31 August 2009

*အေမအုိ*

အေမအုိ...။

ေနညိဳ ေနလဲ......
ေဝ ဆဲ...ဇြဲ နဲ႔ မာန္
ထက္ သန္ ဆဲ....

အုိ ..အေမ
ရီ ေဝ မ်က္ ဝန္း....နဲ႔
သက္ ျပင္း မ ခ်.....
ပင္ သက္ ဘ ဝ ရွဴ ရင္း.....

အေမ က်န္း မာ ပါ ေစ...
ေန ပါ ဦး အေမ..
ဒီ ေျမ...ဒီ ခင္း..
ၾကြင္း ရင္...ရန္ ငုတ္
ျဖဳတ္ ႏႈတ္ ဖယ္ ရွား ဖုိ႔...
အေမ႔ ေခ်ြး စုိ႔ စုိ႔...
သမီး တုိ႔ အား ျဖစ္ ဖုိ႔...။

မ်ွေဝခံစားနူိင္ၾကပါေစ။

*ျမတ္ေလးငုံ*

29 August 2009

*မေလးရွား အခ်ဳပ္ခန္းေရာက္ ျမန္မာမ်ားရဲ႔က်န္းမာေရးထိခုိက္*

မေလးရွားႏိုင္ငံ ကြာလာလမ္ပူ ႏုိင္ငံတကာေလဆိပ္ အနီးရွိ ထိန္းသိမ္းေရး စခန္းမွ
ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ား ေဆး၀ါး ကုသခြင့္ မရသျဖင့္ က်န္းမာေရး
ဆိုးရြားလာေနေၾကာင္း သိရသည္။

အခ်ဳပ္ေဆာင္ တခုတည္းတြင္ လူေပါင္း ၆၀ ခန္႔ က်ပ္တည္းစြာ ေနရသည့္
အတြက္ ေရာဂါ ကူးစက္ရန္ လြယ္ကူေနသည္ဟု အထိန္းသိမ္းခံ ေနရသူ
တဦးျဖစ္သည့္ ကုိသန္းထြန္းစိုးက ေျပာသည္။

“ယားနာေပါက္တဲ့ လူေတြက ေဆး၀ါး ကုသခြင့္ မရွိပါဘူး၊ က်ေနာ္လည္း
၂ လေလာက္ရွိၿပီ ယားတာ။ လူေတြ အျပင္းအထန္ ဖ်ားနာမွ ေဆးကုေပးတယ္၊
တပတ္မွာ ေဆးကုခြင့္က ၄ ေယာက္ပဲ ရတယ္” ဟု ကုိသန္းထြန္းစိုးက ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာသည္။

ထိန္းသိမ္းေရး စခန္းတြင္ အသီးအရြက္မ်ားကို ေကၽြးေမြးျခင္း မရွိဘဲ
ငါးဟင္းကိုသာ အဓိကထား ေကၽြးသျဖင့္္ အာဟာရဓာတ္ ခ်ိဳ႕တဲ့ေနၾကေၾကာင္း၊
ဆပ္ျပာ မရိွသျဖင့္ အမ်ားစုမွာ ယားနာမ်ား စဲြကပ္ေနေၾကာင္း ကုိသန္းထြန္းစိုးက ရွင္းျပသည္။

ျမန္မာျပည္သားမ်ားသည္ မေလးရွားတြင္ လေပါင္းမ်ားစြာ ထိန္းသိမ္းခံေနရျခင္း
ျဖစ္သည္။ ၎တုိ႔ ကြာလာလမ္ပူ ေလဆိပ္ အနီး ထိန္းသိမ္းေရး စခန္းသုိ႔ ေျပာင္းေရႊ႕ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံထားရသည္မွာ ၂ လ ရိွၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

အေျခအေန ဆုိးရြားသည့္ အခ်ဳပ္ခန္းမ်ားအတြင္း လူအမ်ားအျပား
ပိတ္ေလွာင္ခံထားရေၾကာင္း ထိန္းသိမ္းခံေနရသူ တဦးျဖစ္သည့္ ကုိခုိင္မင္းက ေျပာသည္။

“အလုံပိတ္ထားေတာ့ လမ္း မေလွ်ာက္ ရတာၾကာၿပီ၊ ျပင္ပက ေလနဲ႔ ေနေရာင္
မရေတာ့ ပိုဆိုးတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ေျခေထာက္ေတြ ေယာင္ေနတယ္” ဟု ကုိခုိင္မင္းက ေျပာသည္။

မေလးရွားတြင္ တရား၀င္ စာရြက္စာတမ္း မရိွဘဲ ေနထုိင္၊ အလုပ္လုပ္ကုိင္မႈျဖင့္
ဖမ္းဆီးခံထား ရေသာ ႏိုင္ငံျခားသား ၇၀၀၀ ခန္႔ ရွိေနသည္။ ျမန္မာျပည္သားမွာ
အမ်ားစု ျဖစ္ၿပီး အေရအတြက္ အားျဖင့္ ၂၈၀၀ ခန္႔ ရိွသည္ဟု မေလးရွားမွ လာသည့္
AP သတင္းတပုဒ္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။ ထိန္းသိမ္းခံ ထားရသူမ်ား အတြက္ ေနရာ
ထုိင္ခင္း အလုံ အေလာက္ မရွိဟု ဆုိသည္။

တရားမ၀င္ ေနထုိင္သည့္ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ားကုိ ရက္အနည္းငယ္သာ ထိန္းသိမ္းရန္ စီစဥ္ တည္ေဆာက္ထားသည့္ ထုိစခန္းမ်ားတြင္ ျမန္မာျပည္သားမ်ား ေသာင္တင္ေနရျခင္းမွာ
မေလးရွားရိွ ျမန္မာသံရုံး၏ အားနည္းခ်က္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သံရုံးက ထိန္းသိမ္းခံထားရသူ
ျမန္မာတဦးထံမွ အခ်က္အလက္ ရယူၿပီး မွတ္ပုံတင္သည့္ လုပ္ငန္း အတြက္ ၆ လခန္႔
အခ်ိန္ယူေလ့ရိွေၾကာင္း AP သတင္းက ဆုိသည္။

ထုိ႔ျပင္ ေနရပ္ရင္း ျပန္လည္ပုိ႔ေဆာင္ရန္ ရင္းဂစ္ ၆၂၀ (ေဒၚလာ ၁၈၀ ခန္႔)
ေကာက္ခံသည္ဟု ဆုိသည္။

တျခား ႏုိင္ငံမ်ားမွ အလုပ္သမားမ်ားမွာ ဖမ္းဆီးခံရၿပီး တပတ္အတြင္း
ေနရပ္ရင္းႏုိင္ငံသုိ႔ ျပန္လည္ ေရာက္ရိွသြားေလ့ ရိွၿပီး ျမန္မာ ျပည္သားမ်ားသာ
လေပါင္းမ်ားစြာ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံေနရျခင္း ျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။
လြန္ခဲ့သည့္ ၃ လ က Pulau Pinang ျပည္နယ္ရိွ လူဝင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရး ဌာန
ထိန္းသိမ္းေရး စခန္း တခုတြင္ ႂကြက္ေၾကာင့္ ျဖစ္ပြားသည့္ အဖ်ားေရာဂါ
တမ်ဳိးေၾကာင့္ ျမန္မာ အလုပ္သမား ၂ ဦး ေသဆုံး သြားသည္။

ထိန္းသိမ္းခံရစဥ္ အႏုိင္က်င့္ ႏွိပ္စက္သည္ဟူေသာ သတင္းမ်ားလည္း
မၾကာခဏ ထြက္ေပၚလ်က္ ရိွသည္။ ထုိအေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ ၿပီးခ့ဲသည့္
လဆန္းပုိင္းက Kajang ၿမိဳ႕နယ္၊ Semenyih အရပ္ လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရး
ဌာန (လဝက) အခ်ဳပ္ခန္းတြင္ အဓိကရုဏ္း ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ အာဏာပိုင္မ်ားက
ထုိအခ်ဳပ္ခန္းမွ ျမန္မာ အလုပ္သမား တခ်ဳိ႕ကို ကြာလာလမ္ပူ ေလဆိပ္ အနီးရိွ
ထိန္းသိမ္းေရး စခန္းသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့သည္။

မေလးရွားႏုိင္ငံတြင္ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ားအတြက္ လူ႔အခြင့္အေရး
စံခ်ိန္မွာ နိမ့္က်ေနေၾကာင္း၊ ႏုိင္ငံျခားသား မုန္းတီးမႈလည္း အလြန္မ်ားေၾကာင္း၊
ထုိသုိ႔ မုန္းတီးမႈေၾကာင့္ ျပႆနာ မ်ားစြာ ျဖစ္ေပၚေနေၾကာင္း ၾကားသိရသည္။

က်မ ဧရာဝတီ သတင္းကေနဖတ္ျပီး က်မစိတ္မေကာင္းစြာျဖင္႔
ထပ္တင္ျပလုိက္ပါတယ္။က်မတုိ႔ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြဟာ ကုိယ္နူိင္ငံမွာ ဘဝရဲ႔
ရပ္တည္ခ်က္ဆုိတာ မေသခ်ာေတာ႔ ေရၾကည္ရာျမက္နုရာကို ေျခဆန္႔ရတာေလ
မေလးရွားေရာက္ေနၾကတဲ႔ လူေတြရဲ႔ မိသားစုေတြ ဒီသတင္းကိုၾကားရရင္ျဖစ္
ဘယ္ေလာက္ေတာင္စိတ္ေသာက ေတြပင္လယ္ေဝၾကမလဲ ကိုယ္ခ်င္စာမိခဲ႔ပါတယ္

ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ္နူိင္ငံမွာ စးီပြားေရး လုပ္လုိ႔မရလုိ႔ မိသားစုဝမ္းစာကို
နူိင္ငံရပ္ျခားမွာ လာျပီးစီးပြားရွာေနရတဲ႔ျမန္မာဘဲျဖစ္ျဖစ္။ကိုယ္နူိင္ငံမွာေနျပီး
စစ္ေခြးေတြရဲ႔ ျခိမ္းေျခာက္မႈေတြခံေနရတဲ႔ ျမန္မာဘဲျဖစ္ျဖစ္။ကိုယ္နူိင္ငံသား
ေတြကို စာနာမိတာေတာ႔အမွန္ပါဘဲ။

မ်ွေဝခံစားနူိင္ၾကပါေစ။

*ျမတ္ေလးငုံ*

28 August 2009

*အဆစ္အျမစ္ ေယာင္ျခင္း နာျခင္း*

*အဆစ္အျမစ္ ေယာင္ျခင္း နာျခင္း* အေၾကာင္းေလးကိုတင္ျပလုိက္ပါတယ္။
က်မကိုယ္တိုင္ဒီေရာဂါကိုခံစား ေနရတဲ႔သူတစ္ဦးပါ။ က်မဒီေရာဂါကို အသက္ (၂၄)
ထဲက ခံစားခဲ႔ရပါတယ္။ယေန႔ထိပါဘဲ လုံးဝအရွင္းမေပ်ာက္ပါဘူး။(၁၃ႏွစ္-၁၄ႏွစ္)ေလာက္ရွိပါျပီး
ဒီေရာဂါ ျဖစ္ေနရင္ လက္ေတြေရာင္ ေျခေထာက္ေတြေရာင္ မ်က္နွာေတြေရာင္
တတ္ပါတယ္။လက္ေတြကိုက္ေျခေတြကိုက္ ေတာ္ေတာ္ခံစားရပါတယ္။
မုိးတြင္းဆုိရင္ပိုဆုိးတတ္ပါတယ္။ မုိးေရကိုမထိမိၾကပါနဲ႔ က်မကိုယ္ေတြ႔ပါ။
က်မဆုိမိုးမိလုိက္တာနဲ႔ လက္ဆစ္ေတြေရာင္ ေျခဆစ္ေတြေရာင္ ေတာ႔တာပါဘဲ။
က်မမွာ ဒီေရာဂါနဲ႔ဆီးခ်ိဳေရာဂါ နွစ္မ်ိဳးရွိပါတယ္.ဆီးခ်ိဳေရာဂါ သိေကာင္းစရာ
ေလးကိုလဲ ေနာက္တင္ျပေပးပါအုံးမယ္။က်မဖတ္ထားတဲ႔
အေၾကာင္းအရာေလးေတြကို မ်ွေဝလုိက္ပါတယ္။


အဂၤလိပ္လို Arthritis ဆိုတဲ႔စကားဟာ အဆစ္အျမစ္ နာက်င္ကုိက္ခဲျခင္း၊
ေတာင္႔တင္းျခင္း နဲ႔ ေယာင္ကိုင္းလာျခင္း စတာေတြ အားလံုးကို
ေယဘူယ်ၿခံဳေျပာလုိက္တာပါ။ တဆစ္ပဲနာနာ ႏွစ္ဆစ္ပဲနာနာ
အဆစ္နာေရာဂါပါပဲ။ ဆရာ၀န္မ်ား ယခုအခ်ိန္ထိ ရွာေဖြေတြ႔ရွိ
ထားသေလာက္ဆိုရင္ေတာ႔ အဆစ္နာေရာဂါေပါင္းဟာ ၁၀၀ ေက်ာ္ေက်ာ္ရွိပါသတဲ႔။
အဆစ္နာေရာဂါဟာ ဘယ္ေလာက္ အျဖစ္မ်ား သလဲဆုိရင္
ကမၻာေပၚက လူ ၅ ေယာက္မွာ ၁ ေယာက္ ႏွဳန္းျဖစ္ေနပါတယ္။
အဆစ္နာအမိ်ဳးေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ထဲက အဓိက ျဖစ္ေလ႔ရွိတာကေတာ႔
Osteoarthritis လို႔ေခၚတဲ႔ပြန္းစားအဆစ္နာျဖစ္ၿပီး ေနာက္တစ္ခုကေတာ႔
ျမန္မာျပည္မွာ သိပ္ေတြ႔ရေလ႔မရွိေသာ္လည္း အေနာက္တုိင္းအျဖစ္မ်ားတဲ႔
Rheumatiod arthritis ေခၚ ေသြးေလးဖက္နာပဲျဖစ္ပါတယ္။


၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတာကေတာ႔ အဆစ္နာေရာဂါကို လုံး၀ေပ်ာက္ကင္းေအာင္
ကုလို႔ရတဲ႔ ေဆးမရွိေသးပါဘူး။ ေဆး၀ါးေလးနဲ႔ နဲနဲထိန္း၊ တဖက္ကလည္း
ေလ႔က်င္႔ခန္းေလး ဘာေလးလုပ္ စသည္ျဖင္႔ေတာ႔ အဆစ္နာျခင္းကို သက္သာေအာင္ ၾကံဖန္လုပ္ေနၾကရတာပါပဲ။ အဲဒီအထဲမွာမွ က်န္းမာေရးအသိရွိျခင္း နဲ႔ ကုိယ္႔ကိုယ္ကုိ ေစာင္႔ေရွာက္ျခင္းတုိ႔ကလည္း အင္မတန္အေရးႀကီးပါတယ္။


(အဆစ္နာျခင္းရ႕ဲလကၡဏာမ်ား)

အဆစ္နာျခင္းဟာ က်ားမ မေရြး အသက္အရြယ္မေရြး ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။
သို႔ေသာ္ တခ်ိဳ႕ေသာ အဆစ္နာေရာဂါေတြကေတာ႔ ဒုတိယအရြယ္နဲ႔
တတိယအရြယ္ေတြမွာ ပိုအျဖစ္မ်ားၾကပါတယ္။ အျဖစ္မ်ားတဲ႔
ေရာဂါလကၡဏာေတြကေတာ႔ -

- အခ်ိန္ျပည္႔ အဆစ္ထဲမွ ကိုက္ခဲေနျခင္း ႏွင္႔ လွဳပ္ရွားမွဳျပဳသည္႔
အခါ ပိုဆိုး၀ါးစြာနာျခင္း
- အဆစ္ႏွင္႔ အနီးတ၀ိုက္တြင္ ေယာင္ျခင္း၊ ေတာင္႔ျခင္း၊ နီျခင္း၊ ပူျခင္း
- အဆစ္ကုိ ပံုမွန္အတုိင္း ေကြး ဆန္႔ မရေတာ႔ျခင္း
- အဆစ္ ၏ ပံုသဏၳာန္ ပ်က္္ယြင္းသြားျခင္း
- ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ျခင္း
- အဖ်ားတက္ျခင္း
- အေကြးအဆန္႔ျပဳလုပ္ရာတြင္ အဆစ္အတြင္းမွ ပံုမွန္မဟုတ္ေသာ
အသံမ်ားထြက္ျခင္း စသည္တုိ႔ပဲျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒီေရာဂါလကၡဏာေတြကို
တခ်ိဳ႕က ေလးဖက္နာလကၡဏာေတြလို႔ သတ္မွတ္ျပီး ေရာဂါကိုလည္း
ေလးဖက္နာေရာဂါလို႔ နာမည္တပ္ၾကပါတယ္။ တကယ္ကေတာ႔
ေလးဖက္နာေရာဂါဆိုတာ အဆစ္နာေရာဂါေတြထဲက အခ်ိဳ႕ပါပဲ။


(အဆစ္ဆိုတာဘာလဲ)

အရိုးႏွစ္ခုဆက္တဲ႔ေနရာဟာ အဆစ္ ေပါ႔လုိ႔ လြယ္လြယ္ေျပာရင္ရပါတယ္။
အဆစ္တစ္ခု လွဳပ္ရွားႏုိင္ဖို႔ ဘာေတြပါရသလဲ ဆိုတာေတာ႔ သိထားရင္ ပုိေကာင္းပါတယ္။

- Muscles ၾကြက္သားမ်ား - အဆစ္ျဖစ္ေပၚေစသည္႔ အရိုးမ်ားႏွင္႔
ဆက္ႏြယ္ေနသည္႔ ၾကြက္သားမ်ားသည္ လွဳပ္ရွားမွဳ အတြက္ အေရးႀကီးပါသည္။
- Tendons အရြတ္မ်ား - ၾကြက္သားမ်ား ႏွင္႔ အရိုးမ်ားကို ဆက္ ထားေသာ
အရာကို အရြတ္ ဟုေခၚသည္။
- Ligaments အေၾကာမ်ား - သည္ အရိုးတစ္ခုႏွင္႔ တစ္ခု အလြယ္တကူ
ျပဳတ္မထြက္သြားရန္ တြဲဆက္ထားေပးသည္။
- Cartilage အရိုးႏု - မ်ားသည္ အရိုး တစ္ခုႏွင္႔တစ္ခု တိုက္ရုိက္ထိေတြရာတြင္
ပြန္းစားမွဳသက္သာေစသည္။
- Synovial membrane - အဆစ္အတြက္ သဘာ၀ေခ်ာဆီ ကိုထုတ္ေပးသည္။
- Bursa - ၾကြက္သားအခ်င္းခ်င္္္း အၾကား၊ ၾကြက္သားနဲ႔ အရိုးၾကား
အၾကားလွဳပ္ရွားမွဳေကာင္းေစသည္။


(အဆစ္နာရျခင္း အေၾကာင္း)

အေပၚမွာေျပာခဲတဲ႔ အဆစ္တစ္ခုမွာပါတဲ႔ ပစၥည္းေတြ တစ္ခုခုျဖစ္ရင္
အဆစ္နာေတာ႔တာပါပဲ။ ေသြးေလးဖက္နာေရာဂါ Rheuamtiod arthritis မွာဆိုရင္ အဆစ္အေျမွးပါးေယာင္လို႔ျဖစ္တာပါ။ Ankylosing spondylosis ဆိုရင္ေတာ႔
ေျခဖေနာင္႔နဲ႔ ခါးဆစ္ေတြမွာရွိတဲ႔ အရိုးနဲ႔ ဆက္ေနတဲ႔ အရြတ္ေတြ ေယာင္လို႔ျဖစ္တာပါ။
အဆစ္အတြင္း ပုံေဆာင္ခဲ အနယ္က်ျခင္းေၾကာင္႔ျဖစ္တဲ႔ေရာဂါကိုေတာ႔ ေဂါက္ေရာဂါလို႔
အသိမ်ားၾကပါတယ္။ အဆစ္တစ္ခုခုထဲကို အခန္႔မသင္႔ပဲ ေရာဂါပိုး၀င္သြားျခင္းေၾကာင္႔
လည္း အဆစ္နာႏုိင္ပါတယ္။ အရုိးႏွစ္ခု တုိက္ရုိက္မထိေတြ႕ရေအာင္ ၾကားခံထားေပးတဲ႔
အရိုးႏုေတြ ကာလၾကာျမင္႔သည္ႏွင္႔အမွ် ပြန္းစားသြားေသာေၾကာင္႔ ျဖစ္ရတဲ႔
ပြန္းစားအဆစ္နာေရာဂါကေတာ႔ အျဖစ္အမ်ားဆံုးပါပဲ။ ထိခုိက္မိျခင္းေၾကာင္႔
ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အျခားေသာ အေၾကာင္းမ်ားေၾကာင္႔ ေသာ္လည္းေကာင္း အဆစ္နာျခင္းမ်ားျဖစ္တတ္ပါေသးတယ္။

(အဆစ္နာကုထံုးမ်ား)

တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ခံစားရတာျခင္းမတူသလို ကုထံုးမ်ားလည္း
ကြဲျပားၾကပါတယ္။ တစ္ေယာက္ထဲေတာင္ တစ္ရက္နဲ႔ တစ္ရက္ ေရာဂါလကၡဏာ
အျပင္းအေပ်ာ႔ျခင္း တူခ်င္မွတူမွာပါ။ ကုထံုးေတြလည္း အမ်ိဳးမ်ဳိး အဖံုဖံု ရွိပါတယ္။

- ေလ႔က်င္႔ခန္းကုထံုး - အေလးမျခင္း၊ ေရပူႏွင္႔ ေလ႔က်င္႔ခန္းလုပ္ျခင္း၊ ထုိက္ခ်ိ
- အပ္စုိက္ကုျခင္း
- အေထာက္အကူပစၥည္းမ်ား သံုးျပီးကုျခင္း
- တရားထုိင္ျခင္း
- ေဆး၀ါးမ်ား အကူအညီယူျခင္း - အကိုက္အခဲေပ်ာက္ေဆး၊ ေလးဖက္နာေဆး
စသည္တို႔ျဖစ္ပါတယ္။
(ေဆး၀ါး အမည္မ်ားကိုေတာ႔ မေဖၚျပေတာ႔ပါ။)

အဆစ္နာအတြက္ေဆး၀ါးမ်ားေသာက္မည္ဆိုပါက နီးစပ္ရာဆရာ၀န္၏
ညြန္ၾကားခ်က္ျဖင္႔သာ ေသာက္ရန္ျဖစ္ပါတယ္။

(နိဂံုးခ်ဳပ္)

အဆစ္နာအေၾကာင္း အရွည္ၾကီးေျပာခဲ႔ျပီးျပီ။ မေမ႔ရမယ္႔ အခ်က္ကေလး ၃ခ်က္ပဲရွိပါတယ္။

- အဆစ္နာ ဆိုတာ အဆစ္နာတဲ႔ ေရာဂါအကုန္လံုးကို ေယဘူယ်ျခံဳေခၚထားတာပါ။
- အဆစ္နာအမ်ိဳးေပါင္း ၁၀၀ေက်ာ္ရွိပါတယ္။
- အဆစ္နာအမ်ားစုမွာ နာက်င္ကိုက္ခဲတဲ႔ အဆစ္ကို ျငိမ္ျငိမ္ေလးထားမယ္႔ အစား
လွဳပ္လွဳပ္ရွားရွားလုပ္ဖုိ႔ အေရးၾကီးပါတယ္။ ဒါမွသာ ေနာင္တစ္ခ်ိန္
အဆစ္ေတာင္႔ခဲသြားျခင္းနဲ႔ ၾကြက္သားသိမ္သြားျခင္းတို႔ကုိ ကာကြယ္ႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။

//health.ngoinmyanmar.org/2008/06/blog-post_13.html

http://health.ngoinmyanmar.org/

မွဖတ္ျပီးေတာ႔ တဆင္႔ျဖန္႔ေဝေပးလုိက္ပါတယ္။
မ််ေဝလုိက္ပါတယ္ရွင္။

*ျမတ္ေလးငုံ*

27 August 2009

*ေဟာက္တတ္သူမ်ား အတြက္ ေဟာက္ျခင္း အေၾကာင္း*

ေဟာက္ျခင္းသည္ အိပ္ေနစဥ္ ပါးစပ္ႏွင္႔ ႏွာေခါင္းတို႔မွ ထြက္ေပၚလာေသာ
အသံျဖစ္ပါသည္တဲ႔။ ဘာေၾကာင္႔ျဖစ္ရသလဲဆုိတာကေတာ႔ အိပ္ေနတုန္း
အသက္ရွဴတဲ႔ အခါ ရွဴသြင္း ရွဴထုတ္ေသာ ေလလမ္းေၾကာင္း ရွင္းရွင္းလင္းလင္း
မရွိလုိ႔ပါပဲ။ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းမရွိတဲ႔ လမ္းေၾကာင္းမွာသြားရတဲ႔ေလဟာ
ႏွာေခါင္း၊ ပါးစပ္၊ လည္ေခ်ာင္း စတာေတြရဲ႕ နံရံေတြကို တိုက္ခတ္တုန္
လွဳပ္ေစျခင္းျဖင္႔ ေဟာက္တဲ႔ အသံေတြထြက္လာရတာပါ။ ေလလမ္းေၾကာင္း
ပိတ္ဆို႔ျခင္းဟာ ႏွာေခါင္း၊ ပါးစပ္၊ လည္ေခ်ာင္း တေလွ်ာက္ အသားပို
အဆီပုိေတြမ်ားေနျခင္း နဲ႔ သက္ဆိုင္သလို၊ လူရ႕ဲ အိပ္တဲ႔ပံုစံအေနအထား၊
အျခားေရာဂါရွိမရွိနဲ႔လည္း ဆုိင္ပါတယ္။

အမ်ားသိၾကတဲ႔အတိုင္း ေဟာက္တဲ႔သူအတြက္ ေဟာက္ျခင္းဟာ ေတာ္ရံု
ဒုကၡေပးေလ႔မရွိပါဘူး။ သူေဟာက္တတ္တယ္ဆိုတာေတာင္ သူ႔ကုိယ္သူ
သိခ်င္မွသိမွာပါ။ အဲ.. ဒုကၡေရာက္တာကေတာ႔ သူ႔ရဲ႕ အိမ္ေထာင္ဖက္၊ မိသားစု၊ အိမ္နီးနားခ်င္းစတာေတြေပါ႔ဗ်ာ။ ကိုယ္ကလည္း အိပ္မေပ်ာ္တဲ႔ညမွာ
ေဟာက္တတ္တဲ႔သူက ေဘးမွာဆိုရင္ေတာ႔ .. ခံစားရၿပီေပါ႔။

ေဟာက္ျခင္းထက္ တဆင္႔ပိုလာရင္ေတာ႔ အိပ္ေနစဥ္ေလငတ္ျခင္း
Sleep Apnoea ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒါကေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ဆိုးပါတယ္။
က်ဥ္းက်ဥ္းက်ပ္က်ပ္ အသက္ရွဴေလလမ္းေၾကာင္း နဲ႔ အားပါးတရေဟာက္ၿပီး
အသက္ရွဴေနရတဲ႔ အခ်ိန္မွာ အခန္႔မသင္႔ရင္ ေလလမ္းေၾကာင္းလံုး၀
ပိတ္သြားတတ္ပါတယ္။ ဒီလုိအခ်ိန္မွာဆိုရင္ ေဟာက္တဲ႔သူဟာ အသက္ရွဴ
စကၠန္႔ပိုင္းေလာက္ ရပ္ရပ္သြားပါတယ္။ တခါတေလ အသက္ရွဴရပ္ၿပီးလန္႔ႏုိးပါတယ္။
ခဏခဏ လန္႔လန္႔ႏိုးလို႔ ေနာက္ဆို အဲသလို ႏိုးတာကိုေတာင္
သတိမထားမိႏုိင္ေတာ႔ပါဘူး။ သူ႔ဖာသာမသိပဲ တစ္ညလံုး ေဟာက္လုိက္၊
အသက္ရွဴရပ္လုိက္၊ လန္႔ႏုိးလိုက္နဲ႔ သံသရာလည္ေနတတ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင္႔ ေဟာက္တဲ႔လူ တခ်ိဳ႔ ဆို ဘယ္ေတ႔ာမဆို အိပ္ေရးမ၀ ျဖစ္ေနျပီး
ေန႔ခင္းဖက္လည္း တခ်က္တခ်က္ ငိုက္ငိုက္သြားတတ္ပါတယ္။

(ေဟာက္ျခင္းရဲ႕အႏုပညာ)။

တစ္ေယာက္န႔ဲတစ္ေယာက္ ေဟာက္တာျခင္းမတူၾကပါဘူး။
က်ေနာ္ကေတာ႔ Soundbox ဆိုက္ကြာ လို႔ထင္ပါတယ္။ အသံ
အတိုးအက်ယ္အျပင္၊ အႏုအၾကမ္းလည္း ကြာပါတယ္။ အတက္
အဆင္းလဲရွိပါတယ္။ ဂီတလိုေျပာရရင္ Crescendo, Descendo ျဖစ္ပါတယ္။
Timing လည္းကြာပါတယ္။ ေဟာက္တဲ႔ အသံကိုေသေသခ်ာခ်ာ
လိုက္နားေထာင္ရင္ Human Beatbox (Classical)ျဖစ္ပါတယ္။

ေဟာက္ရာကေန အေပၚမွာေျပာခဲ႔သလုိ အသက္ရွဴရပ္ရပ္သြားတဲ႔
အဆင္႔ကို ေရာက္ေနျပီဆိုရင္ေတာ႔ အေရးၾကီးလာပါၿပီ။ ဆရာ၀န္နဲ႔ျပသင္႔ပါၿပီ။

(ဘာေၾကာင္႔ေဟာက္တာလ ဲ )။

လူတစ္ေယာက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ပံုမွန္တင္းေနတဲ႔ ၾကြက္သားေတြဟာ
ေယဘူယ်အားျဖင္႔ ေလ်ာ႔သြားပါတယ္။ အာေခါင္၊ လည္ပင္း၊ ႏွာေခါင္း စသည္ အသက္ရွဴလမ္းေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ ၾကြက္သားေတြ ေလ်ာ႔ရဲသြားျခင္းေၾကာင္႔
ေလရွဴသြင္း ရွဴထုတ္တဲ႔ အခါ ၾကြက္သားနံရံေတြကို တုန္ခါမွဳေတြျဖစ္ေစပါတယ္။
ရူပေဗဒမွာ ေျပာသလုိပါပဲ တုန္ခါမွဳ = အသံ။

၀ေသာသူမ်ားမွာ အသက္ရွဴလမ္းေၾကာင္း တေလွ်ာက္အသားပိုအဆီပိုမ်ား
စုလာျခင္းေၾကာင္႔ ေလလမ္းေၾကာင္းပုိက်ဥ္းပါတယ္။
ဒါေၾကာင္႔ပံုမွန္သူမ်ားထက္ ပိုေဟာက္ႏုိင္ပါတယ္။

အသက္ၾကီးသူမ်ားကေတာ႔ ၾကြက္သားမ်ားပိုမို ေလ်ာ႔ရဲတဲ႔ အတြက္ ပိုေဟာက္ၾကပါတယ္။

အရက္ေသာက္ျခင္း၊ အိပ္ေဆးေသာက္ျခင္းေၾကာင္႔လည္း အိပ္ေပ်ာ္ေနစဥ္
္ၾကြက္သားမ်ားပိုမိုေလ်ာ႔ရဲပါတယ္။

ပက္လက္အိပ္သူမ်ားက်ေတာ႔ လွ်ာက အေနာက္ကို ေပ်ာ႔က်ၿပီး အသက္ရွဴလမ္းေၾကာင္းကို သြားဖိထားသလိုျဖစ္လို႔ အသက္ရွဴလမ္းေၾကာင္း က်ဥ္းျပီးေဟာက္ပါတယ္။

အေအးမိ၊ ႏွာေစး၊ ႏွာေခါင္းပိတ္ေနသူမ်ားလည္း အသက္ရွဴရခက္ခဲလုိ႔ ေဟာက္ပါတယ္။

ပံုမွန္ ေဆးလိပ္ေသာက္ရင္ အသက္ရွဴလမ္းေၾကာင္းနံရံမ်ား ေယာင္ေနတတ္ပါတယ္။
ဒီအခါမွာ ေလလမ္းေၾကာင္းက်ဥ္းသြားေစျပီး ေဟာက္ႏုိင္ပါတယ္။

ရုပ္ခႏၶာခ်ိဳ႔ယြင္းခ်က္အရ အသက္ရွဴလမ္းေၾကာင္းပံုမွန္မဟုတ္သူမ်ား၊
အာသီးေယာင္သူမ်ား၊ အာသီးၾကီးသူမ်ား၊ အာေခါင္ေစာက္ တိမ္သူမ်ား
လည္းေဟာက္ၾကပါတယ္။

(ဘယ္လိုကုၾကမလဲ )။

ေဟာက္ျခင္းအတြက္ ဥံဳဖြ ကုထံုးမရွိပါဘူး။ လူေတြကေတာ႔ အမ်ိဳးမ်ဳိး စမ္းလုပ္ၾကည္႔ေနၾကတာပါပဲ။ အဓိကလုပ္ရမွာေတြကေတာ႔ -

၁။ ၀ေနရင္ ၀ိတ္ခ်ပါ။ ပံုမွန္ဆုိရင္ေတာ႔ ထိန္းထားပါ။
၂။ ကာယေလ႔က်င္႔ခန္းမ်ားပံုမွန္လုပ္ျပီး တစ္ကုိယ္လံုးက ၾကြက္သားမ်ား ေတာင္႔တင္းေနရန္ လုပ္ပါ။
၃။ ပက္လက္အိပ္မယ္႔အစား ေဘးေစာင္းအိပ္ပါ။
၄။ အိပ္ခါနီး အရက္ေသာက္ျခင္းကိုေရွုာင္ပါ။
၅။ ေဆးလိပ္ ျဖတ္ပါ၊ မျဖတ္ႏုိင္ေသးရင္ ေလွ်ာ႔ပါ။

ႏွာေစးျပီး ႏွာေခါင္းမပိတ္ပါေစနဲ႔။ ႏွာေခါင္းပိတ္ေနျပီး ပါးစပ္နဲ႔ အသက္ရွဴျခင္းမလုပ္ပါနဲ႔။
ႏွာေခါင္းပြင္႔ေအာင္ ပရုတ္ဆီ၊ ယာပန္းဆီ ရွဴျခင္းလုပ္ပါ။ ယာပန္းဆီ တစက္ ႏွစ္စက္ ေခါင္းအံုးတြင္ဆြတ္ထားပါ။ ႏွာေခါင္းပိတ္ျခင္းအတြက္ ႏွာေခါင္းထဲ ပန္းေဆးမ်ားကို
အသံုးျပဳႏုိင္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ လြယ္လြယ္ကူကူ ၀ယ္လုိ႔ရပါတယ္။
ဘယ္နည္းနဲ႔မွ မရရင္ေတာ႔ ဆရာ၀န္နဲ႔ျပပါေတာ႔။ တခါတေလ ေဟာက္ျခင္းအတြက္
ခြဲစိတ္မွဳ ေတာင္လုပ္ရင္ လုပ္ရတတ္ပါတယ္။

(ေနာက္ဆက္တြဲမ်ား)။

သာမန္ေဟာက္ျခင္းကေတာ႔ ညညက် မိန္းမ ထထဆိတ္ျခင္း ခံရတာက
လြဲလို႔ ျပႆနာ အထူးအေထြမရွိပါ။ ဒါေပမယ္႔ အသက္ရွဴရပ္ရပ္သြားတဲ႔
Obstructive Sleep Apnoea ဆိုရင္ေတာ႔ အိပ္ေရးမ၀ျခင္း၊
ေန႔ဖက္အိပ္ငိုက္ျခင္းေတြအျပင္ မကုသပဲထားမယ္ဆိုလွ်င္
ေသြးတုိး၊ ႏွလံုး၊ ေလျဖတ္ ေရာဂါေတြ ေနာက္ဆက္တြဲ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။
မေပါ႔ပါနဲ႔၊ အေရးၾကီးပါတယ္။

Original content
http://cks.library.nhs.uk/patient_information_leaflet/snoring

http://health.ngoinmyanmar.org/ မွေတ႔ြလုိ ဖတ္ျပီးတင္ေပးလုိက္ပါတယ္။
ေဟာက္တတ္သူေတြရဲ႔ အိမ္ေထာင္ဖက္ေတြကို ကိုယ္ခ်င္စာစြာျဖင္႔
တင္ျပေပးလုိက္ပါတယ္ရွင္။(ကိုယ္ခ်င္စာတယ္ဆုိတာက ခံစားဘူးမွသိတာေနာ္)။

မ်ွေဝခံစားနူိင္ၾကပါေစ။

*ျမတ္ေလးငုံ*

*သင္းဇူလုိင္ေက်ာ္ ေခၚ ဖုိးမူေလး*



*သင္းဇူလုိင္ေက်ာ္ ေခၚ ဖုိးမူေလး* အတြက္ အမွတ္တရ စာေလးတင္လုိက္ပါတယ္။

ဖုိးမူေလးကို ေတာ႔သိခ်င္လဲ သိၾကမွာပါ။ သူကေတာ႔ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ နူိင္ငံေရးမႈနဲ႔

အက်ဥ္းၾကခံေနရပါတယ္။ ယေန႔ထိပါ ဘေလာ႔ဂါ ေနဘုန္းလတ္ ကိုယုဇနာဂါးဒင္း

ေကာ္ဖီဆုိင္မွာ ဝင္ေရာက္ဖမ္းဆီး စဥ္မွာ ဖုိးမူးေလးနဲ႔တူတူ ေကာ္ဖီေသာက္ေန႔ၾကတာပါ။



ဖုိးမူေလးကို (၂)နွစ္ဆုိျပီးေတာ႔အမိန္႔ခ်ခဲ႔တယ္။ဖုိးမူေလး ခုေတာ႔

(ျပည္) ေထာင္မွာနူိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားတေယာက္အျဖစ္နဲ႔ ေနထုိင္ေနရပါတယ္။

ဖုိးမူေလးရဲ႔ အမေတြနဲ႔က က်မတုိ႔ေတြနဲ႔ ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြေပါ႔။

ဖုိးမူေလးတုိ႔မွာေမာင္နွမ(ရ)ေယာက္ရွိပါတယ္။ဖုိးမူေလးက အငယ္ဆုံးပါ။

သူအထက္က ဖုိးသားကေတာ႔ တဦးတည္းေသာသားပါ။ မိန္းခေလး(၆)ေယာက္

ေယာက်ာၤးေလးတေယာက္။


သူအမ မရူပါေရႊ ကေတာ႔ က်မအမနဲ႔သူငယ္ခ်င္းပါ။

အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဴပ္ တုိင္းရုံးမွာ က်မ ရဲ႔အမရယ္က်မတုိ႔ရယ္နဲ႔

အတူတူမရူပါက လုပ္ခဲ႔ၾကတာပါ။ အဲဒီအခ်ိန္က (၈၉)ခုနွစ္ကဆုိေတာ႔ ဖုိးမူေလးကခေလးေလးေပါ႔။

ဖုိးမူေလးတုိ႔ ဇာတိက မုိးကုတ္ျမိဳ႔္ (ၾကက္ျပင္)ကပါ။ ဒါေပမဲဲ႔ ရန္ကုန္ျမိဳ႔မွာေနတာမ်ားပါတယ္။

က်မတုိ႔နဲ႔က တလမ္းထဲမွာတူတူေ နၾကတာ(ရန္ကုန္)မွာဖုိးမူေလး အဖမ္းခံရတယ္ ၾကားတုန္းက

စိတ္မေကာင္း အရမ္းျဖစ္ခဲ႔ရပါတယ္။ သူကိုသံေယာဇဥ္ ရွိခဲတာကို က်မတုိ႔လက္ေပၚမွာ

ၾကီးျပင္းခဲ႔ရတဲ႔ ခေလးတေယာက္ဆုိေတာ႔ က်မစိတ္မေကာင္းျဖစ္ေပမဲ႔

သူကိုအရမ္းေလးစားသြားပါတယ္။ခုခ်ိန္မွာသူက ခေလးတေယာက္မဟုတ္ေတာ႔ပါဘူး ။

သိပ္ကိုရင္႔က်က္ေနတဲ႔ မိန္းခေလးတေယာက္ျဖစ္ေနပါျပီ။



က်မတုိ႔ ျမန္မာျပည္ ၾကီးကိုအလွဆင္ ၾကမဲ႔ မ်ိဳးဆက္သစ္ လူငယ္ေလးတေယာက္ျဖစ္ေနပါျပီ။

မ်ိဳးဆက္သစ္ ေတြထြက္ေပၚလာေတာ႔ က်မညီမေလးလုိျဖစ္ခဲ႔ရတဲ႔ ဖုိးမူေလးပါလာလုိ႔ပါ။

ေထာင္ထဲမွာ အေတြ႔အၾကဳံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ရင္ဆုိင္ေနရမွာဘဲ။ မိန္းခေလးတေယာက္ျဖစ္တဲ႔

ဖုိးမူေလးကို ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ ေထာင္ထဲမွာ ေနရတာကိုေတြးၾကည္႔ရင္စိတ္မေကာင္းဘူး။

က်မသူငယ္ခ်င္း နီမာ(နီလာသိန္း)ကေျပာဘူးတယ္. သူတုိ႔ သာယာဝတီေထာင္ထဲမွာေနတုံး

ကအေၾကာင္းေတြကိုေျပာ ျပဘူးတယ္ သူတုိ႔ အက်ဥ္းသူအခ်င္းခ်င္း ဘယ္လုိေနရတယ္

ထုိင္ရတယ္ဆုိတာေတြကို. တခ်ိဳ႔ ကလဲ စိတ္ဓာတ္ေတြ လုံးဝ မေကာင္းၾကဘူး။

စိတ္ဓာတ္ မေကာင္းတဲ႔ လူေတြကေတာ႔ လက္ခ်ိဳး ျပီးမွတ္လုိ႔ ရပါတယ္ သူတုိ႔ ေထာင္သမုိင္း

ေတြကိုေပါ႔.။သူက(နီလာသိန္း)ပထမ တခါေထာင္က်တုန္းက သာယာဝတီေထာင္ မွာေနခဲ႔ ရပါတယ္။

သူလုိ အေတြအၾကဳံမ်ိဳး ဖုိးမူေလးလဲ ရမွာပါဘဲ ။



သူမိသားစုလဲ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ပူေဆြးေနရမလဲဆုိတာကို

က်မကုိယ္ခ်င္းစာနာမိပါတယ္။ အေမွာင္ထဲမွာေနေနရတဲ႔ ဖုိးမူေလး

အလင္းေရာင္လာေတာ႔မွာပါ။ ဖုိးမူေလးေရ သမီးရဲ႔ သမုိင္းက လွပ ထိန္းလင္းျပီးေတာ႔

ေဒါင္းေတြရဲ႔ အေတာင္ေတြလုိ ေလထဲမွာ တဝဲဝဲနဲ႔ ေနမယ္ဆုိတာ ကို သမီး သိမွာပါ။



သူလုိဘဲ မိဘေတြက ျပည္႔စုံ ၾကေပမဲ႔ ကိုယ္႔တုိင္းျပည္ အတြက္ ကိုယ္ၾကိဳးစြန္႔ျပီး

အနစ္နာခံေနၾကတဲ႔ ျပည္သူေတြအမ်ားၾကီးပါ ။ ယခုထိ စိတ္ဓာတ္အျပည္႔နဲ႔

ယုံၾကည္ခ်က္အျပည္႔နဲ႔ လုပ္ေနၾကတဲ႔ လူေတြလဲ အမ်ားၾကီးပါဘဲ။

ဘာကိုမွ မေၾကာက္ရြံဘဲ ေရွ႔သို႔ ဆက္လက္ တုိက္ပြဲဝင္ ေနၾကတဲ႔ ျပည္သူေတြ

ကိုယ္ဘဝကိုစေတးျပီး လုပ္ကိုင္ေနၾကတဲ႔ ျပည္သူလူထုေတြ အမ်ားၾကီးပါ။


*သင္းဇူလုိင္ေက်ာ္ ေခၚ ဖုိးမူေလး* အျမန္ဆုံး မိသားစုေတြနဲ႔ ဆုံေတြ ရပါေစ။

က်နး္မာ ခ်မ္းသာ ေဘးကင္းရန္ကြာျပီး အက်ဥ္းေထာင္ထဲ ကေနလြတ္ေျမာက္ပါေစ။

အမဆုေတာင္းလုိက္ပါတယ္. ညီမငယ္ေလးေရ......။


ညီမေလးေရ ..အမွန္တရားရဲ႔ ဝိညာဥ္ေတြက...ေဝဟင္မွာ လြတ္လပ္စြာ.. ဝဲပ်ံေနမွာပါ..

ခြပ္ေဒါင္းတုိ႔ ရဲ႔..အုိး ေဝ သံေတြက...အာကာယံသုိ႔ လႊင္႔ပ်ံ ေနမွာပါ..

ယုံ ၾကည္ရာ..ပန္းတုိင္အဆုံးထိ.........

တုိ႔ေတြ..ခရီးဆက္ ေလွ်ာက္မယ္...။


မ်ွေဝခံစားနူိင္ၾကပါေစ။

*ျမတ္ေလးငုံ*

26 August 2009

*ေရႊဝါေရာင္ ေတာ္လွန္းေရး အမွတ္တရ*



“သံဃာေတာ္” ေတြေသြးေျမ ၾကခဲ႔ရတဲ႔ ဘယ္ေတာ႔မွ ေမ႔မရနူိင္တဲ႔ အရိပ္မဲေတြပါဘဲရွင္။

က်မတုိ႔ကေတာ႔ ျပည္တြင္းမွာ မရွိေပမဲ႔ ဒီအျဖစ္ အပ်က္ေတြကေတာ႔ သတင္းဌာန

ေပါင္းစုံ ကေနၾကည္႔ျပီး “သံဃာေတာ္” ေတြကိုကိုယ္ထိ လက္ေရာက္ ေစာ္ကားခဲ႔တဲ႔

စစ္ေခြးမ်ား ကိုဘယ္ေတာ႔မွ ရာဇဝင္ေၾကြး မေၾကးပါဘူး။

က်မတုိ႔ တုိင္းျပည္မွာရွိတဲ႔ ျပည္သူလူထုေတြကို နည္းမ်ိဳးစုံ သုံးျပီး လုပ္ခ်င္သလုိ

လုပ္ေနတဲ႔စစ္ေခြးေတြ မိသားစုေတြနဲ႔ခြဲ သားေတြေဇာနဲ႔ ေသဆုံးသြားရတဲ႔မိဘေတြ

သမီးေတြေဇာနဲ ေသဆုံးသြားရတဲမိဘေတြ အေျမာက္အမ်ားပါဘဲ။က်မတုိ႔က

ဒီဘက္ကို ထြက္လာမိတာ မတရားဘူလုိ႔ေတာင္ ထင္မိပါတယ္ရွင္။ျပည္တြင္း

ကေနျပီး ယေန႔ထိတုိင္ ခံယူခ်က္အျပည္႔နဲ႔ ဆက္လက္တုိက္ပြဲဝင္ ေနၾကတဲ႔

“သံဃာေတာ္” မ်ား ၊ လူထုေခါင္ေဆာင္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အပါအဝင္

အက်ဥ္းေထာင္ အသီးသီးမွ နူိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား သူငယ္ခ်င္းမ်ား

ေခတ္အဆက္ဆက္ မ်ိဳးဆက္သစ္ ေမာင္နွမေတြကို ေလးစားဂုဏ္ျပဳလ်ွက္။

က်မတုိ႔ (ပန္းတုိင္ )ကိုေရာက္ဘုိ႔ အားလုံးညီညီညႊတ္ညႊတ္နဲ႔ ဆက္လက္ျပီး တုိက္ပြဲ

ဝင္ၾကပါစုိ႔ ။ ျပည္ပ ကိုေရာက္ေနတဲ႔ က်မ တုိ႔လုိ ညီအကိုေမာင္ႏွမ ေတြလဲ

ကိုယ္လုပ္နူိင္တ႔ဲ ဘက္ကေနျပီး တတ္နုိင္သမ်ွ လုပ္ကိုင္ၾကပါစုိ႔။

မ်ွေဝခံစားနူိင္ပါေစ။

*ျမတ္ေလးငုံ*

25 August 2009

*အုိ ရအုံးမဲ႔ လူေတြ ဘဝ*

အိုသြားေသာအခါ ငါဟာ အရင္က ငါမဟုတ္ေတာ႔ဘူး။ ငါ႔ကိုနားလည္ေပးပါ။
စိတ္ရွည္ရွည္ထား ဆက္ဆံေပးပါ။

ခ်ည္နဲ႔နဲ႔ လက္ေတြနဲ႔ ထမင္းဟင္းေတြ အက်ီ ၤေပၚ ဖိတ္စင္သြားတဲ႔အခါ အက်ီ ၤ၊
လံုခ်ည္ ဖိုသီဖတ္သီျဖစ္ေနတဲ႔အခါ ငါ႔ကိုမရြံပါနဲ႔။ ငယ္ငယ္တုန္းက ငါသုတ္သင္
ေပးခဲ႔တာေတြကို ေက်းဇူးျပဳျပီး သတိရေပးပါ။

အပ္ေၾကာင္းထပ္မက ေျပာဖူးတဲ႔ စကားေတြ ျပန္ေျပာမိတဲ႔အခါ စကားမျဖတ္ဘဲ
ေက်းဇူးျပဳျပီး နားေထာင္ေပးပါ။ ငယ္ငယ္တုန္းက အိပ္ရာ၀င္တိုင္း တစ္ေထာင္႔တစ္ည
ပံုျပင္ေတြ၊ ငါးရာ႕ငါးဆယ္နိပါတ္ေတာ္ေတြ၊ ဇာတ္ၾကီးဆယ္ဘြဲ႔ေတြ စတဲ႔ ပံုျပင္ေတြကို
မရိုးေအာင္ ေျပာရင္း ငါေခ်ာ႔သိပ္ခဲ႔တာကို သတိရေပးပါ။

မလွဳပ္ရွားႏိုင္လို႔ ေရခ်ိဳးဖို႔ အကူအညီလိုတဲ႔အခါ ငါ႔ကို မျငိဳျငင္ပါနဲ႔။ ငယ္ငယ္တုန္းက
ေခ်ာ႔တစ္လွည္႔၊ ေျခာက္တစ္လွည္႔ ေရခ်ိဳးေပးခဲ႔ဖူးတဲ႔ ပံုရိပ္ေလးကို ျမင္ေယာင္ေပးပါ။

ေခတ္သစ္ နည္းပညာသစ္ေတြကို မသိနားမလည္ခဲ႔ရင္ မေလွာင္ပါနဲ႔။ ငယ္ငယ္တုန္းက
'ဘာေၾကာင္႔ဆိုတဲ႔' ေမးခြန္းတိုင္းကို စိတ္ရွည္စြာ ငါျပန္ေျဖခဲ႔တာကို သတိရေပးပါ။

စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္မပါ ႏြမ္းလ်ျပီး လမ္းမေလ်ာက္ႏိုင္တဲ႔ အခါ ခြန္အားပါတဲ႔
လက္တစ္စံုနဲ႔ ငါ႔ကို ကူတြဲေပးၾကပါ။လမ္းေလ်ာက္သင္စ အရြယ္တုန္းက
တစ္လွမ္းခ်င္း လွမ္းေလ်ာက္ ေလ႕က်င္႔ေပးခဲ႔တာေတြကို သတိရေပးပါ။

တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႔ အိုစာသြားတဲ႔ ငါ႔ကို ၾကည္႔ျပီး ၀မ္းမနည္းပါႏွင္႔။
နားလည္ေပးပါ။ အားေပးပါ။အရင္တုန္းက လူ႕ဘ၀ တက္လမ္းအတြက္
ငါလမ္းညႊန္ခဲ႔သလို အခုအခ်ိန္မွာ ငါ႔ဘ၀ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အတြက္ အေဖာ္ျပဳေပးပါ။

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနဲ႔ ေအးျမမွဳေတြကို ငါျပံဳးျပံဳးေလး လက္ခံမွာပါ။ အဲဒီ အျပံဳးေတြထဲမွာ
မဆံုးတဲ႔ ငါ႔ေမတၱာေတြ ေတြ႕ရမွာပါ။

ကြ်န္မအေမ႔ကိုလဲ သတိရမိပါတယ္။ အခုေလာေလာ ဆယ္ေတာ႔ မိဘေတြကို
ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ မျပဳစုႏိုင္ေသးဘဲ က်န္းမာေစဖို႕ ဆုေတာင္းေမတၱာပ ဲပို႔ေပးႏိုင္ပါတယ္။
က်မလုိဘဲ မိဘေတြန႔ဲ ေဝးကြာေနၾကတဲ႔ သားသမီး ေတြလဲခံစားနူိင္ၾကပါေစ။

က်မလဲ တခ်ိန္ၾကရင္ ဒီလုိခံစား ရမွာ ဘဲေလ။ က်မ သားေလး ကိုနားလည္ေအာင္
သြန္းသင္ျပရင္းနဲ႔ဘဲ ။ အေဝးမွာ ရွိတဲ႔ က်မ ေမေမ ကိုစိတ္ထဲကသာ လုပ္ေပးေနရပါတယ္။
လူတုိင္းေရွာင္လႊဲ လုိ႔မရတာဘဲ။ ဒီစာေလးကို က်မကိုပုိ႔ ေပးပို႔လုိက္တဲ႔
သူငယ္ခ်င္းကို ဒီေနရာေလးကေန ေက်းဇူးတင္စြာျဖင္႔။

မ်ွေဝခံစားနူိင္ပါေစ။

*ျမတ္ေလးငုံ*

24 August 2009

*လူသား ေဒါင္းေလးမ်ား အေၾကာင္း*

လူသား ေဒါင္းေလးမ်ားအေၾကာင္း ကိုစိတ္ဝင္စား လုိ႔ေသခ်ာေလ႔လာ ျပီးတင္ျပလုိက္ပါတယ္ရွင္။
က်မတုိ႔ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ေဒါင္းေလးေတြ ေမြးတယ္ဆုိတာၾကားဘူးၾကမွာပါ၊သိပ္အံ႔ၾသ မသြားပါနဲ႔.
တကယ္ေတာ႔ လူသားတေယာက္ပါဘဲ။

တနည္းအားၿဖင့္ ေဒါင္းစင္ဒရုန္း ( Down's Syndrome ) လို႕ေခၚတဲ့ မ်ိဳးရိုးဗီဇဖြဲ႕
စည္းပံုနဲ႕ပက္သက္ၿပီး ေ၀ဒနာခံစားေနၾကရတဲ့ ကေလးငယ္ေလးေတြပါ။ဒီလို ေ၀ဒနာရွင္ကေလးငယ္ေလးေတြဟာ လူသားတစ္ေယာက္ ၊ ကေလးတစ္ေယာက္အေနနဲ႕
အၿပည့္အ၀ ရပ္တည္ခြင့္မရၾကပါဘူး ။ သူတို႕ေလးေတြမွာ ေမြးရာပါ ေရာဂါတစ္ခုကိုပါ ေလာကထဲသယ္ေဆာင္လာခဲ့ရၿပီး ၊ အၿခားေသာ ေရာဂါေတြကလည္း သူ႕ဘ၀ေလးကို
ေခၽြဖ်က္ဖို႕ အသင့္ေစာင့္ၾကိဳေနပါတယ္။ ဒီလိုကံတရားရဲ႕ မ်က္ႏွာသာေပးမခံရတဲ့
ကေလးငယ္ေလးေတြရဲ႕ ဘ၀ေလးေတြဟာ အလြန္သနားဖုိ႕ေကာင္းပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ သနားစရာ ေဒါင္းေလးေတြအေၾကာင္းကို တင္ၿပေပးလိုက္ပါတယ္။

ေဒါင္းစင္ဒရုန္း ( Down's Syndrom )ဆိုတာ မ်ိဳးရိုးဗီဇနဲ႕ပက္သက္တဲ့ ေရာဂါတစ္ခုၿဖစ္ၿပီး ၊
ေရာဂါခံစားေနရတဲ့ ကေလးငယ္ေတြဟာ သာမန္ကေလးငယ္ေတြထက္ ဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြး ၊ ခႏၶာကိုယ္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈေတြဟာ ေႏွးေကြးပါတယ္။ ဒါ့အၿပင္ အၿခားေသာ ေမြးရာပါ ခႏၶာကိုယ္ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ေတြလဲ ပါရွိလာတတ္ပါတယ္။ ဒီေရာဂါအေၾကာင္းကိုေလ့လာမယ္ဆိုရင္ ခႏၶာကိုယ္ဖြဲ႕စည္းတည္ေဆာက္ပံုကို သိရွိထားဖို႕လိုအပ္ပါတယ္။

မိခင္ရဲ႕ အသက္အရြယ္ဟာလည္း ေဒါင္းေလးေတြေမြးဖြားဖို႕အတြက္ အခ်က္တစ္ခ်က္အေနနဲ႕
ပါ၀င္ပါတယ္။မိခင္အသက္ ၂၀ မွ ၂၄ ႏွစ္အတြင္းတြင္ ကေလး ၁၄၉၀ ေမြးတိုင္း ေဒါင္းကေလးတစ္ေယာက္ပါရွိႏိုင္ပါတယ္။မိခင္အသက္ ၃၀ တြင္ ကေလး ၉၀၀
ေမြးတိုင္း ေဒါင္းေလးတစ္ေယာက္ပါရွိႏိုင္ပါတယ္။မိခင္အသက္ ၃၅ ေက်ာ္လွ်င္
ကေလး ၄၀၀ ေမြးတိုင္း ေဒါင္းေလးတစ္ေယာက္ပါရွိႏိုင္ပါတယ္။
မိခင္အသက္ ၄၀ တြင္ ကေလး အေယာက္ ၁၀၀ ေမြးတိုင္း ေဒါင္းေလးတစ္ေယာက္ပါရွိပါတယ္။
ဒါကိုၾကည့္မယ္ဆိုရင္ မိခင္ရဲ႕ အသက္ၾကီးလာတာနဲ႕အမွ် ေဒါင္းကေလးငယ္မ်ားေမြးႏိုင္တဲ့ ႏႈန္းဟာလည္းပိုမ်ားလာပါတယ္ ။

ေဒါင္းေလးေတြကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ သိသာထင္ရွားတာကေတာ့ မ်က္ႏွာအေန
အထားပဲၿဖစ္ပါတယ္။ မ်က္ႏွာၿမင္ရံုနဲ႕ ေဒါင္းေလးမွန္းသိသာပါတယ္။
ထင္ရွားေသာအခ်က္ေတြကေတာ့ -
၁။ ေခါင္းဟာ သာမန္ထက္ေသးငယ္ပါတယ္ ( Microcephaly )
၂။ ေနာက္ေစ့ဟာ ၿပားေနပါတယ္ ( Flattened Occiput )
၃။ ႏွာေခါင္းရိုးၿပားေနပါတယ္ ( Flattened Nasal Bridge )
၄။ပါးစပ္ေပါက္ကေသးငယ္ၿပီး လွ်ာက ၾကီးမားေနေသာေၾကာင့္ လွ်ာက ပါးစပ္ရဲ႕အၿပင္ကို ထြက္ေနတတ္ပါတယ္ ( Protruding Tongue )
၅။ မ်က္လံုးအေနအထားေၿပာင္းလဲၿခင္း ( Upward Slanting Eyes )
၆။ လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ား တိုတုတ္ၿပီး ၊ လက္ဖ၀ါးတြင္ အေရးေၾကာင္း( Palmar Crease )
တစ္ခုသာပါရွိပါတယ။္ ( Simian Crease ) လို႕ေခၚပါတယ္။
၇။ ေၿခမနဲ႕ ေၿခညႈိးၾကားအကြာအေ၀း က်ယ္ေနတတ္ပါတယ္။ ( Sandle Gap )
၈။ အရပ္အေမာင္းဟာ သာမန္ကေလးေတြထက္ ပုပါတယ္ ။
၉။ ၾကြက္သားမ်ားဟာ သာမန္ထက္ တင္းအားေလွ်ာ့နည္းေနတတ္ပါတယ္။ ( Hypotonia )

ေဒါင္းေလးမ်ားတြင္ေအာက္ေဖာ္ၿပပါ ေရာဂါမ်ားကိုလဲ ဆက္စပ္ေတြ႕ရွိရတတ္ပါတယ္ ။
၁။ ေမြးရာပါ ႏွလံုးေရာဂါမ်ား ( Heart Defect ) ။ အထူးသၿဖင့္ ႏွလံုးအတြင္းခန္းနံရံတြင္
ေပါက္မ်ားပါၿခင္း ။ ( Atrial Septal Defect , Ventricular Septal Defect )။
၂။ ေမြးရာပါ အစာလမ္းေၾကာင္းပိတ္က်ဥ္းေၿမာင္းၿခင္း
(ဥပမာ- Esophageal Atresia အစာေရၿမိဳၿပြန္က်ဥ္းၿခင္း )
၃။ လူကီးမီးယား ( Leukemia ) ေရာဂါၿဖစ္ပြားႏိုင္ၿခင္း ။
၄။ ကိုယ္တြင္းခုခံအား စနစ္ ( Immune System ) မေကာင္းေသာေၾကာင့္
ကူးစက္ေရာဂါမ်ား ၀င္ေရာက္ႏိုင္ၿခင္း ။
၅။ မ်က္စိ ၊ နား အၾကား၊ အၿမင္ ခ်ိဳ႕ယြင္းၿခင္း ။

ေဒါင္းေရာဂါကို ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ကုသႏိုင္ၿခင္းမရွိပါ ။ လိုအပ္ေသာ က်န္းမာေရးဆိုင္ရာ
ေထာက္ပံ့မႈမ်ားကို သာ လုပ္ေဆာင္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ေဒါင္းကေလးတစ္ေယာက္ကို
ၿပဳစုေစာင့္ေရွာက္ဖို႕အတြက္ တတ္ကၽြမ္းေသာ သက္ဆိုင္ရာပညာရွင္မ်ားပူးေပါင္း
ေဆာင္ရြက္ရမွာၿဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ- ကေလးအထူးကုဆရာ၀န္မ်ား ၊
မ်က္စိနားႏွာေခါင္းအထူးကုဆရာ၀န္မ်ား ၊ အစာလမ္းေၾကာင္းဆိုင္ရာ ဆရာ၀န္မ်ား ၊ စကားေၿပာရာတြင္ေႏွးေကြးတတ္ေသာေၾကာင့္ Speech Therapist မ်ား ၊
ခႏၶာကိုယ္ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈေႏွးေကြးမႈအတြက္Physiotherapist မ်ား ၊ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းအတြက္
သက္ဆိုင္ရာ Therapist မ်ား ၊ လူမႈေရးအဖြဲ႕အစည္းမ်ား အစရွိေသာ အတတ္ပညာရွင္မ်ား ပူးေပါင္းေဆင္ရြက္ဖို႕လိုအပ္ပါတယ္။ အၿခားေသာ ေမြးရာပါေရာဂါမ်ား ၊
ဆက္စပ္ဆင့္ပြားေရာဂါမ်ားအတြက္ သက္ဆိုင္ရာ ပညာရွင္မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္း
ေဆာင္ရြက္ကုသေပးႏိုင္ပါတယ္။ က်န္းမာေရး စစ္ေဆးမႈမ်ားကိုလည္း လိုအပ္သလို လုပ္ေဆာင္စစ္ေဆးေနရမွာၿဖစ္ပါတယ္။

ဒီေရာဂါကို မိခင္၀မ္းအတြင္းရွိေနစဥ္ကာလကတည္းက သိပၸံနည္းက်
ၾကိဳတင္စစ္ေဆးသိရွိႏိုင္ပါတယ္။ ေဒါင္းကေလး တစ္ေယာက္ေမြးဖူးေသာ
မိခင္မ်ားအေနၿဖင့္ ေနာက္ကေလးတစ္ေယာက္မယူခင္မွာ မ်ိဳးရိုးဗီဇဆိုင္ရာ
ကၽြမ္းက်င္သူ ( Genetic Counselor ) ႏွင့္ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးဖို႕လိုအပ္ပါတယ္။

အခ်ဳပ္အားၿဖင့္ဆိုေသာ္ Down's Syndrome ကေလးငယ္မ်ားဟာ ေမြးရာပါ
ေရာဂါေတြကို ခံစားေနၾကရတဲ့ သာမန္ကေလးငယ္ေလးေတြသာၿဖစ္ပါတယ္။
သူတို႕ေလးေတြမွာ သာမန္ကေလးေတြထက္ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ ၊ ဥာဏ္ရည္တိုးတက္မႈ
ေႏွးေကြးေသာ္လည္း သာမန္ကေလးမ်ားကဲ့သို႕ လႈပ္ရွားမႈမ်ား
( အားကစား ၊ စာသင္ၾကားၿခင္း ၊ ဂီတအႏုပညာ ) တြင္ စိတ္ပါ၀င္စားၿပီး
ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကပါတယ္။ သူတို႕ရဲ႕ ဘ၀တိုးတက္ရွင္သန္ဖို႕ဆိုတာ
လူအမ်ားၾကီးေပၚမွာမွီခိုေနၾကရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီသနားစရာေကာင္းတဲ့
ကေလးငယ္ေလးေတြဘ၀ သာယာေစဖို႕ အားလံုး၀ိုင္း၀န္းကူညီႏိုင္ၾကပါေစလို႕
တိုင္တြန္းလိုက္ရပါတယ္ရွင္။

က်မ သားကို ေက်ာင္းပို႔တုိင္း သားတုိ႔ေက်ာင္းမွာ သူတုိ႔ေလးေတြကို ေတြ႔ရတယ္ (၃)ေယာက္
ေလာက္ရွိပါတယ္။ ၾကည္႔ျပီးစိတ္မေကာင္းျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္၊ သူတုိ႔ေလးေတြကို
က်မသိပ္စိတ္ဝင္စားခဲ႔ပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔လဲ သူတုိ႔အေၾကာင္းေလးေတြကို
အမွတ္တရ ေရးသား တင္ျပရင္နဲ႔ နားခြင္႔ျပုပါရွင္။

မ်ွေဝခံစားနူိင္ၾကပါေစ.

*ျမတ္ေလးငုံ*

*ကိုယ႔္ အတြက္*

က်မ အတြက္ လုိအပ္မယ္ ထင္လုိ႔သတိရေနရေအာင္ တင္ထားရင္နဲ႔ လူတုိင္းအတြက္လဲ လုိအပ္မယ္ထင္ပါတယ္။ လူအသုိင္းအဝုိင္းနဲ႔ ပတ္သက္ေနသမ်ွ လုိအပ္ေနမွာပါ။

"ကိုယ့္အတြက္" လို႔ စဥ္းစားမိတာနဲ႔တစ္ၿပိဳက္နက္ တစ္ဖက္လူရဲ႕ ခံစားခ်က္ကိုလည္း
ထည့္တြက္သင့္တယ္။ သူ႔အတြက္ ပိုစဥ္းစားေပးသင့္တယ္။ ဒါေတြက ၾကင္နာ၊ ယဥ္ေက်းတဲ့အျပင္
တစ္ဖက္လူကို ေလးစားရာလည္းေရာက္တယ္။ လင္မယားၾကားမွာ ဒါကုိပိုအေလးထားသင့္တယ္။

လူ႔ဘဝမွာ ေနသာရက္၊ မိုးအံု႔ရက္ေတြရွိတယ္။ ေနသာတယ္ဆိုတိုင္း အၿမဲတမ္းေနသာေနမွာ မဟုတ္ဘူး။ တစ္ခါတေလ မိုးႀကီးေလႀကီးလည္း က်တတ္တယ္။ မိုးမိသြားတဲ့လူကို လက္ညိႇဳးထိုး ဟားတိုက္မရယ္ပါနဲ႔။ ထီးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ သူ႔ကိုအကာအကြယ္ေပးလိုက္ပါ။

ကိုယ့္ထက္ ဒုကၡေရာက္ေနသူ၊ ကိုယ့္ထက္ ထိခိုက္နာက်င္ေနသူကို ဒီေလာကၾကီးရဲ႕ အလွအပနဲ႔ ေနေရာင္ျခည္ကို ခံစားႏိုင္ေအာင္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကူညီပါ။ ဒီလို အၾကင္နာေမတၱာေတြကို မ်ဳိးပြါးပါ။ ကိုယ္သတိမမူမိခ်ိန္ အဲဒီအၾကင္နာေတြကေန လွပတဲ့ ပန္းပြင့္ေတြ ဖူးပြင့္လာပါလိမ့္မယ္။ အသံုးဝင္တဲ့ အီးေမးလ္တစ္ေစာင္၊ စာတစ္ပုဒ္၊ တစ္ပိုဒ္ကလည္း အၾကင္နာေတြကို မ်ဳိးပြါးတာပဲျဖစ္တယ္။

ဂီတတစ္မ်ဳိး သို႔မဟုတ္ တူရိယာတစ္ခုကို တီးတတ္ရင္ ပိုေကာင္းတယ္။ ဂီတက ကိုယ့္စိတ္ကို ေဆးေၾကာေပးသလို ကိုယ့္မွတ္ဥာဏ္၊ အေတြးေတြကို ပိုပြင့္ေစတယ္။ ကိုယ္ထင္မွတ္မထားတဲ့ ဆိတ္ျငိမ္ျခင္းေတြကို သယ္ေဆာင္လာေပးတယ္။ ဘဝအတြက္ ခံစားမႈရသာေပါင္းစံု သယ္လာေပးတယ္ဆိုရင္ ပိုမွန္လိမ့္မယ္။

တစ္ခ်ဳိ႕ကိစၥေတြကို လံုးဝ အစျပန္ေဖာ္လို႔မရေအာင္ ေမ့ထားသင့္တယ္။ အခက္အခဲ တစ္ခုၾကံဳခဲ့တိုင္း ရင့္က်က္ၾကီးျပင္းဖို႔ အသိဥာဏ္တစ္ခုတိုးတယ္လို႔ ထင္မွတ္ပါ။ တစ္ခ်ဳိ႕ ထိခိုက္နာက်င္မႈနဲ႔ စိတ္ဆင္းရဲမႈေတြကို ခံႏိုင္ရည္ရွိဖို႔ သင္ယူပါ။ ဒီအသက္အရြယ္က ကေလးေလးတစ္ေယာက္လို႔ အသံထြက္ ေအာ္ငိုသင့္တဲ့ အရြယ္ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။

အသုဘတစ္ခါ ပို႔ျပီးတိုင္း သခၤါရတစ္ခါ ရတတ္ၾကတယ္။ တစ္ခါဖ်ားနာတိုင္း ပိုတန္ဖိုးထားရ ေကာင္းမွန္း သိေတာ့တယ္။ ေက်းဇူးတရားကို မိနစ္၊ စကၠန္႔တိုင္း သတိရသင့္တယ္။ ေက်းဇူးတရားက ကိုယ့္ေဘးက လူေတြကို တန္ဖိုးထားေစသလို ေလာဘ၊ အတၱနဲ႔ ျငင္းခုန္ျခင္းေတြကို ေျပျငိမ္းေစတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းရဲ႕ ရင္းျမစ္ဆိုရင္ ပိုမွန္လိမ့္မယ္။

ေန႔စဥ္လူ႔ဘဝကို သနားၾကင္နာျခင္းေတြနဲ႔ လွည့္ပတ္ေနသင့္တယ္။
လူ႔ဘဝ တစ္ခါပဲ ရႏိုင္ပါတယ္။ တစ္ေထာက္နားတာ ပိုရွည္တဲ့ ဘဝခရီးကို ေလွ်ာက္လွမ္းဖို႔ပါ။
ကိုယ့္ဘဝ အနားယူခ်ိန္ မရွိဘူးလို႔ မျငီးျငဴပါနဲ႔။
တစ္လမွာ တစ္ရက္ေလာက္ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ အနားယူဖို႔ ကိုယ့္ကိုအားလပ္ခ်ိန္ေပးပါ။

လူ႔ဘဝရဲ႕ အၾကီးမားဆံုး ဖိအားက စိတ္ဖိအားပဲျဖစ္တယ္။
ကိစၥတစ္ခုကို ကိုယ္လုပ္ႏိုင္တယ္၊ လုပ္သင့္တယ္လို႔ ကိုယ့္ကို ယံုၾကည္တဲ့အခ်ိန္ ေတာင္ေတာင္ေျမာက္ေျမာက္ စဥ္းစားမေနပါနဲ႔။ ကိုယ့္စိတ္ကို ဖိအားမေပးဘဲ လုပ္လိုက္ရင္ ဒါဟာ ေကာင္းေသာအစပ်ဳိးျခင္း ျဖစ္လိမ့္မယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ ကိစၥေတြက ကိုယ္ထင္သေလာက္ မခက္ခဲဘူးဆိုတာ သိရလိမ့္မယ္။

တစ္ခ်ဳိ႕က အလုပ္လုပ္ဖို႔အတြက္ အသက္ရွင္တယ္။
တစ္ခ်ဳိ႕က စိတ္ကူးအိပ္မက္ေၾကာင့္ အသက္ရွင္တယ္။
တစ္ခ်ဳိ႕က ငါဘာလို႔ အသက္ရွင္ေနရလဲဆိုတဲ့ အေျဖကိုရွာရင္း အသက္ရွင္တယ္။
တစ္ခ်ဳိ႕က သတိၱနဲ႔ အသိဥာဏ္ကိုမွီျပီး အသက္ရွင္တယ္။

ဘာျဖစ္လို႔ စိတ္တို ေဒါသထြက္ရသလဲ? ကားၾကပ္လို႔? တန္းစီလက္မွတ္ ဝယ္ရလို႔? သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ျငင္းခုန္လို႔? အေရာင္းစာေရးမ အခ်ဳိးမေျပလို႔?

စိတ္တိုေဒါသ မထြက္ခင္ ဘယ္အရာေတြကမွ တကယ့္စိတ္တိုေဒါသ ထြက္သင့္တဲ့ အရာလဲဆိုတာ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ဥပမာ- လူမမယ္ကေလးေတြ ညႇင္းပမ္းႏိုက္စက္ခံရတာ၊ ျပည္သူလူထု ဆင္းရဲငတ္ျပတ္တာ၊ စစ္ပဲြနဲ႔ မျငိမ္းခ်မ္းမႈ.... စတာေတြနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ရင္ အထက္က အရာေတြနဲ႔ ကိုယ္ေဒါသထြက္ဖို႔ မသင့္ပါဘူး။ ေဒါသထြက္သင့္တဲ့အရာေပၚ ကိုယ့္ေဒါသစိတ္ေတြ မက်ေရာက္ခင္ ဒီလိုအေျခအေနအတြက္ ကိုယ္ဘာမ်ား လုပ္ေပးႏိုင္မလဲလို႔ အရင္စဥ္းစားပါ။

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာရွိမွ ဒီကမာၻၾကီး ပိုလံုးဝန္းမယ္။
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာရွိမွ ထူးဆန္းအံ့ၾသမႈေတြကို ဖန္တီးႏိုင္မယ္။
တျခားလူရဲ႕ ေကာင္းကြက္ကိုျမင္မွ ကိုယ့္ရဲ႕ေကာင္းကြက္ကို ျမႇင့္တင္ႏုိင္မယ္။
တျခားလူကို အေကာင္းေျပာမွ သူနဲ႔ကိုယ့္ၾကားက ဆက္ဆံေရးေတြ ပိုေကာင္းႏိုင္မယ္။
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာက အရာအားလံုးရဲ႕ ေမာင္းႏွင္အားျဖစ္တယ္။

ေမတၱာစစ္ကို ေပးမွ ေမတၱာစစ္ကို ျပန္ရမယ္။ ဒါေပမယ့္ နာက်င္မႈေတာ့ ရွိမွာပဲ။
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ၾကားမွာ အကြာအေဝးတစ္ခု ခ်န္ထားရင္
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကာကြယ္ရာေရာက္ေပမယ့္ အထီးက်န္မႈကိုေတာ့ ခံစားရမွာပဲ။

ကိုယ္စိတ္ညစ္လို႔ သူေပ်ာ္ရင္ အဲဒါ ရန္သူတဲ့။
ကိုယ္ေပ်ာ္လို႔ သူေပ်ာ္ရင္ အဲဒါ သူငယ္ခ်င္းတဲ့။
ကိုယ္စိတ္ညစ္လို႔ သူစိတ္ညစ္ရင္ အဲဒီလူေတြကို ကိုယ့္ရင္ဘတ္ထဲမွာ ထာဝရ သိမ္းထားလိုက္ပါ။

ေပ်ာ္ရႊင္ခ်ိန္မွာ ဒီေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ ထာဝရမဟုတ္ဘူးဆိုတာ နားလည္ထားရသလို စိတ္ပ်က္ အားငယ္ခ်ိန္မွာလည္း ဒီအားငယ္မႈေတြဟာ အျမဲတမ္းမဟုတ္ဘူးလို႔ နားလည္ရမယ္။

စကားတစ္ခြန္းတည္းနဲ႔ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘဝကိုပ်က္စီးေစႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သင့္ပါးစပ္ဖ်ားမွာ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားကို ခ်ိတ္ဆဲြထားပါ။

ေလာကမွာ ဘယ္ေတာ့မွ သြားပုပ္ေလလႊင့္ အေျပာမခံရတဲ့လူ မရွိသလို အျမဲတမ္း အခ်ီးက်ဴးခံေနရသူလည္း မရွိဘူး။ ကိုယ္စကားမ်ားရင္ အျပစ္ေျပာမယ္၊ ကိုယ္စကားနည္းရင္လည္း အျပစ္ေျပာမယ္၊ ကိုယ္စကားလံုးဝ မေျပာဘဲ ဆိတ္ဆိတ္ေနရင္လည္း အျပစ္ေျပာမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေလာကမွာ မေျပာမခံရတဲ့လူဆိုတာ မရွိဘူး။

ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းဟာ မဟုတ္မမွန္ သြားပုပ္ေလလႊင့္ သတင္းေတြအတြက္ အေကာင္းဆံုး အေျဖျဖစ္တယ္။
စိတ္ကူးနဲ႔လက္ေတြ႔ တစ္ထပ္တည္း မက်တဲ့အခါ နာက်င္ေအာင္ ခံစားရတယ္။ အဲဒီနာက်င္မႈကို သင္အလဲထိုးမလား...? နာက်င္မႈက သင့္ကို အလဲထိုးတာကို ခံမလား...?

လူ႔ဘ၀ဆိုတာ တိုတိုေလး။ ခဏတာအခ်ိန္ေလးမွာ ၀မ္းနည္းစရာ၊ စိတ္ပ်က္စရာ ဘာတစ္ခုမွ ခ်န္မထားခဲ့နဲ႔။ ရီခ်င္ရင္ ရီပစ္လိုက္၊ ငိုခ်င္ရင္ ငိုပစ္လိုက္၊ ခ်စ္ခ်င္ရင္ ခ်စ္ပစ္လိုက္ ဘယ္ဖိအားနဲ႔မွ ကိုယ့္ကို ထိန္းခ်ဳပ္မထားေလနဲ႔။

ကိုယ္အခုလုပ္ေနတာေတြ ဘယ္ဟာက အမွန္လဲ... ဘယ္ဟာက အမွားလဲ မသိဘူး။ ကိုယ္အိုမင္းလို႔ ေသဆံုးခါနီးမွ အမွား၊ အမွန္ကို သိႏိုင္ေတာ့မယ္။ ဒါေၾကာင့္ အလုပ္တစ္ခုကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္လုပ္ျပီး အိုမင္းေသဆံုးသြားမဲ့ အခ်ိန္ကိုေစာင့္ပါ။

လူတစ္ခ်ဳိ႔က မိုက္ရိုင္းမယ္။ လူတစ္ခ်ဳိ႔က ေကာက္က်စ္မယ္။ သူတို႔ေနရာမွာ ၀င္ေရာက္ခံစားၾကည့္မွ သူတို႔ဟာ ကိုယ့္ထက္ သနားစရာေကာင္းမွန္းသိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူေကာင္းျဖစ္ျဖစ္၊ လူဆိုးျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ၾကံဳဖူး ဆံုဖူးသူကို နားလည္ခြင့္လြတ္ပါ။

ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ျဖစ္မလာတဲ့အခါ၊ လုပ္ခ်င္တာေတြ လုပ္ခြင့္မရတဲ့အခါ၊ လုပ္ေနသမွ် အရာမေရာက္တဲ့အခါ စိတ္ပန္း လူပန္းျဖစ္ျပီး စိတ္ဓာတ္ေတြက်လာရင္ ဒီလိုဟာမ်ဳိးေလးေတြကို ကြ်န္မ ဖတ္ျပီး စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္ေရး လုပ္ျဖစ္တယ္။ ကြ်န္မလို တစ္ခုခု ခံစားေနရသူမ်ားအတြက္ မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။

က်မ ဒီစာေလးေတြကုိ အင္တာနက္ စာမ်က္နွာေတြက ၾကိဳက္လုိ႔ တင္ေပးလုိက္တာပါ၊ က်မလုိဘဲဖတ္ျပီး ၾကိဳက္ၾကမယ္လဲထင္ပါတယ္။

မ်ွေဝခံစားနူိင္ၾကပါေစ.

*ျမတ္ေလးငုံ*

20 August 2009

*အကုန္ခ်စ္တဲ႔ ဒဂုံ(၁)*

က်မတ႔ုိငယ္ငယ္က ေက်ာင္းေလးအေၾကာင္းကိုတင္လုိက္ပါတယ္.
က်မတုိ႔ေက်ာင္းေလးက သိပ္ေပ်ာ္ရႊင္ဘုိ႔ေကာင္းပါတယ္.က်မက
မူလတန္းကို အ.မ.က(၅)(ဘစ္ေလ်ာ႔ဟုမ္း)ဒဂုံမွာတက္ရပါတယ္.အလယ္တန္းနဲ႔
အထက္တန္းကို အ.ထ.က.(၁)ဒဂုံမွာတက္ ခဲ႔တာပါ.
က်မတုိ႔လက္ထက္က ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမၾကီးေဒၚတင္ျမင္႔ပါ
ဆရာမၾကီးပင္စင္ယူေတာ႔ ဆရာၾကီးဦးနူိင္ေအာင္ေျပာင္းလာပါတယ္.

က်မတုိ႔ေက်ာင္းက သိပ္စည္းကမ္းရွိခဲ႔တယ္.က်မတုိ႔ငယ္ငယ္ကပါ.
ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ လဲသိပ္ရင္းႏွီးၾကတယ္.ေမာင္နွမေတြလုိပါဘဲ.
ဆရာမေတြဆုိလဲ သိပ္သေဘာေကာင္းၾကတယ္.တပည္႔ေတြကိုပညာအျပည္႔
ေစတနာပါပါနဲ႔သင္ေပးခဲ႔တာပါ.ဆရာက်င္႔ဝတ္နဲ႔လဲညီၾကပါတယ္.

က်မတုိ႔ေမာင္နွမ(၃)ေယာက္ရွိတယ္.ေမာင္နွမ(၃)ေယာက္လုံးတေက်ာင္း
တည္းပါဘဲ.က်မမိဘေတြကဝန္းထမ္းေတြပါ.က်မတုိ႔ေက်ာင္းမွာဝန္ထမ္း
သားသမီးေတြမ်ားပါတယ္(အဲဒီအခ်ိန္ကပါ).မိဘေတြမွာလဲဘာအျပိုင္အဆုိင္မွ
မရွိသလုိ.ဆရာေတြလဲအျပိုင္အဆုိင္မရွိပါဘူး.(အရင္ကေနာ္).

ေက်ာင္းမွမနက္ဆုိနူိင္ငံေတာ္အလံကို အေလးျပဳရတယ္.စပီကာၾကီးနဲ႔
နူိင္ငံေတာ္သီခ်င္းကို ျပိဳင္တူသီဆုိၾကရတယ္.ညေနေက်ာင္းဆုိလဲ.
နူိင္ငံေတာ္အလံကိုအေလးျပဳရတာဘဲ.နူိင္ငံေတာ္သီခ်င္းဆုိေနခ်ိန္
ေက်ာင္းကုိေရာက္ေနတယ္ဆုိရင္မန္႔တပ္ရပ္ျပီးေရာက္ေနတဲ႔ေနရာကေနသီဆုိရပါတယ္.
ေက်ာင္းေနာက္ၾကရင ္ေဘာလုံးကြင္းမွာ ျမက္နူတ္ရင္နူတ္မနူတ္ရင္
သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရတယ္.ေက်ာင္းတံဆိတ္မတပ္ရင္လဲ ဒဏ္ေၾကးေပးရပါတယ္.

မိန္းခေလးေတြဆုိရင္ ေဘာ္လီေက်ာျပည္႔ဝတ္ရတယ္. မဝတ္ရင္ဆရာမ
ေဒၚခင္ႏြဲ႔ႏြ႔ဲကၾကိတ္လုံးနဲ႔ ေဆာ္ေတာ႔တာ.ေယာက်ၤားေလးေတြအိပ္သာ
ထဲမွာေဆးလိပ္ဝင္ေသာက္ရင္ ဆရာတုတ္ေပါ(သုိ႔)ဆရာေလ်ာဖီကလုိက္ေၾကြး
ေတာ႔တာဘဲၾကိတ္လုံးနဲ႔ ေပ်ာ္ဘုိ႔ေကာင္းပါတယ္.ဆရာေတြကိုေလးေလးစားစား
ရွိခဲ႔ၾကပါတယ္.ေက်ာင္းမွမဟုတ္ပါဘူး အျပင္မွာေတြ႔လဲ ရုိေသၾကတာပါ.

က်မတုိ႔ေက်ာင္းၾကီးက အနူပညာသမားေတာ္ေတာ္ထြက္ခ႔ဲပါတယ္.
က်မတုိ႔ေက်ာင္းမွာ အမ်ိဴးသားေအာင္ပဲြေန႔တုိင္း က်မတုိ႔ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား
ေတြအတြက္ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲ လုပ္ေပးခဲပါတယ္.(အရင္ကေနာ္).
ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြကိုယ္တုိင္တီးကိုယ္တုိင္ဆုိၾကတာေပါ႔႔
အျဖဴအစိမ္း ကိုလဲတူညီဝတ္ရတယ္.ရင္ဖုံးေလးေတြကမိန္းခေလးေတြ
ေယာက်ၤားေလးေတြက ရွပ္ေကာ္လံေတြ နဲ႔ေက်ာင္းကလဲ အျဖဴအစိမ္း
ဝယ္လုိ႔ရတယ္.အျပင္ထက္ေစ်းသက္သာတယ္.

ေအာင္စာရင္းထြက္လုိ႔ ေက်ာင္းသားသစ္လက္ခံရင္လဲ ဘာဝင္ေၾကးမွာေပးစရာမလုိပါဘူး
စာအုပ္ဘုိးရယ ္မိဘဆရာအသင္းေၾကးဘဲ ေပးခဲ႔ရပါတယ္.မိဘေတြလဲသိပ္မပူရဘူး
က်မတုိ႔အခိ်န္တုံးကပါ.စည္းကမ္းသိပ္ၾကီးျပီးေတာ႔ ေက်ာင္းစည္းကမ္းနဲ႔သိပ္ညီတဲ႔က်မတုိ႔
ေက်ာင္းၾကီးကေတာ႔ ခုဆုိရင္ အရင္နဲ႔ဘာမွမဆုိင္ေတာ႔ ပါဘူး။

က်မတူမကို္ ေက်ာင္းအပ္တာ သူအေမက်မ အမ ေတာ္ေတာ္ ကုန္သြားပါတယ္.
က်မတုိ႔ ေနတာဒဂုံျမိဳ႔နယ္မွာ ေနထုိင္တာေတာင္မွ ေတာ္ေတာ္ကုန္သြားခဲ႔တယ္.
က်မသူငယ္ခ်င္းသမီး အတြက္လုိက္လုပ္ေပးတာ ေက်ာင္းဝင္းေၾကး(၁၀)သိန္း
ေပးလုိက္ရပါတယ္. ေနာက္မိဘဆရာအသင္းေၾကး ေပးရတယ္ဘာဘုိး ညာဘုိး
ေပးရေသးတယ္.ဆရာမေတြကခေလးမိဘေတြ အက်ီၤဆုိင္ဖြင္႔ရင္ အက်ီၤၤသူတုိ႔အတြက္ေပး
ရတယ္.ေ၇ႊဆုိင္ဆုိေရႊ. မိဘစီးပြားေရးဘာလုပ္လဲ လုိက္ၾကည္႔ျပီးေတာင္းေတာ႔တာပါဘဲ.

တကယ္မလြယ္တဲ႔ ေက်ာင္းၾကီးပါဘဲ.ခုေတာ႔ဆရာမေတြအတြက္ေပးရ.(လစဥ္ေနာ)္.
ေက်ာင္းမွာမိဘေတြက သားသမီးကိုၾကိဳေတာ႔လဲ အျပိဳင္ေတြဝတ္ရ.သားသမီးေတြကိုလဲ
အျပိဳင္ဆင္ၾက. ဟူး ..ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္ဖုိ႔ ေကာင္းတယ္.က်မတုိ႔ငယ္ငယ္ကအကုန္ခ်စ္တဲ႔
ဒဂုံ(၁)က ခုေတာ႔ အလကားေက်ာင္းၾကီးပါဘဲ လုိ႔ခံစားမိလာခဲ႔တယ္.စာဆုိလဲ
က်ဴရွင္မွာသင္ မနက္က်ဴရွင္ညက်ဴရွင္ ေက်ာင္းမွာအျပီးမသင္ခဲ႔ရပါဘူး.

ေမးခြန္းၾကိဳဝယ္ရေသးတယ္. ေတာ္ေတာ္မလြယ္တဲ႔ေက်ာင္းပါ.ခုဆုိရင္
ဆရာေတြက ဆရာက်င္႔ဝတ္မရွိ ေပးရင္သင္မယ္မေပးရင္ ကေလးကိုရုိက္မယ္.
မိန္းခေလးေတြကလဲ အျဖူအစိမ္း ကိုဝတ္ခ်င္သလုိဝတ္ ေယာက်ာၤးေလးေတြလဲ
လက္ၾကားထဲမွာေဆးလိပ္တုိနဲ႔ ဆရာသမားကိုရုိေသရမယ္ဆုိတာမသိ.
ဆရာမေတြ ကိုလဲေလးစားရ ေကာင္းမွန္းမသိပါဘူး. ဘာပညာေတြရျပီး ဘာပညာေတြ
တတ္လဲေတာ္လဲေတာ႔ က်မ မသိဘူး. ေငြေပးရင္ ပညာရမယ္ ဆုိတာဘဲ က်မသိတယ္.

ဒီလုိပညာေရးစနစ္ၾကီးက ဘယ္လာေကာင္းေတာ႔မွာလဲရွင္.အရာရာကုိေငြကၾကီးဆုိး
ေနတာ.ေငြမ်ားတရားနူိင္ေခတ္ၾကီးကိုေရာက္ခ်င္မလွေရာက္ေနတာပါ.ဂုဏ္ထူးလုိခ်င္ရင္
ဘာကားဝယ္ေပးလုိက္ရမယ္.(၆)ဘာသာဂုဏ္ထူးအထင္မၾကီးဘူးက်မကေတာ႔
ဒီေခတ္ဒီစနစ္ေတြနဲ႔ က်မတုိ႔တုိင္ျပည္ရဲ႔ ပညာေရးစနစ္ ၾကီးကေတာ႔ ရင္ေလးစရာ
ၾကီးပါဘဲရွင္.ဒီမင္းဆုိးမင္းညစ္ ေတြရွိေနသမ်ွ ဆက္အုပ္ခ်ဴပ္ေနသမွ် က်မတုိ႔တုိင္းျပည္
ေငြပညာေရး ဘဲရွိလာမွာပါ. အကုန္ခ်စ္တဲ႔ ဒဂုံ(၁)က်မတုိ႔ေက်ာင္းၾကီးက ခုေတာ႔
ေငြကိုခ်စ္တဲ႔ဒဂုံ(၁)ျဖစ္လာပါျပီး.က်မတုိ႔ငယ္ငယ္ကဒဂုံ(၁)ကေတာ႔ဘယ္ေတာ႔မွ
ျပန္ျဖစ္လာမွမဟုတ္ေတာ႔ပါဘူး.က်မတုိ႔ကို နာ(၃)နာ နဲ႔သင္ၾကားေပးခဲ႔တဲ႔က်မတုိ႔ဆရာ
ဆရာမေတြအားလုံးကို ဒီေနရာေလးကေန ကန္ေတာ႔ရင္းနဲ႔ က်မတုိ႔ေက်ာင္းေလးအေၾကာင္း ကုိစိတ္မေကာင္းခ်င္မ်ားစြာျဖင္႔ နားလုိက္ပါအုံးမယ္.။

မ်ွေဝခံစားနူိင္ပါေစ.

*ျမတ္ေလးငုံ*

17 August 2009

*အက်ဥ္းသားေဟာင္း ကိုဘုိနီေအာင္*

*အက်ဥ္းသားေဟာင္း ကိုဘုိနီေအာင္*. သူနဲ႔ပါတ္သက္တဲ႔အေၾကာင္းေလး ေရးမယ္လုိ႔
စိတ္ကူးမိတာနဲ႔ေရးလုိက္ပါတယ္. ကိုဘုိနီေအာင္ကို သူေထာင္ကထြက္လာမွ
ျမင္ဘူးပါတယ္.ဘာလမ္း(မူဆလင္)ေဆးရုံမွာပါ. သူေဆးရုံတက္ရတယ္ဆုိ႔လို႔
က်မအမ်ိဳးသားနဲ႔တူတူေရာက္ခဲ႔တာပါ. သူကိုမျမင္ဘူးေပမဲ႔ သူအတြက္ေဆးေတြ
ကိုေတာ႔ က်မအလွဴခံေပးဘူးပါတယ္.

သူကိုေတြေတာ႔ ေတာ္ေတာ္က်န္မားေရးမေကာင္းပါဘူး. စကားကိုေကာင္းေကာင္း
မေျပာနူိင္ဘူး.က်မနဲ႔သူကိုမိတ္ဆက္ေပးတဲ႔ က်မအမ်ိဳးသားကိုသူကၾကိုျပီးက်မနံမည္
ကိုေျပာျပပါတယ္.က်မကေတာ႔ သူကိုၾကည္႔ျပီးစိတ္မေကာင္းပါဘူး. ခနေနေတာ႔
သူအမၾကီးေရာက္လာပါတယ္.သူအမၾကီးနဲ႔ကေတာ႔ ေထာင္ဝင္စာေတြမွာေတြ႔ေနၾကပါ. အဲေတာ႔မွအမနဲ႔စကားေျပာျပီးေနၾကတာေပါ႔.

ကိုဘုိနီေအာင္ေဆးရုံကိုလဲ သူရဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားလာၾကတယ္.
လူနာလဲစကားေတြေျပာရလုိ႔ေမာေနမွာဘဲလုိ႔ ေတာင္က်မကေျပာမိပါေသးတယ္.
သူရဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ သူရွိလာတာကို သူ ေပ်ာ္ေနပုံရပါတယ္.ျပုံးေနတာပါဘဲ.
က်မတုိ႔လဲ ေနာက္ေန႔ ျပန္လာခ႔ဲမယ္ ဆုိျပီးသူ႔ကို နူတ္ဆက္ျပီးျပန္ခဲ႔ၾကပါတယ္.
ေအာက္ေရာက္ေတာ႔ ေထာင္ထဲကသူ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ထပ္လာေတြ႔ ၾကပါတယ္.
က်မအမ်ိဳးသားကေတာ႔ ကိုဘုိနီေအာင္ကိုေတြ႔ျပီးျပန္လာေတာ႔ မ်က္နွာမေကာင္းဘူး
ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ထိခုိက္ေနပုံပါဘဲ.ဲ

ကိုဘုိနီေအာင္ကိုၾကည္႔ရတာ (HIV)ေရာဂါကိုခံစားေနရတဲ႔ လူတေယာက္လုိ႔ဘဲေနာ္လုိ႔
က်မ အမ်ိဳးသားကိုေျပာျပလုိက္တယ္. က်မ အမ်ိဳးသားကဟုတ္တယ္.ဆုိျပီးေတာ႔ ကိုဘုိနီေအာင္အေၾကာင္းေလးေတြေျပာျပခဲ႔ပါတယ္.ကိုဘုိနီေအာင္ကခင္ဘုိ႔ေကာင္းတယ္.
ေထာင္ထဲမွာလဲ ေအးေအးေနတာ.ဘာျပသနာမွမရွိဘူး.

သူကိုအမိန္႔ခ်တာအနွစ္(၂၀).သူေနရတာကေတာ႔(၁၀)နွစ္လုိ႔ေျပာျပပါတယ္.
သူ႔ ပုဒ္မ ကေတာ႕၁၇(၁)လုိ႔ေျပာျပခဲ႔တယ္.ေတာတြင္းဆက္သြယ္မႈေပါ႔.
သူကိုစစ္ေၾကာေရးလုပ္တုံးက ေတာ္ေတာ္ကိုညွင္းပန္းခံခဲ႔ရတယ္လုိ႔လဲ
ေျပာျပပါတယ္. ျကင္စက္ေတြနဲ႔ုတုိ႔ျပီး စစ္ေၾကာေရးမွာ စစ္ခံခ႔ဲရပါတယ္.
ခနခနစစ္ပါမ်ားေတာ႔သူ႔ရဲ႔ အာရုံေၾကာ ေတြကမခံနူိင္ေတာ႔ဘူးေပါ႔.
တေျဖးေျဖးနဲ႔ သူအေၾကာေတြက အလုပ္မလုပ္ေတာ႔ပါဘူး.

ေနာက္ေတာ႔ သူက(တက္)တဲ႔ေရာဂါေတြ ျဖစ္လာတယ္. အာရုံေၾကာ
ေဆးေတြေသာက္ရတယ္.က်မကိုယ္တုိင္သူအတြက္ေဆးေတြကိုဆရာဝန္
ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိကေတာင္းေပးခဲ႔ဘူးပါတယ္.ေနာက္ေတာ႔ေသာက္ေဆး
ေတြကမတုိးေတာ႔ပါဘူး.ထုိးေဆးထုိးမွသက္သာခဲ႔ပါတယ္. သူတက္ေနတဲ႔အခ်ိန္ဆုိရင္
သူကို ဝိုင္းဖိ ရတာ လူေလးငါးေယာက္ကို ဖိရပါတယ္.ဂေယာင္ ကတန္းေတြေျပာ
သူေျပာတဲ႔အခ်ိန္ဆုိလဲသူကို႔စစ္ ေနတုံးကသူေျဖခဲ႔တာ ေတြကိုျပန္ေျပာေလ႔
ရွိတယ္လုိ႔လဲ က်မအမ်ိဳးသားကေျပာျပပါတယ္.

ေဆးေတြကို ခနခနအထုိးခံခဲ႔ ရတဲ႔ကိုဘုိနီတေယာက္ ေထာင္ထဲကထြက္လာတာနဲ႔
သူနဲ႔တူတူေရာဂါပါ ပါလာခဲ႔တယ္ေလ.အဲဒီေရာဂါကေတာ႔ လူတုိင္းသိပ္ကို ေၾကာက္ၾကတဲ႔ (HIV)ေရာဂါပါဘဲ.စစ္အစုိးရလုပ္ရပ္ေတြေပါ႔.ေထာင္ထဲမွာ ေဆးဝါးကုသ ခံယူဘုိ႔ေတာ္ေတာ္ ေၾကာက္ဘုိ႔ေကာင္းပါတယ္.လူေတြကိုလူလုိ႔မဆက္ဆံ နူိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ ဘဝက
ေတာ္ေတာ္ကို ရင္နာဘုိ႔ ေကာင္းပါတယ္.

ေနထုိင္မေကာင္း ျဖစ္ေနရင္ေတာင္ မွေရာဂါတျခား ေဆးတျခားနဲ႔ ကုသခံရတာပါ.
အစာအစားဆုိလဲသန္႔ရွင္းမႈ မရွိ တကုိယ္ေရ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ဘုိ႔ အတြက္ေတာင္မွ
ေရကိုပုံစံနဲ႔ ခ်ဳိးခုိင္းေသးတယ္.အိမ္ကေထာင္ဝင္စာ လာရင္ ေဆးေတြကိုမွာ
ေဆးထုိးအပ္ေတြကိုမွာ တခါခါၾကေတာ႔ ေပးလုိ႔ရတာေပါ႔ တခါခါၾကျပန္ေတာ႔လဲ သလာဆီေတာ႔ျပန္သိမ္းခံရတာပါဘဲ.သလာဆီတယ္ဆုိတာက (ေထာင္ပိုင္ကေနျပီးတခန္းဝင္တခန္းထြက္စစ္ေဆးေရးလုပ္တာ)ကိုေျပာတာပါ.


အက်ဥ္းသားေတြ ဘဝကေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ ဆုိးရြာပါတယ္.ေကာင္းတဲ႔အခ်ိန္
ဆုိတာေတာ႔ ရွိခဲ႔ပါတယ္.ခနပါဘဲ.ေနာက္ေတာ႔လဲ ဒီပုံစံျပန္ျဖစ္တာပါဘဲ.
ကိုဘုိနီေအာင္ကို ဒီေရာဂါဆုိးၾကီးကို ေပးခဲ႔တာကေတာ႔အင္စိန္ေထာင္ ၾကီးပါဘဲ.
ေဆးမွဴးေတြက ေထာင္ထဲ မွာမူယစ္ေဆးဝါး မႈေတြနဲ႔ေရာက္ ေနၾကတဲ႔ လူေတြ
ကိုလဲဒီအပ္ေတြနဲ႔ေဆးထုိး သူတုိ႔ထုိးျပီးသားအပ္ေတြနဲ႔ က်န္တဲ႔နူိင္ငံေရး
အက်ဥ္းသားေတြကိုလဲျပန္ထုိး(HIV)ေရာဂါဆုိးၾကီးက တဆင္႔ျပီးတဆင္႔ကူးစက္ျပန္႔ႏွံ
ေနခဲ႔တာေပါ႔၊

က်မကို ကိုဘုိနီေအာင္အေၾကာင္းေျပာျပေနတဲ႔ က်မအမ်ိဳးသားလဲ သူရဲ႔ခံစားခ်က္
ေတြကိုေျပာျပေနခဲ႔ပါတယ္.ေနာက္တရက္ ဘာလမ္းေဆးရုံကို က်မတုိ႔
လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ေရာက္ေတာ႔ ကိုဘုိနီေအာင္ေဆးရုံကဆင္းခြင္႔ေပးလုိက္ပါျပီး. ဆင္းရင္အကုိဘယ္မွာေနမလဲ ဆုိျပီးေမးေတာ႔ကိုညီ(ဗကသ)တုိ႔အိမ္မွာ
ေနမယ္ဆုိျပီးသူေျပာ ခဲ႔တယ္. ကိုညီအိမ္လိပ္စာေလးကိုယူျပီးေတာ႔စကားခနေျပာ သူလဲအိမ္မွာေနရမယ္ဆုိေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးမ်က္ႏွာေတြကလန္းေနပါတယ္.
က်မတုိ႔လဲ သူကိုနူတ္ဆက္ျပီးျပန္လာခဲ႔ၾကတယ္.

သူရွိမေရာက္ျဖစ္တာ တပါတ္ေလာက္ၾကာသြားပါတယ.္ေရာက္တဲ႔ေန႔မွာ
သူေတာ္ေတာ္ေရာဂါဆုိးေနပါျပီး သူကိုကူညီေပးတဲ႔ ကိုညီတုိ႔လင္မယားရယ္ ေနာက္မသန္းျမင္႔ေအာင္(စာေရးဆရာမ)ထြန္းထြန္းနဲ႔ဖုိးသာထူး
တုိ႔ကေဘးနားမွာပါ.ကိုဘုိနီအမၾကီးကသူကို ေရေသာက္ခ်င္တယ္ဆုိလုိ႔ု
တစက္ တစက္ နဲ႔တုိက္ေနေပးပါတယ္.သူကုိ သတ္သတ္ အိမ္ဌားေပးမလုိ႔
တုိင္ပင္ေနၾကတာပါ.သူအတြက္ အိမ္လုိက္ရွာ ေနၾကတာပါက်န္တဲ႔
သူငယ္ခ်င္းေတြ လဲကူညီၾကပါတယ္.

ေနာက္ေတာ႔က်မတုိ႔ ေနတဲ႔လမ္းထဲမွာ ဌားျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္.က်မတုိ႔အိမ္နဲ႔
အေပၚထပ္ ေအာက္ထပ္ ပါဘဲ.တတုိက္ထဲေတာ႔မဟုတ္ပါဘူး ေဘးကတုိက္မွာပါ.
သူအတြက္လုိတာေတြ အိမ္ကယူေပးသူတုိ႔ေနဘုိ႔အတြက္ ဧည္႔စာရင္းေတြ လုပ္ေပး
ေနာက္ေတာ႔ (ကိုမုိးဝင္း .မဒုံ )တုိ႔လင္မယားကလဲကူညီပါတယ္.
ေက်ာက္ေျမာင္းထဲမွာ ေနခဲ႔ၾကတာပါ.

မသန္းျမင္႔ေအာင္ကပင္တုိင္ပါဘဲ ကူညီေပးတာ ေနာက္ဖုိးသားထူးနဲ႔ထြန္းထြန္း
တုိ႔လဲပင္တုိင္ပါဘဲ.က်မတုိ႔လမ္းထဲမွာ သိပ္မေနလုိက္ရပါဘူး တလေက်ာ္ေက်ာ္ ေလးမွာဘဲ.ကိုဘိုနီေအာင္ဆုံးသြားပါတယ္.သူမေသခင္မွာေဝဒနာကို
ေတာ္ေတာ္ေလးခံစားသြားရပါတယ္. သူကိုၾကည႔္ျပီးေဘးကေန
သနားလုိက္တာဘာမွ မစားနူိင္ဘူး ေနာက္ေရေတာင္ မေသာက္နူိင္ပါဘူး.
အသက္ထြက္တဲ႔အထိပါဘဲ.

(၁၂.၆.၂၀၀၁)မနက္၆နာရီေက်ာ္ေက်ာ္မွာသူဆုံးသြားခဲ႔ပါတယ္.
သူရဲ႔စ်ာပနကိုေနခ်င္ဘဲ လုပ္ခဲ႔ၾကပါတယ္.ေထာင္ထြက္နူိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား
ေတာ္ေတာ္လူစုံလာၾကပါတယ္.သာေကတက (လယ္ရြာ)မွာမီးသျဂုိလ္လုိက္တယ္.
ေနာက္ရက္လည္ ဆြမ္းေက်ြးလုပ္ေတာ႔လဲ.ကိုညီ(ဗကသ)ရဲ႔အမ်ိဳးသမီးကကိုယ္တုိင္
မုန္႔ဟင္းခါးခ်က္ေပးခဲ႔ပါတယ္.ကိုဘုိနီေအာင္တေယာက္ ေနာက္ဘဝ ေတြမွာဒီလုိ
အျဖစ္ဆုိးမ်ိဳးနဲ႔ မၾကဳံရပါေစနဲ႔လုိ႔ ဆုေတာင္းရင္း....
*အက်ဥ္းသားေဟာင္း ကိုဘုိနီေအာင္* အေၾကာင္းေလးနားပါအုံးမယ္.

မွ်ေဝခံစားနူိင္ပါေစ.

*ျမတ္ေလးငုံ*

16 August 2009

*နူိင္ငံျခားပို႔တဲ႔ ရြာေလး(သို႔) ၃၀၅ နူိ႔ဘုိး ဒုကၡသည္စခန္:*

*နူိင္ငံျခားပို႔တဲ႔ ရြာေလး(သို႔) ၃၀၅ နူိ႔ဘုိး္စခန္:* အေၾကာင္းေလး ကိုထင္ထားပါတယ္.
က်မတုိ႔လုိထုိင္းနူိင္ငံက ဒုကၡသည္လုိ႔ သတ္မွတ္ခံထားတဲ႔ လူေတြေနထုိင္ၾကတာပါ.
နူိင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ လူေတြက က်မတုိ႔နူိ႔ဘုိးကန္႔ထဲမွာ မ်ားၾကပါတယ္.
ရြာထဲမွာကေတာ႔ ကရင္ ဒုကၡသည္ ေတြမ်ားပါတယ္.။

က်မတုိ႔ေနတဲ႔ေနရာကိုေတာ႔ PAB အပိုင္းဆုိျပီးေတာ႔ သတ္မွတ္ေပးပါတယ္.
က်မေနတဲ႔အိမ္နံပါတ္ေလးကေတာ႔ (၃၀၅) ပါ.ဒီအိမ္ေလးထဲမွာ.က်မတုိ႔မိသားစု(၃)ေယာက္.
မအိ.ကိုနီတြတ္ေက်ာ္နဲ႔မေခ်.ဗညား.ကိုဘုိေလး.ကိုဘုိေအး.ကိုေဇာ္ဝင္းထြတ္.
ကုိေအာင္ေက်ာ္ေဇယ်(IT).အားလုံးေပါင္း(၁၁)ေယာက္ေနခဲ႔ၾကပါတယ္.
အျမဲရွိတဲ႔လူကေတာ႔(၅)ေယာက္ကေတာ႔အျမဲေနၾကတာေပါ႔။

သိပ္ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႔ၾကပါတယ္လူစုံရင္ေပါ႔. ညဘက္ဆုိရင္မီးက၆နာရီခဲြဆုိလာျပီးေလ. ေကာ္ဖီေလးေသာက္
သူအေၾကာင္းေျပာ ကိုယ္႔အေၾကာင္းေျပာထခါခါလဲ လုျပီးေတာ႔ေျပာၾက မီးည(၉)နာရီဆုိပိတ္
္ေထာင္ထဲအေၾကာင္းေတြ ျပန္ေျပာျပၾက ဗဟုသုတလဲရ စိတ္မေကာင္းလဲျဖစ္ၾက .
ရယ္စရာသိပ္ေျပာတတ္တဲ႔ ဗညားကေတာ႔ အျမဲေနာက္ေနၾကေပါ႔
ကိုဘုိေအးၾကီးကအျမဲျပုံးျပုံးနဲ႔ ေနတတ္တယ္.က်မတုိ႔အိမ္ရဲ႔ စားဘုိမႈးကေတာ႔မေခ်ပါ.
မအိကလဲတမ်ိဳးရယ္ရပါတယ္. က်မသားကလဲတမ်ိဳး. ဆူညံေနတဲ႔ေဂဟာေလးပါ။

မအိနဲ႔ဗညား မရွိရင္ က်မတုိ႔အိမ္ေလးကေတာ္ေတာ္ ပ်င္းဘုိ႕ေကာင္းပါတယ္.
က်မတုိ႔အိမ္မွာမိန္းခေလးေတြကလႊဲရင္ အားလုံးကေထာင္ထြက္ေတြပါဘဲ.
မိန္းခေလး(၃)ေယာက္မွာ က်မကေတာ႔ ေဖာေဖာပါဘဲ သားရွိေတာ႔ဘာမွမလုပ္
ရပါဘူး.မေခ်ကထမင္းဟင္းခ်က္. မအိကေတာ႔ေရျဖည္႔.က်မကသူတုိ႔ကိုေဘးကေနပြား
ေပးယုံပါဘဲ.။

ေရႊဘုိသားဗညားကစကားကၾကြယ္ မအိကစာေရးဆရာမ ေတြ႔ၾကရင္အခ်င္းပြား.
သူမွန္ကိုယ္မွားေတြ ျဖစ္ၾကျပီးရင္ျပန္တည္ ေပ်ာ္ဘုိ႔ေကာင္းပါတယ္.
စိတ္လဲမဆုိးၾကပါဘူး. ထမင္းစားရင္လဲ အမ်ားၾကီးဆုိေတာ႔ ေပ်ာ္ဘုိ႔ေကာင္းပါ.
လူစုံမွာထမင္းစားၾကတဲ႔က်မတုိ႔အိမ္ေလးပါ.။

ညီအကိုေမာင္ႏွမေတြလုိေနခဲ႔ၾကတဲ႔ က်မတုိ႔ေတြက ခုေတာ႔တျခားစီေနၾကရပါျပီး.
က်မတုိ႔က ၃၀၅ မွာက်န္ခဲ႔ရပါေသးတယ္. က်န္တဲ႔လူေတြအားလုံးကေတာ႔ အေမရိကန္
ကိုေရာက္ကုန္ပါျပီး ခုထိလဲေမာင္ႏွမေတြပါဘဲ. ဆူညံေနတဲ႔အိမ္ေလးကေတာ႔
ခုေတာ႔တိတ္ဆိတ္ေနတဲ႔ ေဂဟာေလးတခုျဖစ္ေနခဲ႔ ပါတယ္.ျငင္းခုန္ၾကတဲ႔ ဗညားနဲ႔ မအိ
တုိ႔မရွိလုိ႔ ရယ္သံေတြမၾကားျဖစ္ေတာ႔ဘူး ထမင္းဟင္းေကာင္းေကာင္း လဲမစားျဖစ္ေတာ႔ဘူး မေခ်မရွိလုိ႔ ေရျဖည္႔ေပးတဲ႔ မအိမရွိလုိ႔ေရေတြလဲပုံေတြမွာ အျမဲမျပည္႔ေတာ႔ပါဘူး. ျပံးျပုံးၾကီးနဲ႔
သူမ်ားေျပာတာနားေထာင္တတ္တဲ႔ ကိုဘုိေအးကိုလဲသတိရမိ. ျပည္ဆုံေတြ႔ဘုိ႔ဆုိတာက
သိပ္မလြယ္ တေနရာစီမွာ ဘ၀ေတြျပန္စျပန္ေတြ႔ၾကရင္ အရင္လုိဘဲ ျဖစ္ေနခ်င္ပါတယ.
္ က်မတုိ႔အိမ္ေလးကို အျမဲသတိတရနဲ႔ ေျပာျဖစ္ခဲ႔တဲ႔နူိ႔ဘုိးကန္႔ထဲက က်န္ခဲ႔တဲ႔လူေတြကေတာ႔ အျမဲေျပာၾကပါတယ္. ၃၀၅ အိမ္ေလးကအရင္လုိ႔ ရယ္သံေလးေတြ ဆူညံမေနေတာ႔ဘူးေနာ္ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္လူဘဝေတြက ခဏေလးပါဘဲ.

ေနရတဲ႔အခ်ိန္ေလးမွာ ဘာေတြလုပ္ေပးနူိင္မလဲ သူမ်ားအတြက္ဘာေတြလုပ္ေပးခဲ႔နုိင္မလဲ.
ကိုယ္အတြက္ဘာေတြလုပ္နူိင္မလဲ. စဥ္းစားရင္နဲ႔က်မတုိ႔နူိင္ငံက ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြခုဆုိရင္
ထုိင္းနူိင္ငံမွာရွိတဲ႔ ကန္႔(၉)ကန္႔ထဲမွာသိန္းေပါင္းမ်ားစြာေရာက္ ေနၾကပါတယ္.ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိင္း ဒုကၡကိုယ္စီနဲ႔ယေန႔ထိ စခန္း(၉)ခုတုိင္းမွာေရာက္ေနဆဲပါဘဲ.ကုိယ္နူိင္ငံမွာေနခြင္႔ ေပးလုိ႔ေနရေတာ႔လဲ
အမ်ိဳးမ်ိဳး စိတ္ေသာကေတြေရာက္ၾကရတယ္.ဖိႏွိပ္ခံရ . လူအခြင္႔ေရးဆုိတာဘာမွန္းမသိရတဲ႔
ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ စိတ္ ဒုကၡ ကိုယ္စီနဲ႔ပါ မတရားဖမ္းဆီးခံရ မတရားအာဏနဲ႔ဖိနွိပ္ၾက ျပည္သူေတြကေတာ႔အလွယ္ထုိးခံရပါတယ္.မခံတဲ႔အဆုံး ဒုကၡအျဖစ္နဲ႔ ခံယူဘုိ႔အတြက္ ထုိင္းနူိင္ငံကိုထြက္လာၾကတာပါဘဲ.။

သတိတရရွိမိ ဒုိ႔ ၃၀၅ ေလးေဟ႔ လုိ႔ေျပာရင္းနဲ႔ နားလုိက္ပါအုံးမယ္.

မ်ွေဝခံစားနူိင္ၾကပါေစ.

*ျမတ္ေလးငုံ*

15 August 2009

*ထူးအိမ္သင္(၅)ႏွစ္ျပည္႔* ေမွာ္ဆရာၾကီးအလြမ္း

*ထူးအိမ္သင္(၅)ႏွစ္ျပည္႔ *သတိတရနဲ႔ေရးလုိက္ပါတယ္.က်မရဲ႔အၾကိုက္ဆုံး အဆုိေတာ္တဦးပါ.
သူ႔ရဲ႔သီခ်င္းေတြကို က်မရဲ႔အကိုနဲ႔ အျမဲတူတူဂီတာတီးျပီး ဆုိေနၾကပါ.(၉၃)ခုနွစ္.ဇူလုိင္လ(၁)ရက္.
သူရဲ႔႔အသက္(၃၀)ျပည္႔ေမြးေန႔မွာ
အမ်ိဳးသားကဇာတ္ရုံ မွာတကိုယ္ေတာ္ဆုိခဲ႔ပါတယ္. က်မကိုယ္တုိင္သြားၾကည္႔ခဲ႔ရပါတယ္.

ေလးျဖူကလဲ သူေမြးေန႔ကိုဂုဏ္ျပုတဲ႔ အေနနဲ႔*အလင္းေရာင္*သီခ်င္းေလးကိုစဆုိခဲ႔ပါတယ္.
ေလးျဖူကအလင္းေရာင္ စီးရီးမထြက္ေသးပါဘူး. က်မနဲ႔စံပါယ္ဦးေတးသံသြင္းမွာေတြ႔လဲ
သူကိုမိတ္ဆက္ ဘာလမ္းမွာေတြ႔လဲနုတ္ဆက္ ေနာက္က်မတုိ႔သူငယ္ခ်င္း ေတြကိုသူသိလာခဲ႔ပါတယ္.

ခင္ဘုိ႔လဲေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္. ေနာက္တခုကေတာ႔ အေမေတြအတြက္သူဆုိခဲ႔တဲ႔ သီခ်င္းေတြ
ေၾကာင္႔လဲသူကိုေလးစားမိပါတယ္. သူထြက္ခဲ႔သမ်ွ သီခ်င္းေတြကို ခုထိအလႊတ္ရခဲ႔ပါတယ္
ေက်ာင္းစာသာေမ႔ရင္ေမ႔မယ္ က်မကို သူငယ္ခ်င္းေတြကထူးအိမ္သင္ သရဲလု႔ိေတာင္ ေျပာခံရပါတယ္.

က်မလုိဘဲလူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလဲ ၾကိုက္ၾကတယ္ေနာ္. သူနဲ႔ဖေရဇာမွာ ေတြ႔ရင္ဘာသီခ်င္းေလး
ေတြကေကာင္းတယ္ လူငယ္ေတြအတြက္သီခ်င္းမ်ားမ်ားစပ္ျပီး ဆုိဘုိ႔ ေျပာျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္
ဘားလမ္းကိုညေနဆုိ က်မတုိ႔အုပ္စု သစ္ေမႊးအေအးဆုိင္မွာထုိင္ရင္ သူကိုစံပါယ္ဦးေရွ႔က
လဘက္ရည္ဆုိင္မွာ ရွာရတဲ႔မ်က္လုံး တခါခါမေတြ႔ပါဘူး.

ကိုထူးအိမ္သင္သီခ်င္းေတြက တကယ္ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ေရးခဲ႔တာပါ နာရီေပၚကမ်က္ေရစက္မ်ား အေခြထြက္တုံးကဆုိ က်မကငယ္ေသးပါတယ္. ၈တန္း ၉တန္းေလာက္ဘဲရွိပါေသးတယ္.
သီခ်င္းအားလုံးကိုၾကိုက္ခဲ႔ရတာပါ.ေနာက္အေခြေတြလဲ အားလုံးၾကိုက္ပါတယ္.“ရင္ခုန္ရင္အခ်စ္”ဆုိတဲ႔သီခ်င္းကေတာ႔ က်မအကိုနဲ႔ တူတူသိပ္ဆုိခဲ႔တာေပါ႔
“ေဝးသြားတဲ႔အခါ” အုိ အားလုံးၾကိုက္ပါတယ္.

ေနာက္အေမအတြက္ဆုိခဲဲ႔တဲ႔ သီခ်င္းေတြ အေမ့ရဲ႕ ဒုကၡအိုးေလး,အေမ႔အိမ္,ေမေမေနေကာင္းလား,
အေမ႔ေအးရိပ္,ေၾကြးေဟာင္းဆပ္ခြင္႔ျပုပါအေမ,ေက်းဇူးပါေမေမ,က်မ ဆုိေနၾကေတြပါ.သူကို႔ ကိုငွက္လို႔ ခင္တဲ႔လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေခၚၾကေပမဲ႔ က်မတုိ႔အုပ္စုကေတာ႔ သူကိုေမွာ္ဆရာၾကီးလုိ႔ေခၚၾကတာပါ. က်မတုိ႔သူငယ္ခ်င္းအားလုံး သူကိုၾကိုက္ၾကတာပါ.

သီခ်င္းဆုိတတ္တဲ႔ အကိုၾကီးအသံအတက္အျမင္႔၊ အျဖတ္အေတာက္၊ အားလုံးကိုပုိင္နူိင္စြာ၊
ဆုိတတ္တဲ႔ သီခ်င္းရသအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ သံစဥ္အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ဆုိတတ္ပါတယ.္လူငယ္ေတြေတာ္ေတာ္ၾကိုက္ႏွစ္သက္
တဲ႔အသံေမွာ္ဆရာ ကိုထူးအိမ္သင္ပါ. ဘာဂ်ာေလးကိုထုတ္ျပီးမႈတ္တတ္တဲ႔ ကိုထူးအိမ္သင္
တေယာက္သူခ်စ္တဲ႔ သူရဲ႔ပရိသတ္ေတြ ကို(၁၄.၈.၂၀၀၄)ေန႔မွာ ခြဲခြားသြားပါတယ္.

က်မေလးစားတဲ႔ က်မခ်စ္တဲ႔အနုပညာရွင္ရဲ႔ေနာက္ဆုံး ခရီးကိုက်မကိုယ္တုိင္လုိက္ပို႔ ခြင္႔ရခဲပါတယ္.
အမွတ္တရအေနနဲ႔ သူရဲ႔ယက္ေတာင္ေလး ေတာင္မရခဲ႔ရပါဘူး.လူေပါင္းမ်ားစြာလုိက္ပို႔ၾကတဲ႔ သူပရိသတ္ေတြ
အမ်ား ၾကီးၾကားထဲ မနည္းထုိးျပီး ျပန္လာခဲ႔ရပါတယ္.ကိုယ္ခ်စ္တဲ႔ အနုပညာရွင္တေယာက္ ကိုဆုံးရွူံးခဲ႔ရတာ
ႏွေျမာတသ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲ မိပါတယ္.

သူနဲ႔ပါတ္သက္ျပီး ေရးမယ္ဆုိရင္ေတာ႔အမ်ားၾကီးပါ.က်မသီခ်င္းလုိ႔ခံစား တတ္ခဲ႔တာသူေၾကာင္႔ပါ.
သူဘာေၾကာင႔္ဘဲ ေသတာျဖစ္ျဖစ္ က်မစိတ္ထဲမွာေတာ႔ သူမေသပါဘူး.သူေသေပမဲ႔ သူအသံကေတာ႔
ထာဝရၾကားေနလုိ႔ပါ.သူအေၾကာင္းေရးေနခ်ိန္မွာ က်မသူသီခ်င္းေလးဖြင္႔ေရးေနလုိ႔ပါဘဲ.

သူအတြက္အမွတ္တရ အေနနဲ႔ေရးလုိက္ရလုိ႔ က်မ ၾကည္နူးခဲ႔ပါတယ္.
က်မစာေလးကိုနားခြင္႔ျပုပါရွင္. က်မလုိဘဲသူ႔ပရိသတ္ေတြလဲ ခံစားေနၾကမွာပါ.

မ်ွေဝခံစားနူိင္ပါေစ.

*ျမတ္ေလးငုံ*

14 August 2009

*သရက္ေထာင္ရဲ႔ ေထာင္ဝင္စာအမွတ္တယ*

*သရက္ေထာင္ရဲ႔ေထာင္ဝင္စာအမွတ္တယ*အေၾကာင္းေလးတင္ျပလုိက္ပါတယ္၊(၁၉၉ရ)နုိဝင္ဘာလရဲ႔ ဒုတိယအပါတ္ က်မေထာင္ဝင္စာသြားရမယ္.ေစ်းဝယ္ျပီးအျပန္ မနက္မွဘဲခ်က္ေတာ႔မယ္ဆုိျပီး
လုပ္ခဲ႔ပါတယ္.ညဘက္ေရာက္ေတာ႔က်မေမေမသူလုပ္ေနၾကသတင္းေတြနားေထာင္ျပီးခနေန
က်မကိုေမေမက သမီးေရအင္စိန္ေထာင္ကအက်ဥ္းသားတခ်ိဳ႔ကိုေထာင္ေျပာင္းခဲ႔တယ္.
မုိးမုိးတုိ႔ပါလားမသိဘူး ဆုိျပီးေျပာခဲ႔ပါတယ္.

က်မလဲဘယ္သူကိုေမးရင္ေကာင္းမလဲစဥ္းစာျပီးအန္တီျမင္႔(ကိုမုိးေဇာ္ဦးအေမ.)ကိုဖုန္းဆက္လုိက္တယ္. အန္တီကဟုတ္တယ္သမီး မနက္ျဖန္အင္စိန္ေထာင္ကိုသြားေမးၾကည္႔ ဧည္ေတြ႔လုပ္လုိက္
သူတုိ႔ဘယ္ေထာင္ကို ေျပာင္းသြားျပီးဆုိတာေျပာတယ္သမီးေနာက္တခုကအန္တီေသာင္း
(ကိုဘုိေလးအေမ)နဲ႔အန္တီေဘဘီ(ကိုေဇာ္ေအာင္အေမ)တုိ႕ျပန္လာျကျပီးသမီးေမးလုိက္အုံးဆုိတာ
နဲ႔က်မလဲအန္တီေဘဘီကိုဖုန္းထပ္ဆက္ေမးရျပန္တာေပါ႔အန္တီေဘဘီကကိုေဇာ္ေအာင္တုိ႔ေထာင္
(သာယာဝတီ)မွာက်မအမ်ိဳးသားမေရာက္ဘူး သရက္ေထာင္ အုပ္စုမွာသူပါသြားတယ္လုိ႔ သိခဲ႔ရပါတယ္.

က်မလဲမနက္ေစာေစာအင္စိန္ေထာင္ကိုသြားဧည္႔ေတ႔ြလုပ္စာျပန္ကိုေစာင္႔ေနေထာင္၀ါတာတဦး ေ၇ာက္လာျပီးေတာ႔ဧည္႔ေတ႔ြမွာသရက္ေထာင္ေျပာင္းေ႔ရႊလ႔ုိေရးထားတဲ႔စာျဖစ္ေနပါတယ္. အိမ္ျပန္ေမေမကိုေျပာျပေနာက္အန္တီျမင္႔ရွိဖုန္းဆက္ေျပာေပါ႔အန္တီျမင္႔ကသရက္ေထာင္ ေထာင္ဝင္စာေတြ႔ေနၾကဆုိေတာ႔(ကိုမုိးေဇာ္ဦးကသရက္ေထာင္မွာဆုိေတာ႔)ဘယ္လုိ႔သြားရမလဲ ဆုိတာေမးရပါတယ္ေအာင္လံကားကိုစီးဇက္နဲ႔ဟုိဘက္ကမ္းကိုသြားရတယ္သမီးေအာင္လံေရာက္ရင္ မနက္ကို၄နာရီေလာက္ေရာက္မယ္.ကားသမားကို*ဧရာဦး* တည္ခုိခန္းကိုပို႔ခုိင္းလုိ႔ရတယ္သမီး.
မနက္ၾကေတာ႔ ဟုိဘက္ကမ္းကူးရတာနီးတယ္ ေစ်းလဲသက္သာတယ္သန္႔လဲသန္႔တယ္.
လုိ႔ေျပာျပလုိက္တယ္

က်မလဲကားလက္မွတ္ကိုအေဝးေျပးကားဝင္းမွာသြားျပီးကားလက္မွတ္ဝယ္ေမေမနဲ႔
က်မ၂ေယာက္စာယူ ျပီးေတာ႔အိမ္ျပန္ေရာက္ေထာင္ဝင္စာအတြက္ဟင္းခ်က္လုိတာလုပ္ညကိုဘာလုိ
ေရာက္မွန္းမသိခဲ႔ပါဘူးေရခ်ိဳးကားဂိတ္ဆင္းည၈နာရီကားကထြက္ကားေပၚမွာတေန႔လုံး ပင္ပန္းခဲ႔တာေတြTVေလးၾကည္႔ျပီးနားလုိက္ပါေတာ႔တယ္.

ကားသမားေတြကလက္ပံတန္းမွာအေပါ႔အေလးလုပ္လုိ႔ရပါတယ္ခနနားၾကပါမယ္.လ႔ုိေျပာတာနဲ႔ သားအမိႏွစ္ေယာက္ ေအာက္ဆင္းအိမ္သာအရင္ဝင္ ေကာ္ဖီေသာက္အထမ္းေလးေတြနဲ႔
ငါးေၾကာ္ပူပူေလး ဆီထမင္းပူပူေလးေရာင္းလုိ႔ဝယ္စားၾက(ေရးေနရင္းနဲ႔စားခ်င္လုိက္တာ).
ကားျပန္ထြက္မယ္.ဆုိလုိကားေပၚျပန္တက္ ကားေပၚေရာက္ေတာ႔ျပန္အိပ္လုိက္တာ
ေအာင္လံျမိုေရာက္တာကားသမားေျပာမွသိလုိ႔ဟုတ္လားေအးေအးအမတုိ႔ဆင္းမယ္*ဧရာဦးတည္ခုိခန္း*
ေရာက္ရင္ေျပာေလ.ေရာက္ေနျပီးအမဆင္းလုိ႔ရပါျပီးေအာ္ဟုတ္လား ဆင္းမယ္ဆင္းမယ္
ကားေပၚကဆင္းတာနဲ႔က်မရဲ႔ခ်က္ျပုတ္ထားတဲ႔ေထာင္ဝင္စာျခင္ေတြအထုတ္ေတြယူေတာ႔က်မျခင္ေတြ အထုတ္ေတြမရွိေတာ႔ဘူး

က်မလဲကားသမားေတြကိုေျပာနင႔္တုိ႔ အမအထုတ္ေတြမွားျပီးေပးလုိက္လား သူတုိ႔လဲအံ႔ၾသ
က်မလဲစိတ္ေတြပူရွာေပးၾကပါအုံးအမအထုတ္ေတြကိုေျပာျပီးငုိခ်င္လာတယ.္သူတုိ႔ကိုအပ္ထားေတာ႔ ေတာ္ေသးတယ္သူတုိ႔ျပန္ရွာေပးပါမယ္အမဒီမွာေစာင္႔ေပးပါမနက္ဆုိရင္လုိက္ရွာေပးပါမယ္မရဘူးဟယ္ အမေယာက်ၤားကို မနက္ေထာင္ဝင္စာေတြရမွာ အေစာၾကီးဘယ္လုိလုပ္မလဲ.

စိတ္ခ်ပါအမေတြ႔မွာပါဆုိျပီးေျပာေတာ႔ေမေမနဲ႔က်မလဲတည္ခုိးခန္းမွာဆင္းအခန္းယူကုတင္ေပၚမွာ ဟုိးေတြးဒီေတြးနဲ႔မအိပ္ျဖစ္ပါဘူးမနက္ၾကေတာ႔က်မကိုယ္ေတြအရမ္းပူလာတယ.္ေမေမကေဆးတုိက္ သူတုိ႔ကိုက်မတုိ႔ျပန္ေစာင္႔ ခနေနေတာ႔လာၾကပါတယ.္ ကားပိုင္ရွင္ေကာင္းေလးနဲ႔ကားေမာင္းတဲ႔
ေကာင္ေလး အမ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ျပန္မေတြ႔ရင္တန္ဘိုးေငြျပန္ေပးပါမယ္.ဟာမယူခ်င္ဘူးငါအထုတ္ဘဲ
လုိခ်င္တယ္.

အမ ျပန္ေတြ႔မွာပါ စိတ္မပူပါနဲ႔ က်မကဖ်ားေနေတာ႔ ဘာမွျပန္မေျဖေတာ႔ပါဘူး.ေအးပါဟယ္
သူတုိ႔လဲျပန္သြားၾကတယ္ မနက္၈နာရီထိျပန္မလာ ၾကေသးဘူး က်မစိတ္ေတြအရမ္းတုိေနျပီး
ေထာင္ဝင္စာေတြ႔လ႔ုိမရေတာ႔ဘူးဒီေန႔ေတာ႔လုိ႔ထင္ေနတာပါ၁၀နာရီေလာက္ေရာက္လာတယ္ သမီးေရဆုိက္ကားသမား မွားယူသြားတာလုိ႔ေျပာတယ္ သူေနာက္ကိုလုိက္ယူေနၾကတယ္ ခန
ေစာင္႔ရမယ္ စိတ္ကိုထိန္းပါ.က်မေမေမေျပာတာေတြနားေထာင္ရင္းနဲ႔ ဆုိက္ကားသမားကိုဘဲ
စိတ္တုိေနတယ္.

ဒီမွာေစ်းျပန္ဝယ္ရမယ္. ေနာက္ေမေမကခြင္႔မရဘူး. က်မအတြက္အခ်ိန္ကမရွိစဥ္းစားၾကည္႔ေတာ႔
ဘယ္လုိ႔မွာ အဆင္မေျပဘူး စိတ္တုိတာအထြတ္အထိတ္ပါဘဲ.၁၁နာရီေလာက္ၾကေတာ႔ က်မကို
ကားသမားေလးလာေခၚတယ္အမေတြ႔ျပီးျပန္ရျပီးအမက်မလဲဘယ္ေျပာေကာင္းမလဲ ငယ္ေသးေတာ႔စိတ္ကိုမထိန္းနူိင္ဘူး မွားယူသြားတဲ႔ဆုိက္ကားသမားေလးကို ရန္ေတြေတြ႔
ေျပာတာသူကလဲဝန္ခံပါတယ္ကားရပ္ေတာ႔ကြ်န္ေတာ္ခုိးလာခဲ႔တာပါအမအထုတ္မမွားပါဘူး ကြ်န္ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ.္

က်မလဲအထုတ္ေတြယူ ဘာကိုမွမစစ္နူိင္ခဲ႔ပါဘူး ငါျပန္လာရင္နင္႔ကိုအမႈလုပ္မယ္.နင႔္ေစာင္႔ေနပါ
ဆုိျပီးေတာ႔ေျပာခဲ႔တယ္က်မအထုတ္ေတြယူျပီးသူတုိ႔အိမ္ကျပန္ခဲ႔တယ္ေမေမနဲ႔ဇက္ဆိပ္ကို
ဆင္းဇက္စီးျပီးေထာင္ကိုေျပးခဲ႔ရပါတယ္သရက္ေရာက္ေတာ႔ေသာင္ၾကီးကအၾကီးၾကီးဘဲမနည္း
တက္ခဲ႔ရတယ္အထုတ္ေတြကပါေသးေတာ႔ခက္ခက္ခဲခဲတက္ရတယ္သဲကလဲပူလုိက္တာမေျပာန႔ဲဲ
ကမ္းေရာက္ေတာ႔ျမင္းလွည္းဌားသရက္ေထာင္သြားခ်င္လုိ႔႔ပါဆုိျပီးသားအမိနွစ္ေယာက္ျမင္းလွည္း
ေပၚတက္ရျပန္တယ.္မၾကာပါဘူး ေရာက္သြားခဲ႔တယ္သရက္ေထာင္ေရာက္ေတာ႔ေစာင္႔ရေသးတယ္

သူတုိ႔လူၾကီးမရွိလုိ႔လူၾကီးဆုိတာေထာက္လွန္းေရးကလူကုိေျပာတာပါဆရာသမားကေန႔လည္၁နာရီ
ေရာက္လာပါတယ.္အလုပ္ခ်ိန္မွာအရက္နံ႔ကလဲနံ႔ေစာ္ေနတာပါ.သူေရာက္တာနဲ႔ဧည္႔ေတြ႔လုပ္နာရီဝက္ ေလာက္ေစာင္႔ေနာက္ေတာ႔ေထာင္ဝင္စာေတြရပါတယ.္က်မအမ်ိဳးသားကက်မကတုိ႔ကိုေစာင္႔ေနတယ္.
သူကိုေတြ႔ေတာ႔အရမ္းစိတ္မေကာင္းခဲ႔ပါဘူးေျခေထာက္မွာသံေျချခင္ၾကီးကိုဝတ္ျပီးေတြ႔လုိက္ရတာ က်မလဲေထာင္ဝန္ထမ္းကိုဘာလုိ႔ဒီလုိျဖစ္ေနရတာလဲက်မအင္စိန္မွာေတ႔ြေနၾကပါဒီလုိဒီတခါဘဲေတြခဲ႔
ဘူးတယ.္ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာၾကီးထားမွာလဲလုိ႔ေမးတယ္.

သူကေထာင္ေျပာင္းလာလုိ႔ပါ ေနာက္အပါတ္ဆုိမရွိေတာ႔ပါဘူး လုိျပန္ေျဖတယ္သူတုိ႔ကအခ်ိန္ျပည္႔ျပီး
ဆုိေတာ႔ က်မေယာက်ၤားကိုအထုတ္ေတြေပးေတာ႔က်မေအာင္လံကအျဖစ္အပ်က္ေတြေျပာျပက်မ
လုပ္လာတာအထုတ္ေတြကအျပည္႔ဘဲသူတု႔ိယူလုိက္ၾကတယ္ေယာက်ၤားေရသူကလဲစိတ္မတုိဘုိ႔
ေကာင္းေကာင္းေျပာဘုိ႔ေသခ်ာမွာပါတယ္ဒီတပါတ္ေထာင္ဝင္စာမွာက်မေယာက်ၤားကုိၾကည္႔ျပီးစိတ္မ
ေကာင္းျဖစ္လုိ႔သိပ္စကားေျပာတဲ႔က်မစကားကိုေကာင္းေကာင္းမေျပာျဖစ္ခဲ႔ပါဘူးသံေျချခင္ၾကီးက
လမ္းေလ်ွာက္ရင္အသံေတြထြက္ျပီးျပီးေတာ႔က်မတုိ႔နူတ္ဆက္ေမေမကိုက်မေယာက်ာၤးကကန္ေတာ႔ က်မကိုလဲက်န္မာေရးဂရုစုိက္ဘုိ႔ေျပာသူလဲေနေကာင္းေအာင္ေနဘုိ႔ျပန္မွာျပီးေတာ႔ျပန္လာခဲ႔ပါတယ္.
ေတြ႔ရေတာ႔၄၅မိနစ္ေထာင္ဝင္စာလာဘုိ႔ လုပ္ရတာလူပင္ပန္းစိတ္ပင္ပန္း ေတြ႔ရေတာ႔၄၅မိနစ္.။

ခုဆုိေထာင္ဝင္စာသြားရတာ ပိုဆုိးျပီးကုန္ေစ်းနႈန္းက ၾကီးၾကီးေထာင္ဝင္စာေပးမေတြ႔ရင္လဲ ဒီအတုိင္း
ျပန္လာခဲ႔ရေထာင္ဝင္စာတခါသြားဘုိ႔ကုန္ၾကေငြေသာင္းဂဏန္းမရေတာ႔ဘူးသိန္းဂဏန္းျဖစ္ေနပါျပီး ေထာင္ဝင္စာေတြ႔ေနရတဲ႔မိသားစုေတြေတာ္ေတာ္ရုံးကန္ရမွာပါဘဲလို႔ဒီစာေလးေရးေနခ်ိန္မွာ ျမင္ေနခဲ႔ပါတယ္.ကိုယ္ခ်င္စာနာမိပါတယ္ အပူတကာအပူထဲမွာ ဒီအပူကိုမွီမွာမဟုတ္ပါဘူး.

ေထာင္ဝင္စာျပန္ေတာ႔လမ္းေလ်ွာက္ျပန္ခဲ႔ၾကတာေထာင္နဲ႔ဇက္ဆိပ္နဲ႔ကနီးနီးေလက်မတုိ႔ကိုျမင္းလွည္း
ဆရာလိမ္႔ျပီးေခၚလာခဲ႔တာဘဲဆုိျပီးသားအမိႏွစ္ေယာက္ေျပာရင္းနဲ႔ေအာင္လံျပန္ေရာက္ကားသမားနဲ႔ ေတ႔ြနင္႔ဖာသာလုပ္ေတာ႔ ဟယ္ငါအထုတ္ယူတဲ႔ဲ႔လူမ်က္ႏွာကိုမၾကည္႔ခ်င္ေတာ႔ဘူး ဘာမွလဲမလုပ္ခ်င္
ေတာ႔ဘူးအမကိုသူတုိ႔ေစာင္႔ေနၾကတယ္ ဆုိတာနဲ႔ လုိက္သြားပါတယ္ ဟုိေရာက္ေတာ႔ခေလးေလး
ကိုနူိ႔တုိက္ျပီးအမရယ္ေတာင္းပနး္ပါတယ.္သူမရွိရင္က်မမွာခေလး၅ေယာက္နဲ႔ခြင္႔လႊတ္ေပးပါ. ဆုိျပီးေတာ႔ဆုိက္ကားဆရာရဲ႔အမ်ိဳးသမီးကေတာင္းပန္ေနတယ.္က်မလဲသူေသာကကိုၾကည္ျပီး ငါလဲသူလု႔ိပါဘဲေလ.

ေသာကမီးပင္လယ္ထဲမွာ ေနေနရတာပါ အပူေတြကမတူေပမဲ႔ ေနာက္ကုိမလုပ္ၾကနဲ႔ကိုယ္လုပ္ရင္
ကိုယ္ကိုမွီခုိစားေသာက္ေနရတာနင္မရွိရင္ဘယ္လုိစားေသာက္ၾကမလဲေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္လုပ္
ကိုင္စားၾကပါ.အမလဲခုဘဲေထာင္ဝင္စာက ျပန္လာတာနားေတာ႔မယ္.

ညေနၾကေတာ႔ေအာင္လံက(NLD)လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးညႊန္လွဳိင္အိမ္ကို္ဝင္ျပီးေတာ႔နူတ္ဆက္
သူကလဲ သရက္ေထာင္ထဲမွာ သူအမ်ိဳးသမီးအန္တီရီနဲ႔ စကားေျပာအန္တီရီရဲ႔လက္ရာၾကက္သား
ငါးပိခ်က္ေလးနဲ႔ထမင္းစားအန္တီရီနဲ႔ေမေမကသိေနၾကေတာ႔အေတာ္ျဖစ္သြားပါတယ္.
အန္တီရီအမမ်က္ေစ႔ခြဲတုံးကေမေမနဲ႔ခင္ခဲ႔ၾကတာပါည၈နာရီကားေပၚျပန္တက္ရန္ကုန္ကိုျပန္ရတာပါ.
ကားေပၚေရာက္ေတာ႔က်မစိတ္ခံစားခ်က္ေတြကိုျပန္စဥ္းစားခန္းဝင္ရတာေပါ႔က်မတုိ႔ဘ၀ေတြ တကယ္ခံစားခဲ႔ရပါတယ္

ဘယ္ေတာ႔မွဒီစစ္အစုိးရကို ခြင္႔လႊတ္မွာမဟုတ္ဘူး လူေတြသတ္ သံဃာေတာ္ေတြကိုသတ္ေန
တဲ႔ဒီစစ္အစိုးရအျပစ္မရွိတဲ႔ေက်ာင္းသားျပည္သူေတြကိုေထာင္ခ်သူတုိ႔မင္းလုပ္သူတုိ႔အုပ္ခ်ဳပ္ ဘယ္ေတာ႔မ်ားမွာလူထုေတြ စိတ္ေသာကကင္းေဝး ၾကရပါမလဲ.မတရားဖမ္းဆီးခ်ဴပ္ေႏွာင္မႈေတြ
ကင္းရွင္းပါမလဲ.လုိေတြးေနရင္းနဲ႔သရက္ေထာင္ထဲေရာက္ေနတဲ႔က်မရဲ႔ငယ္သူငယ္ခ်င္းနီမာ
(ခ)နီလာသိန္းတေယာက္ေနထုိင္ေကာင္းပါေစလုိ႔ဆုေတာင္းရင္း*သရက္ေထာင္ရဲ႔အမွတ္တယ
ေထာင္ဝင္စာ*ေလးကိုနားပါအုံးမယ္။

မွ်ေဝခံစားနူိင္ၾကပါေစ
.
*ျမတ္ေလးငုံ*

12 August 2009

*ညငွက္ကေလးေတြရဲ႔ ဘ၀တခ်ိဳ႔*

က်မေရးခ်င္တဲ႔ အေၾကာင္းေလးကညငွက္ေလးေတြရဲ႔ဘ၀တခ်ိဳ႔ဆုိတဲ႔ စာတမ္းေလးကိုတင္ထား
လုိက္တယ္.၊က်မတုိ႔လင္မယားသားေလး၆လသားေလာက္မွာယုဇနပလာဇာရဲ႔ေဘးကခိုအိမ္ေတြမွာ
ေနၾကတယ္.၊က်မတုိ႔ေဘးကအခန္းမွာညငွက္ခေလးေတြကိုေမြးထားတဲ႔အခန္းေလးပါ.၊သားကိုက်မက
ေအာက္မွာဆင္းဆင္းထိန္းရတယ္ေလသူတုိ႔ေတြ႔နဲမ်က္မွန္းတန္းမိခဲ႔ပါတယ္၊သားကိုေတြ႔တုိင္းသူတုိ႔
နုတ္ဆက္ၾကတယ္သားနဲ႔သူတုိ႔နဲ႔ေတာ္ေတာ္ရင္းႏွီးခဲ႔တယ္ က်မတုိ႔နဲ႔လဲရင္းႏွီးလာပါတယ္.။

က်မကလဲစပ္စုျပီးညီမတုိ႔ဘယ္မွာေနၾကတာလဲေမာင္ႏွမဘယ္ႏွစ္ေယာက္လဲေမးၾကည္႔ျပီးအင္တာဗ်ဴး
တာသူတုိ႔ေလးေတြကလဲေျပာျပၾကတယ္၊အငယ္ေလးဆုိတဲ႔ေကာင္မေလးေမာ္လျမိုင္ေ၀ေ၀ဆုိတဲ႔
ေကာင္မေလးက ဒဂုံအေရွ႔ပုိင္းမွာေနတယ္ သဲသဲကေတာ႔ေပ်ာ္လုိ႔ဆုိဘဲ ။

သူတုိ႔ေတြရဲ႔နံမည္ေတြကိုေမ႔သေလာက္ေတာ႔ျဖစ္ေနပါျပီးသတိရတဲ႔လူေလာက္ကိုဘဲေရးျပထားပါတယ္၊
ေ၀ေ၀ကေတာ႔လူၾကိုက္မ်ားတယ္လုိသူတုိ႔ေျပာပုံရတယ္က်မလဲေ၀ေ၀ကိုအင္းတာဗ်ဴးလုပ္ျပန္တယ္၊
သမီးဘာလုိ႔လုပ္တာလဲဒီအလုပ္ကိုမလုပ္ပါနဲပါဟယ္သမီးကေခ်ာလဲေခ်ာအသားေလးကလဲျဖူျဖူဆံပင္
ေလးရွည္ရွည္နဲၾကည႔္ေကာင္းပါတယ္၊ေဝေဝကေျပာျပတယ္အမၾကီးရယ္ေဝေဝတုိ႔ကေမာင္နွမ၁၀ေယာက္
ရွိတယ္အေဖကလဲေလျဖတ္ေနတယ္ အေမကလဲဘာမွမလုပ္နုိင္ဘူး .။

က်မကအၾကီးဆုံးက်မရွာေက်ႊးေနရတာပါအိမ္ကိုေတာ႔ဆံပင္ညွပ္ဆုိင္မွာလုပ္တယ္ေျပာထားပါတယ္
၁၅ရက္တခါပိုက္ဆံထုတ္ျပီးအိမ္ကိုေပးရတယ္အမၾကီးတခါဆုတ္ရင္၃ေသာင္းေလာက္ရပါဧည္သည္က
တခါခါမုန္႔ဘုိးေပးတယ္မေပးတဲ႔လူလဲရွိပါတယ္က်မေဘာက္သည္ေတြကက်မကိုျပန္ေခၚတာမ်ားတယ္
ေတာ္ေသးတာေပါ႔အမရယ္ သူမ်ားေတြထက္ေတာ႔ပိုက္ဆံပုိရတယ္။

မလြယ္ပါဘူးေလာကၾကီးမွာၾကင္လည္ရတာမေပ်ာ္ဘူးအမရယ္သူတုိ႔ကိုထိန္းထားတဲ႔မေအးေအးက
လဲေခ်ာမွေခ်ာပါဘဲသူလဲအရင္ကလုပ္စားတယ္ေျပာတယ္ေနာက္ေယာက်ာၤးယူလုိက္ေတာ႔နားလုိက္တယ္
တခါခါေဘာက္သည္ၾကရင္သူလဲလုိက္ရတာဘဲလုိ႔ေဝေဝကေျပာျပပါတယ္သူေယာက်ာၤးကေတာ႔ဘာမွ
မလုပ္ဘူး အျငိမ္းစားအိမ္မွာဘဲ။

ေကာင္းမေလးေတြကိုၾကည္႔ရတာေတာ္ေတာ္ဘဝေတြပင္ပန္းၾကပါတယ္က်မတုိ႔အခန္းကိုလဲမွားမွားျပီး
ေခါက္ခံရပါတယ္ပထမေတာ႔စိတ္တုိမိတယ္ေနာက္သူတုိ႔ကိုေျပာျပရတယ္သူတုိ႔အခန္းကေတာ႔လူဝင္
လူထြက္မ်ားတယ္။

တေန႔မွာက်မကဟင္းခ်က္ေနတာ က်မေယာက်ၤားကအလုပ္သြား သားကိုသူရဲ႔ေဂြေလးထဲမွာထားျပီး
တံခါးသံပန္းကိုေစထားလုိက္တယ္ ခနၾကားေတာ႔သားအသံမၾကားေတာ႔ဘူး က်မထူပူျပီးဘာလုပ္ရမွန္း
မသိျဖစ္ခဲ႔ရပါတယ္ သားကိုေခၚလုိ႔မၾကား ေနာက္မွာသူတုိ႔အခန္းမွာဆုိတာသိရတယ္ က်မလဲျပန္ေခၚ
သူတုိ႔ကလဲဒီေန႔ အလုပ္ပါးတယ္မၾကီး ေမာင္ေလးကိုထိန္းေပးမယ္ဆုိျပီးေတာေျပာၾကပါတယ္။

က်မကနင္တုိ႔အားရင္စကားေျပာလုိ႔ရလား ေျပာမယ္ဟယ္နင္တုိ႔ဒီအလုပ္ကိုမလုပ္ၾကပါနဲ႔လား
ေကာင္းေကာင္းေနၾကပါ အမအလုပ္စုံစမ္းေပးပါမယ္ ငါညီမတုိ႔၇ယ္သူတုိ႔က်မကိုေျပာသာေျပာ
ရပါတယ္သူတုိ႔ကစိတ္မဝင္စားပါဘူး သူတုိ႔ဘဝအေၾကာင္းေတြပါ သူတုိ႔ေနတတ္ေနပါျပီး။

မၾကာပါဘူးသူတုိ႔အိမ္ကေကာင္းမေလးတေယာက္ဖမ္းခံရပါတယ္တည္းခုိခန္းကိုဝင္ဖမ္းေတာ႔သူ
မိသြားတယ္၊သူတုိ႔ေနတဲ႔အိမ္ကုိဝင္ရွာမယ္ဆုိလုိ႔က်မကိုအကူအညီေတာင္းျပန္တယ္သူတုိ႔အိမ္ကို
တံခါးပိတ္ျပီးခနလာေနၾကတယ္ေလ မနက္ၾကေတာ႔ျပန္ၾကပါတယ္.။

သူတုိ႔ေတြရဲ႔ဘဝေတြကတေယာက္ကေယာက်ၤားကရွာခုိင္းတယ္မိဘေတြကိုလုပ္ေကႊ်းရတယ္
ေမာင္ႏွမေတြကိုရွာေဖြေပးရတယ္ဝါသနာပါလုိလုပ္တာရွိတယ္သူမ်ားအိမ္မွာအိမ္ကူလုပ္ရင္းနဲ႔ဒီဘဝ
ကိုေရာက္ခဲ႔ၾကတယ္ေရာင္းစားခံရတာေတြရွိတယ္က်မတုိ႔နုိင္ငံမွာဘယ္မွာလဲလူအခြင္႔အေရးဘယ္မွာလဲ
အမ်ိဳးသမီးအခြင္႔အေရးအမ်ိဳးသမီးေတြဘယ္ေလာက္ေတာင္ပ်က္စီးေနၾကလဲတကယ္ေတာ႔ဘယ္သူမွာ
တာဝန္ရွိလဲကိုယ္နူိင္ငံကိုမင္းလုပ္အုပ္ခ်ဴပ္ေနတဲ႔လူေတြမွာတာဝန္ေတြအမ်ာၾကီးရွိပါတယ္ ။

စားဝတ္ေနေရးမေျပလည္ၾကေတာ႔လူေတြအက်င္႔ပ်က္ရတယ္က်မလဲမၾကာပါဘူး၁နွစ္ေက်ာ္ေလာက္
ေနျပီးေျပာင္းခဲ႔ပါတယ္ေဝေဝဆုိတဲ႔ေကာင္မေလးလဲက်မေျပာင္းမယ္ဆုိတဲ႔အခ်ိန္မွာေနမေကာင္းေတာ္
ေတာ္ျဖစ္ေနတယ္ေဆးခန္းျပေနရပါတယ္ေနာက္သူက်မကိုငုိျပီးအမၾကီးညီမမွာHIVျဖစ္ေနျပီးညီမေတာ႔
စိတ္ညစ္တာဘဲညီမမရွိရင္အိမ္မွာဘာနဲ႔စားၾကမလဲညီမမိသားစုေတြဘာလုပ္ၾကမလဲက်မစိတ္မေကာင္း
လုိက္တာသူေသာကေတြကိုၾကည္႔ျပီးေတာ႔။

က်မလဲမ်က္ရည္ၾကခဲ႔ပါတယ္ခုဆုိက်မသားေတာင္(ရ)နွစ္ရွိေနပါျပီးေဝေဝတေယာက္ေတာ႔ဘယ္
ဘဝကိုေယာက္ေနမလဲမသိပါဘူးကိုယ္နဲ႔ရင္းျပီးမိသားစုကိုရွာေကႊ်းခဲ႔ရတာပါသူတုိ႔ကိုထိန္းတဲ႔အမ်ိဳးသမီး
ကေခါင္းပုံျဖတ္ေသးတယ္ တညကို၃ေသာင္းရရင္းသူကိုတေသာင္းခြဲေပးခဲ႔ရေသးတယ္ လူအခ်င္းခ်င္း
စာနာမႈမရွိ ဘဝေတြျမန္မာနုိင္ငံၾကီးမွာအမ်ားၾကီးပါဘဲ။

ေလာဘေတြမ်ားသူမ်ားအေပၚေခါင္းပုံျဖတ္တဲ႔ညငွက္မေလးေတြကိုထိန္္းခဲ႔တဲ႔အမ်ိဳးသမီးမေအးေအး
လဲHIVနဲ႔ခုေတာ႔ဆုံးသြားပါျပီး ညငွက္မေလးေတြ႔ရဲ႔ဘဝ ေလးကိုစာနာရင္းနဲ႔နားလုိက္ပါအုံးမည္.။

မွ်ေဝခံစားနူိင္ပါေစ

*ျမတ္ေလးငုံ*