေတာ္ႏွင့္မၾကည္သည္ ျဖစ္ျပီး ဖမ္းျပီးသတ္မည္ျပဳရာ ညီေတာ္မွ ထြက္ေျပးသျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံျဖစ္ေသာ ျမင္စိုင္းသုိ႔ ေရာက္လာျပီး ျမင္စုိင္းအရပ္တြင္ အသည္သူၾကြယ္သမီးႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျဖစ္ေလသည္။

ထုိသူၾကြယ္သမီးႏွင့္ သင့္ရာတြင္ သားေတာ္ ၃ ပါးကို ဖြားျမင္ေလသည္။ ဖခင္သည္ သားေတာ္ ၃ ပါး အမူေတာ္ထမ္းႏုိင္သည့္ အရြယ္ေရာက္ေသာ္ နရသီဟပေတ့မင္းကို အမူေတာ္ ထမ္းရန္ ဆက္သေလသည္။ နရသီဟပေတ့မင္းလည္း အပါးေတာ္တြင္ ခစားေစသည္။

သားေတာ္ ၃ ပါးသည္ ရွမ္းဗမာ စပ္သျဖင့္ သူတစ္ပါး ျဖင့္မတူပဲ ညိဳသေယာင္ေယာင္၊ျဖဴသေယာင္ေယာင္ ရွိေလသည္။ ထုိသားေတာ္ ၃ ပါးသည္ ရွင္ဘုရင္၏ အမူေတာ္ကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ ထမ္းႏုိင္သျဖင့္ ရွင္ဘုရင္မွ သေဘာေတာ္က်သည္ျဖစ္ရာ အစ္ကိုအၾကီးကို ရာဇသၾကၤဘြဲ႔ ေပးျပီး ျမင္စုိင္းျမိဳ႔ကို စားေစေလသည္။ ညီေတာ္အလတ္ကိုလည္း အသခၤယာဟူေသာ အမည္ျဖင့္ မကၡရာျမိဳ႔ကို ေပးေလသည္။ညီေတာ္အငယ္ကိုလည္း သီဟသူ ဟူေသာ ဘြဲ႔ေပးလ်က္ ပင္လယ္ျမိ႔ကို စားေစေလသည္။

ေက်ာ္စြာမင္းျဖစ္ေသာ္ ရွမ္းညီေနာင္တုိ႔သည္လည္း ေက်ာ္စြာမင္းထံ ခစားၾကေလသည္။ ေက်ာ္စြာမင္းသည္ မိမိကို မင္းအျဖစ္ေျမွာက္ေပးေသာ မိဖုရားဘြားေစာကို အတုိင္အပင္ မရွိ၊ ေမ့ထားေလသည္။ ထုိအခါ မိဖုရားဘြားေစာသည္ ႏွလံုးနာသျဖင့္ ရွမ္းညီေနာင္သံုးဦးကို '' သင္တုိ႔ ညီအစ္ကို တုိ႔ကို သူေကာင္းျဖစ္ေအာင္ ငါၾကံမည္၊ ငါစည္းစိမ္ကို သင္တို႔မဖ်က္ေလႏွင့္၊ သင္တုိ႔ ငါသစၥာကို ခံပါ '' ဟူ၍ သစၥာေတာင္းေလသည္။

ေက်ာ္စြာမင္းတြင္ ရွမ္းညီေနာင္တုိ႔ ကုသိုလ္ကုန္သျဖင့္ ရွမ္းညီေနာင္တုိ႔လည္း သစၥာခံၾကေလသည္။ မိဖုရားဘြားေစာလည္း သင္တို႔ ျမင္စုိင္းအရပ္တြင္ ေစတီၾကီးတည္ၾကေလာ ျပီးလွ်င္ ငါအားေလွ်ာက္ ဟုေစလုိက္ေလသည္။ ရွမ္းညီေနာင္တုိ႔လည္း ျမင္စိုင္းအရပ္တြင္ တည္ျပီးေသာ မိဖုရားအား ေလွ်ာက္ေလသည္။

မိဖုရားလည္း ေက်ာ္စြာမင္းၾကီးကို '' အရွင့္မင္းၾကီး အေနာ္ရထာမင္းေစာၾကီး တည္ခဲ့ေသာ လယ္တြင္း ၁၁ ရြာသည္ကား ပဲကူးေျမႏွင့္ အတူ ေပ်ာ္ဖြယ္ရွိလွသည္။ ၾကြေတာ္မူျပီး ရွိေတာ္မူပါေလာ၊ ဘုရားတုိ႔ကိုလည္း ဖူးေျမာ္ပါေလာ '' ဟုနားေတာ္ေလွ်ာက္ေလသည္။

ေက်ာ္စြာမင္းၾကီးလည္းယံုေတာ္မူျပီးၾကြေတာ္မူေလသည္။လယ္တြင္းအရပ္သို႔ေရာက္ေသာ္သာေလ်ာင္းဘုရားသုိ႔တက္ျပီး ေတာင္ထိပ္မွၾကည့္ေတာ္မူလတ္ေသာ္ ျမင္စိုင္းအရပ္ရွိ ရွမ္းညီေနာင္သံုးဦး တုိ႔ေဆာက္ေသာ ေက်ာင္းေစတီတုိ႔ကို ျမင္ေလေသာ္ '' ဟို အရပ္ရွိ ေဖြးေဖြးလူပ္လူပ္ တုိ႔ကား အဘယ္နည္း '' ဟုေမးေလသည္။ မိဖုရားဘြားေစာလည္း ဘုန္းေတာ္ရိပ္ကုိလူံျပီး ကိုယ္စားေတာ္အလွဴၾကီးကို ျပဳေနပါသည္။ ဟုေလွ်ာက္ထားေလသည္။

မင္းၾကီးလည္း သာဓုေခၚအံ့ဆိုျပီး ထုိအရပ္သုိ႔ၾကြေလသည္။ ျမင္စိုင္းသို႔ ေရာက္ေတာ္
မူလွ်င္ မင္းညီေနာင္တုိ႔သည္ မင္းၾကီးဖမး္ျပီး သကၤန္းလဲေပးျပီးေသာ္ ေခါင္းကိုရိတ္ျပီး ထုိေက်ာင္း၀ယ္ အေစာင့္အေရွာက္ႏွင့္ ထားေလသည္။ ညီေနာင္တုိ႔လည္း မိမိစားေသာ ျမိဳ႔တုိ႔ျဖင့္ မင္းျပဳၾကေလသည္။ သကၠရာဇ္(၆၆၂) တြင္ ေက်ာ္စြာမင္းနန္းက်ေလသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ပုဂံနန္းစဥ္နန္းဆက္လည္း ပ်က္ေလသည္။

(ပုဂံနန္းဆက္သည္ အေနာ္ရထာမင္းလက္ထက္မွနန္းစသည္မဟုတ္သမုဒၵရာဇ္မင္းမွစျပီး၅၅ဆက္ရွိေလသည္။ )သမုိင္းထဲကျမန္မာမင္းတုိ႔ရဲ႔ပုံရိပ္္မ်ား ဘေလာ႔ထဲက ထပ္မံတင္ျပလုိက္ပါတယ္။

က်ဆက္လက္ေလ႔လာရွာေဖြမွတ္သားျပီးတင္ျပေပးပါမည္။

မ်ွေဝခံသားနုိင္ၾကပါေစ။

*ျမတ္ေလးငုံ*
Type the rest of your post here.